Beste palingrijders, beste vrienden van de blog,
Zoals beloofd het vervolg van onze formidabele piste-uitstap van vrijdag 20 juni te Gent in het al even formidabele Eddy Merckx-wielercentrum………. Het zag er evenwel naar uit dat er vandaag geen verslag zou komen. Gisterenavond was het immers een gratis vat in het lokaal (we vierden de geboorte van Maite) en het was heavy. Hoewel uw reporter eerst niet zou gaan (wegens te moe) zegevierde dan toch het gezond verstand en begaf ik mij naar The Place To Be ! Hoewel het vaste voornemen, om tijdig huiswaarts te keren, was het toch weeral 2 uur in de nacht en voorwaar uw reporter was zeker niet de laatste die daar het nachtelijk vertier verlaten heeft. Wat daar allemaal gebeurd is, vraagt U? Wel dat kan ik eigenlijk niet zeggen, want de afwezigen hadden ongelijk !! Maar het was daar heeeeeeeeeeeeeel plezant, om niet te zeggen schandalig plezant. En onze twee DJ’s? O ja die hebben dat heel goed gedaan, daar viel niets op aan te merken! Ze hebben er het vuur ingebracht en hoe !! DJ Vino en DJ Stino hebben dat formidabel goed gedaan. Wat vraagt U nog? Of er veel gedronken is? Dat kan ik niet zeggen, want u moest daar zelf maar komen kijken zijn. Er is wel veel gedanst en de Johny Jumpers waren ook van de partij ja. Zelfs onze Johny jumper van de blog was er, incognito natuurlijk ! Of er geen baldadigheden waren? Maar nee, natuurlijk niet, want wij zijn een vriendenclub avant la lettre! Alleen maar plezier hebben we gemaakt, mevrouw en mijnheer de curieuzen neus ! Of uw reporter een verslag gaat maken? Ja misschien wel, nu U het vraagt. En of er pikante foto’s gemaakt zijn? VEEL ja, maar of we dat op de blog gaan slijten, dat weet ik niet hoor. Te gevoelig , alhoewel er dan toch heel misschien een paar foto’s kunnen getoond worden om uw afwezigheid te illustreren en u het water in de mond te doen krijgen :) Wel kijk, uw reporter zal er eens over nadenken wat er op de blog zal komen. Gewoon om dus aan uw nieuwschierigheid tegemoet te komen en vooral om u dan op onze volgende “Gratis-vat- avond “ te mogen verwelkomen. Jawel heerschap, onze volgende want op zaterdag 12 juli geeft onze Steve Prilmans zijn gratis vat. De Steve wordt 35 en dat gaat hij uitgebreid vieren met een gratis vat in het lokaal. Dus ja, ik zal maar best een verslagske schrijven in de loop van volgende week …….. maar eu …… een proper verslagske he met proper fotokes. En om te besluiten over onze uitspattingen van gisteren : de WTC De Palingrijders heeft er een nieuw lid bij. Een formidabel charmante verschijning ! Hij had zelfs zijn fiets mee ! Wie vraagt U? Tja, u moest er maar bijgeweest zijn hoor. Maar eu … zou hij er ook niet zijn op 12 juli? Ik zal het hem eens vragen. Wie weet …….
Over nu tot de orde van de dag. Deel twee van onze piste-uitstap ! Waar waren we gebleven? Juist ja, de fietspedalen zijn ondertussen allemaal gemonteerd op de pistefetsen en het spektakel kan beginnen. Ik verlaat samen met Eddy Wandels en zijn bevallige assistente de fietsenstalling en wie staat daar nog zijn fiets te inspecteren? Patrick Van Den Bossche verdorie! Onze oud-renner kan het niet laten : alles moet in orde zijn met de fiets en hij staat te prutsen aan het zadel. “Verdomme stomme zaule !”, hoor ik Patrick tussen zijn tanden sissen. Ik kan een glimlach niet onderdrukken …. dit is nog steeds de Patick van jaren geleden als hij nog koerste. Wat heb ik toen vaak voor hem gesupporterd als hij er de zweep oplegde en de koers zwaar maakte door op kop te trekken en te sleuren. Maar later meer daarover in een nieuwe toekomstige rubriek op onze blog. Ik laat Patrick nu achter, hij zal straks wel opdagen op de piste.
Die Zauele staut nie goe verdomme

Als ik op het binnenplein van de piste kom, zie ik iedereen geschaard rond Eddy Wandels. Na een korte technische uitleg wordt het startsein gegeven. Eindelijk !! De manschappen van groep 1 hadden eigenlijk weinig boodschap aan de technische uitleg van hoe op een piste te rijden. Ze vliegen dan ook meteen de piste op en in een mum van tijd zijn ze al goed gas aan het geven. Eigenlijk maken ze indruk. Met zes, zeven, acht man rijden ze op één lint op het midden van de piste. Zeker aan veertig km/uur malen ze de rondjes af terwijl de mindere goden twijfelachtig de piste proberen naaromhoog te rijden. Maar dat zonder de mannen van groep 1 en 2( met Vino en Stijn) te belemmeren in hun bijzonder snelle rondjes. Ik besluit wat foto’s te nemen, maar dat fotoapparaatje kan ons mannen niet op tijd vastleggen op de gevoelige plaat. Zo rap wordt er gekoerst. Ik probeer toch maar foto’s te nemen, we zien dan wel later. Ondertussen zie ik dat naast onze routiniers van groep 1 en 2, er toch een aantal van de groep3-renners zijn die de piste nu al wat hoger beginnen te verkennen. Andreken, Patrick Vanbael en Jonas blijven echter nog aan de voet van de piste zelf rijden. Maar Andre Versteels, Kwinten, Lucas en Dirk doen hun eerste schuchtere pogingen om hogerop te fietsen en dat begint , jawel, aardig te lukken.
Er zijn ook een tiental supporters meegekomen. Mariane, die haren Noël en haar twee zonen komt aanmoedigen, Peggy die Steven komt spotten, Els en Petra die hun mannen regelmatig aanvuren en Tanja en Nancy die zitten te genieten van de fratsen van Patrick Vanbael. Ook de kinderen zijn mogen meekomen en kijken hun ogen uit op het geweld in de piste. Toch tof dat er supporters meegekomen zijn !!
Opgepast mensen : Daar komen ons mannen !

Er werd gevlamd aan meer dan 40 km/h !!

En de supporters waren ook op post !!

Alléé vooruit Papa Tommy!!

Peggy, Petra en Els vuurden hun mannen aan !

Ik besluit dan maar om een aantal foto’s van gans boven te nemen. Ik verlaat het binnenplein en ga de trappen op naar de nok van de piste. Wow ! Hier zie je ze nog beter en hier pas zie je hoe snel ons mannen rijden. Ik neem snel wat foto’s tot ik plots opgeschrikt wordt door een vliegende Palingrijder die bijna mijn hoofd van mijn romp rijdt. Het is die dekselse Tommy die gans bovenaan als een pijl passert. Wat kan die man toch een stukske fietsen zeg! Van boven zie ik ze dus beter. Daar zie ik dat de kerels van de eerste en de tweede groep als één blok fietsen. Als een echte rups fietsen ze in een lijn, de één mooi in het wiel van de ander. De Peet voert daar het mooie weer met Bettini en Bart Blondeel in zijn wiel. Er wordt niet gepraat. Integendeel, ze zitten zo gefocust op hun voorligger en er moet zo gestampt worden dat er geen tijd en zin is voor een babbel. Daarvoor zijn ze niet naar de Gentse piste gekomen. Ik zie ook dat Dréken zijn eerste pogingen doet om de piste op te rijden. Het begint hem te lukken. Ook de Jonas schept meer en meer moed. Alleen Patrick Van Bael maalt op zijn gemak de rondjes aan de voet van de piste. Zal hij vanavond echt niet durven de piste oprijden. Hij ziet er wel komiek uit in zijn kanariegeel pakje! Toch goed van hem dat hij het aandurft mee te fietsen. Hij heeft trouwens nog nooit op een koersfiets gereden !!
Wie nu ook al goed bezig zijn, zijn Andre Versteels, Kwinten en Dirk De Winter. Ook zij rijden al goed die piste op. En dan is er Timothy : hij heeft duidelijk de smaak te pakken, want hij riskeert hem hoger en hoger. Hij doet het verdorie straks beter dan zijn vader Patrick.
Ik besluit dan maar terug naar het binnenplein te gaan. Daar staat Mariane ook druk foto’s te nemen van onze helden. De eersten stoppen nu ook al even om op adem te komen en iets te drinken. Een aantal, zoals Bart en Bettini en Eddy Goemans, ogen nog fris. Maar er zijn er ook een aantal bij die al tekenen van vermoeidheid geven. Inderdaad, het is verdorie hard labeur op de piste. Je moet daar niet temporiseren of je ligt beneden. Remmen doe je door naar boven te rijden, maar hoe moet je verdorie op dat binnenplein geraken vraag ik me af. Een kleine ingang, in de bocht, …. en probeer de kant maar eens vat te grijpen. Eddy Wandels ziet ook het probleem en hij legt uit hoe je je moet vasthouden : door de zijkant van de afsluiting met je hand achter je rug vast te grijpen. Zoniet doe je een tegenbeweging en kan je je niet goed vasthouden. Het zijn inderdaad de knepen van het vak. De echte pisterenners moeten echte kunstenaars zijn : ik zie het al voor mij hoe ze elkaar aflossen aan een hoge snelheid, hoe ze beginnen spurten, hoe ze de piste opvliegen. Wat een natuurtalenten moeten die renners toch zijn. Dit jaar ga ik zeker naar een zesdaagse kijken. Ik moet dat eens meemaken!
Terug naar ons Palingrijders die even komen uitblazen. De mannen van groep 1 met Bettini en zijn broer Eddy, Bart en Yvan : ze zien er content uit. Je ziet zo dat de adrenaline door hun bloed stroomt. Wat verder zie ik Gruute Plateau. Hij ziet er niet uit zeg. Zijn gezicht vertoont tekenen van vermoeidheid. Zo ken ik hem niet. Alsof hij einde krachten is. Wat scheelt er hem toch? Ik vraag het hem en ja, zoals ik vermoed is hij niet voor de 100% in orde. Een kwalijke bronchtis speelt hem parten en hij heeft moeite om te ademen. Toch goed en moedig van hem om paraat te zijn en die piste te bedwingen. Maar het gaat hem niet van harte. Gruute Plateau ziet af !! Wat verder zit den Dino. Awel vraag ik hem, wat scheelt er man ? Hij ziet het niet zitten : “Die piste is niks voor mij man!”, zegt hij met een beteuterd gezicht. Ik schrik. Den Dino die het niet heeft op een piste. Blijkbaar wil hij niet meer meefietsen en blijft hij hangen op het middenplein. Jammer !
Een zieke maar moedige Gruute Plateau

Den Dino heeft geen zin in de piste !

Bart en Bettini nemen even rust !!

Eddy Goemans is diep geweest

Groten dorst na een zware inspanning !!

Ik ga terug naar de tribunes. Onderweg zie ik Marjan terug die nog steeds foto’s neemt. Ze glundert en heeft ook plezier in de kunsten van ons mannen. Vanop de tribune zie ik echter een curieus iets. Onze Vino rijdt zich de ziel uit het lichaam. Het trekt mijn aandacht. Waarom doet hij dat? Mijn eurocent valt al snel : met een grote snelheid zie ik hem Stong Gedong voorbijrazen. Terwijl hij zijn pa voorbijsnelt , zie ik hem sluiks naar zijn pa zien. Hij schept er genoegen in hem te dubbelen. Ik blijf hem volgen en zie hem telkens maar op Stong Gedong naderen tot hij hem weer op een grootse manier achterlaat. Ik moet er om lachen. Een mooi spektakel en toch tof hoe ze met elkaar omgaan.
Intussen verstrijkt de tijd. Onze pisterenners zoeken meer en meer de rust op op de binnenplaats van de piste. Het inspannend fietsen eist zijn tol. Eddy Wandels ziet het allemaal gebeuren met de glimlach. Hoe vaak ziet hij dat dan ook niet he. Hij is trouwens zelf een geoefend renner die maar al te goed weet hoe zwaar het is om te fietsen op een piste. Tanja is de serveerster van dienst. ettelijke malen gaat ze achter een blikje cola voor onze manschappen.
Plots zie ik Tornado Tom de piste verlaten. ook hij heeft er al ettelijke rondjes opzitten. Je ziet het hem ook aan dat hij diep geweest is. Mar wat wil je: als je de toppers bezig ziet is het alsof ze zich de ziel uit het lijf rijden. Zo snel zijn ze bezig. Het kan niet anders dat je dan ook eens moet rusten om te bekomen. Tornado Tom zijn voorbeeld wordt gevolgd door Stijn van ‘t magazijn en door Kwinten. Ook zij gaan de stoelen opzoeken voor een welverdiende rustpauze.
Marjan was er overal als de kippen bij

Tornado Tom was in topvorm !

Vino had het op Stong Gedong gemunt

Stijn heeft zijn rust verdiend !

De tijd vliegt voorbij. Het is al prachtig geweest. De “rups” van groep 1 en 2, Drékes die de piste eindelijk onder de knie heeft, een gelukkige Andre Versteels die zich goed geamuseerd heeft, Dirk die ook geen vrees meer heeft , de makkers van Peter Hermé die eerst aarzelend begonnen zijn (eentje heeft wel geluk gehad dat hij niet viel bij een lekke band !!), Stong Gedong die bloosde als een tomaat na de inspanningen, Kwinten en Lucas en Jonas die zich in de zevende hemel waanden na hun prestaties, ….. En dan is er nog Timothy. Plots zie ik hem opduiken, gans bovenaan de piste. Wat een durf heeft hij!!! Eddy Wandels ziet echter het gevaar en maant Timothy aan ” wat meer snelheid te nemen of dat hij anders rap beneden zal liggen. En dan zal je vol houtsplinters zitten !”, aldus den Eddy. Timothy is zich echter van geen kwaad bewust en rijdt zo verder. Toch nen straffen kerel. Hij zal het van niet ver hebben hé Patrick

Intussen is het 22 uur en is de kous af. Iedereen voldaan en ik gelukkig dat er niemand gevallen is. Het plein loopt vlug leeg want iedereen wil de douche onder. Maar eerst de fiets naar de stalling en de pedalen terug mee naar huis!
Drékes en De Peet doen er zelf de pedalen af !

Straffe mannen : Yvan en Steve !

Het zit erop !!!!

En ja, nadat iedereen uit de douches was en nadat Patrick en Timothy eindelijk hun pedalen terughadden werd er koers gezet naar het lokaal. Patricia had evenwel gesloten, maar geen nood want ik had ook een sleutel. Groot was echter mijn verbazing dat het café al open was bij aankomst aan het lokaal. Maar wie had dan de café geopend, Patricia lag immers in bed?! Lepe Steve verdorie. Tot op vandaag weet uw reporter nog niet hoe hij dat gefikst heeft die snoodaard !!! Wat moet ik daar nu van denken?
En ja, hoe is de avond geeïndigd wilt U weten? God ja, we hebben nog wat gedronken en gelachen en gezeverd. Geen baldadigheden, alleen wat pikuurkes gezet (FIGUURLIJK) en er is niet gesnoven! Als afsluiter werd er op kosten van de kas nog een Duvel “verteird” en om drie uur kreeg ik eindelijk de laatste plakkers buiten. Geen namen ! Als afsluiter nog wat foto’s van in ons lokaal.
Dino hield er het plezier in !

Nu al aan den toog gespot !!

Steve aan den drank natuurlijk …..

Maar zijn Peggy liet haar ook niet onbetuigd !

En Patrick verklaarde dan maar zijn liefde aan zijn vrouwke

Als afsluiter was er nen goeien Duvel !! Op de schatbewaarder zijn kosten !!

Er zijn bewust geen foto’s opgenomen in dit verslag van de laatsten die om 3 uur vertrokken zijn. Dit in het belang van de mannen zelf en in het belang van de club! Kwestie van een goed figuur te blijven slaan. Wie die mannen waren, vraagt U? U mag niet zo vrij en vrank zijn geachte. U hoeft nu ook niet alles te weten he ! Feit was dat het een mooie uitstap geweest is! Met dank aan Bart Blondeel voor de gouden tip, aan Stong Gedong voor de praktische organisatie en aan Eddy Wandels en zijn bevallige assistente voor het onthaal en de begeleiding.
Vele wielergroeten,
Kamiel Vélo