Prachtige rit met de kameraden

 

 

 
De dag diende zich schitterend aan : overvloedig veel zon, zeer aangename temperaturen en 10 Palingrijders. Eventjes dachten de mannen van de B-groep dat wij met hen gingen meefietsen. Er was zowaar lichte paniek te bespeuren. Maar geen nood, we hadden met ons groepken afgesproken om 8h30 aan het lokaal. We moesten immers gaan inschrijven in Pollare, want daar startte de Ronde Van Schoonderhage.

Als club van Sint-Lievens-Esse moesten we ons daar natuurlijk laten zien! De B-groep reed de jokertocht in Grotenberge. In mijn binnenste wenste ik ze veel succes want dat is geen makkelijke rally. Zo konden ze daar hun hartje ophalen en de bergen opvliegen in de streek van Kruishoutem en Wortegem–Petegem.

De voorzitter schreef ons in te Pollare !

En wij dus weg naar Pollare : De Plakker, Marc VDB, Locomotief Marc, Kamiel Vélo, GPS-ken, Stepken, Voorzitter Peter, Geert W., Flandrien Andre en … gastrenner Mario Grootjans!! De Mario verkoos dus met ons mee te fietsen, want hij was nog niet zo lang thuisgekomen van een nachtelijke escapade. Zijn andere feestgangers als Vino, Gruute Plateau en Steve Prilmans lagen nog in hun bed. Maar niet de Mario, die weliswaar met een houten kop met ons vertrok richting Pollare! Een moedige palingrijder.

Ons bende ter hoogte van de molen te Denderwindeke

Aan een rustig tempoke reden we naar Pollare. Via binnenbaantjes kwamen we in Aspelare om zo naar Outer te fietsen. Vandaar was het niet ver meer om naar Pollare te gaan. Het weer zat dan ook fantastisch goed mee. En bij mij zit de fysiek goed : de macht zit in de benen. Alleen moet ik te veel vet meesleuren, maar eenmaal dat ook zal verminderen ga ik alle bergskes opvliegen. Ze moeten nu al niet lang meer op mij wachten. Het is echt een goed gevoel dat ik heb!! En daarbij, ik moet mijn eerste plaats in de c-groep zolang mogelijk vasthouden, liefst tot aan het eind van het seizoen. Dat zou dan de eerste keer in 23 jaar zijn dat ik zo hoog zou eindigen. Ik hoop dan ook dat ik het geluk aan mijn kant heb dit jaar en dat ik altijd kan meefietsen! Dat afzien heb ik er voor over ja!

Prachtig weer !!!

Terug naar de zondagrit. In Pollare schreven we ons snel in. Er was al veel volk en een aantal onder ons maakten van de korte rustpauze gebruik om alle overtollige kledij weg te steken. Hierbij moestDe Plakker zijn ferme torso showen tot groot jolijt van een aantal wielervrouwen. Ja je hebt het of je hebt het niet he!

En we vertrokken met goede moed. Het was wel direct prijs want we moesten direct de Pollarenberg over om zo naar Denderwindeke te rijden. Het moet gezegd : fantastisch weer mannen! Het geeft een geluksgevoel om zo te mogen rijden : macht over in de benen, den asem die meewil, een schitterende zon , geen wolkje aan de lucht en op de baan met de kameraden. wat moet een mens meer hebben!

Een Flandrien in vorm met De Plakker!

Via Nieuwenhove reden we naar de steenberg om zo Galmaarden binnen te fietsen.  Daarna volgden Tollembeek en Sint-Pieters-Kapelle om uiteindelijk in Bever te komen. Hier was het landschap om van te proeven. Het moet gezegd : een formidabel mooi parcours en helemaal niet zwaar. Dat kwam vooral stepken  en Super Mario goed uit. Bij Stepken was het alweer een paar maand geleden en super Mario zat nog te blazen en te waaien van zijn nachtelijke uitspatting. Wie dan wel paraat was, waren Flandrien Andre en GPS-ken! Ook Locomotief  Marc lijkt de goede benen gevonden te hebben.  Hij zat alvast goed te babbelen, wat wijst op een betere conditie!

Super mario won uiteindelijk de finale voor De Plakker! Van bekomen gesproken

Wat ook opviel was dat we vaak op het parcours van onze rally van 85 km zaten. De mannen van Schoonderhage zullen alvast gezien hebben dat ons parcours ook dik in orde was! Eenmaal Bever buiten belandden we in Viaene en Moerbeke.  En ja vandaar gaat het steevast bergop naar Eske toe. Dankzij het gelijkmatig tempo van De Plakker en Locomotief Marc bleef de groep goed bij elkaar. Maar het moet gezegd : we hebben een ganse rit een goed tempo aangehouden! Het gaat vlot bij ons derde groepken ja !

EEn sterke Iwan oftewel Carl Berteele op de motor! Fantastische reportages

Ter hoogte van De Gavers besloten we op commando van de voorzitter  om linksaf te slaan richting Idegem en Steenhuize.  Vooral op de berg naar meubelen De Coninck toe begon het wat minder te gaan. We reden wel in groep naar boven, maar je kon de stilte horen. Enkel de motor van Carl Berteele bracht nog wat ademruimte Maar ja, eenmaal De Coninck boven is er al snel de Steenhuizestraat en dat betekent alweer bergop. Ik kon al lang niet meer mee en samen met Marc VDB en Stepken reed ik rustig de laatste helling op.

De bast van onze kampioen !!

We hadden 70 km op onze teller en een gemiddelde van bijna 26 km/h. Een heel goed tempo, temeer er echt niemand heeft afgezien! Dat is echt plezant. Iedereen heeft een goede vorm te pakken en dan gaat het gemiddelde omhoog. En we hebben zeker tijd gehad om te genieten van de prachtige natuur. De mannen van Schoonderhage hebben een werkelijk mooie rit uitgestippeld.

GPS-ken sleurt op kop !

En komend weekend geen rit want het is ons eetfestijn. Ik ga verdomme mijn zondagse uitstap missen ja!

Van uw reporter ter plaatse ,

Kamiel Vélo

De 1.000 Km voor Kom Op Tegen Kanker

Woensdag al rijd ik naar Mechelen met al mijn spullen voor de vierdaagse waar ik al een kleine 2 jaar naar uitkijk.

Ik wordt hartelijk onthaald bij een nichtje van mijn schoonbroer en wordt direct een lid van hun familie die toch al 3 kinderen rijk is.

Na een rustige nacht en een deugddoend ontbijt spoed ik me naar de Grote Markt van Mechelen waar ik nog juist de start van de groep 24 km/u meemaak.

Meter Eva Daeleman is om 7 u ook al van de partij.

Na het tekenen van inschrijvingsblad, een Illy-koffie met croissant en… ja we worden echt in de watten gelegd staat de eerste groep van 27 km/u ook al klaar en kunnen we eraan beginnen.

Groep 27 km/u A aan de start.

Voor iedereen is het wat zoeken naar een plaats in dat vrij grote peloton. Maar eens iedereen zijn plaats heeft gevonden verloopt het eerste deel vrij rustig alhoewel enkele stekelige hellingkes zich aandienen. Na de eerste bevoorrading in Tienen stormen we over een golvend parcours naar Tervuren waar het officiële startschot gegeven wordt van de Kom op tegen Kanker-actie voor de komende twee jaar.

De tocht is gewoon zalig georganiseerd met bereden politie en motars (de wegkapiteins).

Na de ceremonie in het park van Tervuren trekken we met 361 renners Brussel door wat op zich al een belevenis is. Vier Armen-kruispunt, Jubelpark, Wetstraat, Kleine Ring, WTC-torens, de vaart tot het Kasteel van Laken, Chinese toren alles gewoon verkeersvrij voor de “trappers tegen kanker”. Om kippevel van te krijgen.

In de Wetstraat

In Wemmel krijgen we een heuse pastamaaltijd voorgeschoteld (keuze tussen warm en koud) en vraag me niet hoe men aanpakte maar van drukte of zelfs wachten was geen sprake!

Ook al de tijdschema’s worden keurig gevolgd en precies op tijd vertrekt de groep van 30 km/u onmiddellijk gevolgd door de eerste van 27 km/u.

Nu wordt het een beetje speciaal voor mij want we trekken naar Gijzegem waar ik op de bevoorrading toch wel bekend volk verwacht.

Verrassing: palingrijders Peter en Dirk verwelkomen me wat me aangenaam verraste! Hun bevindingen lees je op den blog van de Palingrijders (http://depaling.wordpress.com/2012/05/17/1000-km-kom-op-tegen-kanker/). Na Hofstade rijden we door Lede waar we mijn geboortehuis (allé waar het stond) passeren en waar nogal wat bekenden langs de weg staan. Fijn om opgemerkt te worden in dat toch omvangrijk peloton! In Haaltert – aan de topmolen – staat mijn oudste broer me op te wachten die me 36 jaar geleden besmette met de fietsmicrobe. Zo bereiken we de laatste bevoorrading te Affligem en hebben nog een stuk van 40 km te gaan tot Mechelen. In dit laatste stuk gaat het er iets zenuwachtiger aan toe: iedereen wil precies eerst in Mechelen zijn. Meteen zit dag 1 erop.

Alhoewel ik totaal geen problemen heb met de afstand of tempo besluit ik toch maar om de 2de dag ook met de groep van 27 km-A mee te rijden: een kwestie om me niet te overschatten en mijn collega’s niet op een verkeerd been te zetten want zij verwachten me in de 2de groep.

plaspauze

Na een goed uur rijden staan mijn supporters met spandoek en al langs de weg aan Overmere-donk en rij iets voor de meute uit om hen te groeten. Zalig !!! En wat verder staat Ria en Astrid & Marcel ook al met spandoek!!! Dit brengt leven in de groep… Wat verder in Destelbergen staan me een zevental collega’s op te wachten: het is mijn dag het kan niet op!!! Bij de bevoorrading aan de watersportbaan in Gent staat palingrijder Ywan die een heus interview afneemt (http://depaling.wordpress.com/2012/05/20/1000-km-kom-op-tegen-kanker-deel-2/). Eens vertrokken aan de watersportbaan staan mijn collega’s weer langs de weg en zijn uitbundig. Met de wind in de rug trekken we westwaarts naar Brugge. Mijn collega’s missen een derde afspraak met mijn peloton dat op de korste keren Brugge bereikt! Na weerom een voortreffelijke maaltijd en een strak tijdschema kunnen we het volgend stuk van 40 km afmalen. Ik zoek vergeefs naar bekenden in Wondelgem en neem naar gewoonte sportdrank, fruit, koeken, energiebars om niet in energienood te komen. Hup naar Hamme waar me een aangename verrassing te wachten staat. Broers en zussen staan er weerom met spandoek om me aan te moedigen en versieren zelfs een interview met een reporter van Het Laatste Nieuws. Van een reportage komt helaas niets in huis maar ze konden zich toch in de schijnwerpers werken!!! Nu wordt het echt wel kilometers aftellen naar Mechelen: 250 km is een eind en duurt vooral een poos en het zitvlak begint het te verduren, 9 uur op dat harde zadel is niet niks!

De aankomst in Mechelen is heel wat aangenamer, misschien wel omdat Ria nu ook op de markt staat! Vanavond gaan we samen met mijn gastgezin een restaurant opzoeken en zie ik vrienden van een huttentocht terug: fijn dat ook zij oog hebben voor dit evenement.

De routine zit er nu in zaterdag trek ik naar de Veemarkt voor de start van de 3de dag. Met Sanne – mijn coach van Kom op tegen Kanker – trek ik naar de inschrijving en bedingen we het startrecht in de groep van de 30 km/u. In deze groep ben ik beter op mijn plaats en kan ik me rustig laten meedrijven met deze groep. Het weer is nu echt schitterend en we kijken al reikhalzend uit naar de bevoorrading in Lummen waar we vers drinken en koeken en fruit en… kregen aangeboden. Even voor Tongeren maak ik kennis met onze (voortreffelijke) wegen en voel ik de lucht uit mijn achterband lopen. De instructies indachtig parkeer ik me rechts van de baan en haal mijn wiel uit mijn fiets. De reparatiewagen stop naast mij en meteen wordt er een reservewiel in mijn fiets gestoken. Twee man en een wegkapitein wachten me op en in volle vaart snellen we naar de staart van het peloton. Prachtig hoe dit in zijn werk ging. Nu wacht Tongeren op ons en ik kijk uit naar de erehaag die hier op ons wacht.

afdaling naar Tongeren

Eens mijn fiets in de fietsstalling neem ik het gekregen achterwiel eruit en ga het wisselen voor het mijne. Geloven of niet maar er zal al een nieuwe binnenband in!

Dat de perfectie niet bestaat mag blijken in onze tocht naar Landen. De wegkapiteins en de rode vlag sturen ons de verkeerde weg op! Met een gans peloton rechtsomkeer maken is niet zo simpel maar ook dit lukt in de korste keren.

Tussen Landen en Heverlee moet ik vaststellen dat een lekke band niet alleen komt: we krijgen een flink stuk kasseien onder de wielen geschoven en vooraan gaan ze in de remmen met als gevolg dat er een paar onderuit gaan en ik deel in de brokken met een koprol bovenop! Even sla ik in paniek: toch niets mis met die rechter schouder? Nee geen erg maar de ketting van mijn fiets is van het kamwiel geraakt en zit geblokkeerd tussen kader en kamwiel. De dame waarover ik viel komt er met de schrik vanaf maar voor een andere viel het minder mee. Een serieuze hoofdwond en vooral veel bloedverlies. Wouter Vandenhaute neemt zijn verantwoordelijkheid en stuurt iedereen vooruit zodat de ambulance tot bij de gewonde kan. Meteen is het veel rustiger in de groep maar bij de volgende bevoorrading in Heverlee horen we dat de verwondingen meevallen enkel een vleeswond boven het oog, vandaar het bloedverlies. Van Heverlee naar Mechelen nog wat bultjes en zalig uitbollen naar Mechelen. Dag 3 zit erop en met de 30 km/u heb ik echt geen moeite gehad. De vele kilometers die ik in het voorjaar reed lonen nu.

Zondagmorgen is een ander paar mouwen: ik mag wat langer slapen want ik vertrek pas om kwart over 8 maar geraak ook moeilijk in gang. Zouden die 3 dagen dan toch zijn tol eisen? Stijn – mijn gastheer – rijdt vanmorgen naar zijn ouders in dezelfde richting als wij en zou graag met mij meerijden ook al om me wat te ondersteunen. Maar dit is zonder FlandersClassic gerekend: meteen wordt hij uit het peloton geplukt en moet ik zonder hem voort. Normaal natuurlijk als iedereen er eentje meebrengt kan de veiligheid van de groep niet meer gegarandeerd worden.

Wat al het ganse weekend verwacht wordt komt nu uit: een fikse regenbui. Maar lang duurt het niet en koud is het ook niet meer. In Geel zijn we al lang weer droog en komt een flinke zon ons terug vergezellen. Het tweede stuk van vandaag is weer zo lang, er komt gelijk geen eind aan! Maar toch bereiken we Brasschaat waar we een ontvangst krijgen om U tegen te zeggen: veel volk, sfeer, een heus podium. Brasschaat terecht de winnaar van de langste erehaag. De pastamaaltijd smaakt weer voortreffelijk en de rijsttaartjes mogen er ook zijn. Nog 3 x 40 km en het zit erop. Ik kan nauwelijks geloven dat die 1000 km er al bijna op zitten. Meteen zit de sfeer erin, we worden vergast door een motard met cameraman en een paar fotografen: o.a. Kris Peeters, Johan Musseeuw hebben plaats genomen in onze groep! Van de gelegenheid maak ik gebruik om samen met hen voor de camera te staan: een mooi aandenken.

Met de Minister-President

Met De Leeuw Van Vlaanderen Johan Musseeuw

Voor het allerlaatste stuk van 40 km mogen de 1000 km-rijders vooraan plaats nemen en natuurlijk lady’s first! Zo rijden we voor een vierde keer naar Mechelen waar ons een emotionele ontvangst te wachten staat. Om kippevel van te krijgen. Het zit erop en het bewijs is geleverd dat met de nodige volharding en wilskracht dromen kunnen waar gemaakt worden.

Na een laatste passage aan de massagetafel, een frisse “Palm”, nog een douche neem ik afscheid bij mijn gastgezin en maak meteen afspraak voor volgend jaar!

Dit heeft de stoutste verwachtingen ver overtroffen en het besef iets betekent te hebben voor zij die strijden tegen kanker heeft het sportieve van deze rit al lang overtroffen!

Joris VE

Deel dit Paling-bericht:

Beste palingrijders,

 

Morgen zondag 27 mei nemen we met onze groep C deel aan de Ronde van Schoonderhage. Inschrijving is te Pollare! Bijgevolg vertrekken we om half negen aan ons lokaal !!!

 

Dus : Morgen groep C om half negen verzamelen aan lokaal!

 

Kamiel

Deel dit Paling-bericht:

De titel alleen al en je weet wat je mag verwachten, dit word al weer een zware tocht.
Door de hoeveelheid km’s werd er om 8 uur vertrokken en dit wil zeggen dat onze mannen: de A’s, er ook al stonden .
We hebben ons ingeschreven in de tuinwijkstraat en vertrekken voor de 95 km tezamen onze twee A- boys.
Al gauw werd het tempo opgevoerd van 30 per uur naar 34 per uur.
En dan werd er beslist om direct een scheiding te maken ,wie door wil met de A groep en wie achter blijft bij de B groep.
Ik had besloten om toch maar te proberen me te laten meevoeren met die mannen, ik zal toch wel zien waar dit eindigt .
Dus ikke, mijn broer Eddy, Dino, en Filip besloten om mee te rijden met Tommy en Yvan.
En nog wat andere mensen haakten hun karretje aan, ik denk dat we met zo’n 15 man waren.
De vaart zat er al direct in met een tempo om in de wielen te kruipen.
In Parike staken we de steenweg over en toen wist ik al dat er daar een bergje is die mij persoonlijk niet zo ligt. De laatste 200 meter moest ik afhaken maar mijn broer had daarvoor ook al de rol moeten lossen ,het was vandaag niet zijn dagje.
Maar boven werd er op ons gewacht en vanaf toen liep het bij mij heel goed ,het werd alleen maar beter met mij, hoe langer de tocht duurde hoe minder last ik had om te volgen.
Na de eerste bevoorrading was ons groepke al veel minder , er hadden al velen afgehaakt, Filip en Dino hebben we niet meer terug gezien.
Maar mijn broer is nen echten bijter die niet plooit,en het met mij tot aan de voet van de Kasteeldreef hebben uitgezongen.
Tommy en Yvan wilden er vanaf daar nog een lap op geven, Yvan wilde nog wachten, maar voor ons was het genoeg geweest, dus rij er maar op los en bedankt voor ons mee te nemen mannen .
In de verte zagen we de C groep rijden, dus  die mannen hebben ook nog een beetje van ons wiel geprofiteerd.
Ik ben een heel tevreden man, de vorm gaat nu alleen nog maar in stijgende lijn, en dit zo maar proberen te houden

Yvan en Tommy trekken de boel op gang

En trekken maar

Op de terugweg “wind op kop”

 

 

Niet veel aanhang meer

En nog eens trekken

Eddy heeft het overleefd

Deel dit Paling-bericht:

beste palingvrienden,

Vrijdag dag 2 van de 1000km, 1st bevoorrading aan het Wielercentrum Eddy Merckx in Gent. Het moment om Joris even op te zoeken en te kijken hoe het verloopt. Veel te goed blijkbaar, de eerste 65km met een gemiddelde hartslag van 91 rijdt hij deze rit met beide vingers in de neus en hij sprak zelfs al om te veranderen van groep.

Beelden zeggen soms meer dan woorden. Kijk zelf maar.

Groeten,

GPSke

Deel dit Paling-bericht:

Alweer zo’n ijskoude morgend ,het blijft precies winter.
Amper zes graden om 8u30 ,meer moet er niet gezegd worden zeker?
Maar al bij al waren we met vrij veel B rijders ,wie er nu allemaal bij was weet ik niet meer (12 a 15)
De bedoeling was om de 100km te rijden ,maar door het redelijk zwaar parkoer is het niet zoveel geworden ,alhoewel we ook 92,2 km op de teller hadden.
De zwalmstreek werd ons voorgeschoteld met een vleugje vlaamse ardennen ,mooie wegen maar met een teleurstellende bepijling.
De pijlen waren soms helemaal niet meer zichtbaar en door wegenwerken moesten we zelf onze weg maar terug vinden.
Maar ik ben vrij tevreden ,dit is wel mijn smaak van rijden in deze regio.

 

En de kaffeewijven zijn begonnen

 

 

En nog niet uitgepraat

 

Een klein peletonnetje

 

Steven steeds op post.

 

Streek van oudenaarde, gewoon prachtig.

 

Weer samentroepen na elke helling.

 

Ieder stond zijn mannetje.

 

En weer klimmen.

 

Mijne gebuur ook in ne goeie vorm.

 

Achteraan het peleton.

 

Dicht bij de middag, al heel wat aangenamere temperaturen

 

 

Bettini

Deel dit Paling-bericht:

beste palingvrienden,

vandaag is het zover, onze Joris is zijn eerste van vier 250km tellende ritten aan het rijden….mijn buurman Dirk en ikzelf zijn onze flandrien gaan aanmoedigen, gaan groeten, enz…op de bevoorrading te Gijsegem en hij zag er zeer goed uit.
Hij leek mij blij verrast dat er enkele van zijn zondagse fietsclub hem kwamen opzoeken en nog voor hij een woord gezegd had stak hij zijn twee vingers in zijn neusgat en lachte hij zijn tanden bloot…toen toonde hij heel trots zijn gps om ons te tonen dat zijn gemiddelde hartslag na 162 km op 103 stond…

hij sprak zelfs al van de laatste twee dagen mee te rijden met de snellere groep, die van 30 km/u …ik heb enkele foto’s genomen om jullie mee te laten genieten van de leuke sfeer die daar hingalle foto’s vind je op onderstaande link.
http://www.wtcdepalingrijders.be/fotos.php en klik dan op 1000km kotk

wij wensen Joris nog heel veel sterkte, moed, succes maar vooral een veilige 838 km toe.

sportieve groeten,
michele

Deel dit Paling-bericht:

Noël, Joris VE ,Peter  Vervoort ,Lucas,Bart B,Arne , Peter V en ikke, rijden op Moederdag de toertocht in Brakel.
Met  een aangenaam tempo ,laten we ons op snelheid brengen door Noël en Peter Vervoort.
En zo moet het zijn, langzaam beginnen zonder direct de motor op te blazen.
Eenmaal daar aangekomen hebben we ons dan maar vlug ingeschreven en hup de fiets op.
Het werd algauw een rit dat op en neer ging en draaien en keren .
In de waalse ardennen is het heel mooi vertoeven , al moesten Peter Vervoort en Lucas ons onderweg  verlaten voor andere verplichtingen.
Met zes dan maar verder,  Bart kreeg het na 50 km al heel moeilijk en aan de bevoorrading heeft hij beslist om op zijn eigen tempo verder te rijden.
Hoewel ik weet dat den Bart dit normaal aankan.
Toen waren we nog met vijf, Arne is een echte klimgeit en ik zie er wel iets in zitten, hij heeft karakter, zelfs toen mijn ketting op een bergop af lag , heeft hij mij als een volleerde knecht geholpen en op zijn kopman gewacht. (mercie he Arne).
Joris VE, ja wat moet ik daar op zeggen een sleutelbeenbreuk en nu al rijden dat is gewoon petje af.
Maar hij doet me een beetje denken aan onzen kleinen Dré en soms kan trop te veel zijn.
Als hij er zich maar goed bij voelt, hij gaat ook niet echt kapot , hellingen ,op kop rijden, allee kom, alles.
Noël , krijg je ook niet  zo maar naar de kl*ten , bergop, tempo rijden, groep bij mekaar houden, een ware leider die zijn kudde van punt A tot B brengt .
Peter V , ik dacht in het begin, oei zoveel bergop en dat is Peter zijnen tand niet hé.
Maar hij heeft de bergtoppen heel goed verteerd , we hebben de laatste 15 km huiswaarts nog zitten ronddraaien dus zijne vorm is zeker niet slecht.
Ik moet zeggen het was een heel mooi parkoer alhoewel ik de meeste plaatsen al heb gedaan, swat.
Ik blijf er graag terug komen, in de ”waalse ardennen” .

De Waalse ardennen

Arne de klimgeit

Bart in een mindere goede dag

Joris staat er weer

Noël ,Peter en Arne .

Samen zijn we sterk

Peter in de problemen op La Houppe

Bettini

Deel dit Paling-bericht:

Hey Palingvrienden,

 

Bij deze wil ik toch wel alle milde schenkers en deelnemers aan de spaghetti bedanken voor hun steun. Zonder jullie steun was het niet mogelijk om aan de 1000 km te beginnen.

Weet dat we met 350 ploegen ong. 2 miljoen euro verzamelen voor gericht kankeronderzoek. Dit is natuurlijk de bron van alle adrenaline die nu door onze aderen vloeit!

 

Na een goeie twee weken herstel van de fatale val met sleutelbeenbreuk ben ik dinsdag goedgekeurd om te fietsen (en te werken ! ) en meteen de fiets opgesprongen voor een test(je): 110 km (gem. 30 km/u) met vrijveel wind! Een zalig gevoel om terug op dat stalen (heu cabonnen) ros te zitten!

 

Gisteren een laatste briefing in Brussel gehad en ja “ik ben er klaar voor” alhoewel het (bang) afwachten is of de twee weken gedwongen rust de uithouding niet te veel uitgehold hebben. Nu dat zien we wel.

 

Noodgedwongen heb ik wel gekozen om met het peloton van 27 km/u mee te fietsen en voor wie de tijdtabellen raadpleegt: ik ben ingedeeld in de eerste groep aan 27 km/u!!!

Routes en tijdtabellen op volgende link: http://www.1000km.be/tijdstabellen

 

Op de site 1000km.be vind je ook info over de erehagen, vrijwilligers bij de bevoorradingen en allerhande info over de 1000 km. Nu nog eieren naar de arme klaren dragen om wat beter weer af te dwingen en we kunnen eraan beginnen!!!

 

Joris VE=

 

Deel dit Paling-bericht:

Deze morgen kreeg ik een berichtje van m’n broer of ik mee ging rijden om 9 uur om  de kleinen toer te doen.
Een deel van de B’s zijn er gisterenavond zwaar in gevlogen en het was al redelijk laat (5 uur)
Maar ze zouden afgesproken hebben om vandaag toch te komen rijden( kun je toch niet maken hé, voor de club om er niet te zijn), er waren er maar een paar.
Eddy, Mario, Rudy en ikke ,maar ik ben niet mee geweest met die mannen dus voor mij al gelijk.
Mario was er heel zwaar teleurgesteld door, hij noemde ze zelf prutsers
Al direct  werd er de pees opgelegd , voor toch die alcohol uit het lijf te zuiveren hé
Het blijft toch een mooi parkoer om te rijden
Hoeveel er waren op de Rally zelf weet ik niet maar ondanks de grauwe grijze dag die droog bleef  was er toch tamelijk wat volk niet ?
Ook gespot onderweg seingevers  Sander, de plakker, Kamiel en Marc Vdb.
Ook gezien onderweg de C’s Kris (kozn),Marc, en André
Eenmaal aangekomen ben ik nog naar Denderwindeke gereden voor wat extra training

Peter en Dirk druk in de weer

Nadorst ?

Veel volk aan de bevoorrading

                                                     Rudy vertelt Peter waar hij gaat aanvallen

                                                      kozn van de C’s

                                                      oudkampioenen Marc en André

                                                     gekleed gelijk het winter is

                                                      ” My brother” terug weer op kop ,zoals altijd

                                                     tamelijk  zwaar pakoer voor 45 km

                                                     We wonen toch in een mooie streek hé

                                                      maar met pittige bergjes

                                                      waar je al gauw uit het zadel voor moet

Hopelijk volgend jaar beter weer

Bettini