Beste palingrijders, beste vrienden van de blog,

Zoals u ongetwijfeld al zal gemerkt hebben, zijn er delaatste tijd problemen met de up-date van ons klassement. Ondertussen zijn er nu ook problemen met de website. Cindy is echter op de sukkel met de server van Media-vision ( een crash zorgde voor een verlies van gegevens). Maar ze is volop bezig de problemen te verhelpen. Eerstdaags is alles terug in orde. Excuses voor de ongemakken !!!

Vele wielergroeten,

Kamiel Vélo

Beste Palingrijders,

Morgen verzamelen we om 18h30 in ons lokaal om de Carl een bezoekje te brengen. De Carl en Hilde verwachten ons om 19 uur. Wie graag meegaat verwachten we dus morgenavond in het lokaal. Graag misschien een seintje vooraf bij Steven De Pril of onze lokaalhoudster Patricia.

Misschien tot morgen !!

Vele groeten,

Steven De Pril

Maite’s foute party !!!!!

Vrijdagavond, 27 juni : mijn papa komt thuis en lijkt gehaast. Gauw eten en wassen en daarna kippenboutjes halen. Wat zou hij nu weer van plan zijn?? In het tumult maakt hij toch nog even tijd voor mij : brabbelt iets van een feestje in m’n oor. Zou dat nu mensentaal zijn ? En zou dat feestje misschien voor mij zijn? ‘K mag toch naar mijn eigen feestje komen hé ? Niks van! Papa weg en ik blijf achter met mama. Hewel ‘k vind het niet schoon op mijn eigen feestje afwezig te moeten zijn. Ik houd het been stijf en weiger om in te slapen, maar rond half tien begeef ik en rollen de luiken naar beneden.

Bij een diepe slaap hoort natuurlijk een droom; een droom die wel eens werkelijkheid zou kunnen zijn!!! Het valt me op de ik niet in m’n bedje mag slapen maar wel in dienne groten slaapbak.
Na zo’n tien minuutjes moet de kudde getelde schaapjes plaats maken voor een typisch gezellig dorpscafé,vol met mensen. Dat moeten vast vrienden en collega’s van papa zijn. De muziek staat hard,maar er zit wel een leuke beat in. Eens binnengekomen valt er een schaduw over me. Ik open de ogen en zie dat ik door, het lijkt wel honderden ogen bewonderd wordt. Zou ik dan toch op mijn eigen feestje beland zijn?

Ik ben onder de indruk van zoveel belangstelling. Blijkt zelfs dat velen een mooi cadeau hebben mee gebracht. Er is er zelfs eentje die een foto van mezelf heeft mee gebracht en dit terwijl ik mezelf nog nooit gezien had !! Bedankt iedereen!!!! Want cadeautjes krijgen is leuk, kleertjes, speelgoed en zelfs pralines.

Er is echt veel volk komen opdagen op mijn eerste fuif. De toeristen bezetten een groot deel van ‘t café. De collega’s van papa zijn werk de hoek achteraan, alsmede de weg naar de toiletten. Deze informeren geduldig of het allemaal wel klopt over dat fietsen. Maar de mooie foto van “ALPEN 2002″ is duidelijk. Er is er zelfs eentje bij die vroeger de prestaties van TVDP van nabij bewonderde en mijmert een beetje van de teloor gegane kansen bij een eventuele prof carrière.

Het viel me op dat die grote mensen ook nog veel “moeten / kunnen” drinken, zij moeten toch niet meer groeien? Nee,ik weet het: ‘t is hier een feestje, mijn feestje en iedereen zal het geweten hebben. Patricia vult aan een razend tempo de glazen, Ann en Carine spurten zich werkelijk de benen van onder het lijf! Zij kunnen nauwelijks volgen met het uitdelen van gerstenat. Gelukkig zijn zij van geen kleintje vervaart en slaan zich hier door als volleerde biergoochelaars. Bedankt Patricia, Ann & Carine!
‘k Zie dat de combinatie van gratis Jupiler met en een bende leuke mensen die er echt zin in hebben, daar keigoeie muziek bij leid tot wat men noemt “een foute party “.
Die mensen of je mag ze ook Party Beesten noemen hebben eindeloze bolognaises gedanst, geslowt, Marie-Louises gevormd dat Lucie haren vloer spekglad was. Om nog maar te zwijgen van dienen heerlijken Jump beat.

‘T is nu al naar kindernormen laat als er een mysterieuze man komt binnen gewandeld. Erger nog,hij kust eerst mama, roept “JOH” tegen papa en komt mij dan aanschouwen. Oh ‘t is Erwin die met de moto is gekomen. Hij zegt dat hij zichzelf kent en dat dit een veiligere manier is dan véél te laat met den auto nog zo ver te moeten rijden. Nu mag hij immers niet drinken, maar laat zal het in ieder geval wel worden, zeker als ze dienne mens iedere keer opnieuw overtuigen om nog efkes te blijven en weer zijn jas afpakken. Patricia denkt nu stiekem dat dit wel eens een nieuwe sponsor voor haar toeristen zou kunnen worden????.

Om middernacht wordt het Tom Boonen-lied gespeeld. Iedereen verlaat tot mijn grote spijt de dansvloer,want dit vind ik echt een keigoed lied!!!.Wat gaat die gekke bende nu uitrichten? De mensen gaan in 2 rijen staan,de muziek alsmaar harder, het handgeklap en voetgestamp doen “De Paling” op z’n grondvesten daveren (was reeds 2 weken geleden door Kamiel aangekondigd). Net als VALVERDE aanzet,Tom Boonen zich rechtzet en uit het wiel komt, komt hij echt het café binnen gestormd !!!!!

Het is lepe Steven die als een echte Flandrien het café op stelten zet,kompleet uit de bol gaat op een veel te klein fietsje, in een authentiek wielertruitje van EBO, omsnoerd door een tube, gewapend met een spaghettihelmpje en z’n eerste palm! De anderen moedigen hem eindeloos aan, de ambiance is niet meer te stuiten, Lucie moet zich vasthouden of wipt zo uit haar bed. Dit geweldige moment zal zeker de geschiedenis ingaan als hoofdact op Maite’s foute Party.

Alsof het allemaal nog niet genoeg was krijgt papa er nog een cadeau bovenop: een flinke cadeaubon, cash en een doos groter dan ikzelf vol met vodjes om de fiets te kuisen… alhoewel ??? Dj’s van dienst denken hier munt uit te kunnen slaan en gaan al gauw over naar Lac Du Connemara. Vodjes uitpakken en alweer wordt het café herschapen. Dit keer in een witte massa die als gek tekeer gaat. Worden die dan nooit moe??? Nee!!!! Want ‘t zijn allemaal sportmensen en sport is TOF !

met doekjes zwieren :)

Bon ‘t is allemaal hééél tof maar ik krijg er dorst van en aangezien da ‘tier al Jupiler is wat de klok slaat wil ik melk! Echte verse warme moedermelk.
Patricia laat mij en mama rustig achter in de keuken zodat we wat privacy genieten. Enkel onze zwarte mascotte Blacky mag het geven van de borst aanschouwen .
Intussen gaat het feest gewoon door en de ambiance verzorgt dankzij Stino en Vino gaat er alleen maar op vooruit. Bij m’n terugkeer stel ik vast dat grote mensen, echte vrienden onder mekaar er een unieke en beestig leuke boel van gemaakt hebben!!!!!.Zelfs papa die al wat ervaring heeft in feestjes bouwen is onder de indruk.

Voor mij wordt het nu wel laat en vraag aan mama of ze me thuis wil brengen. Papa kijkt beteuterd maar blijft nog wat achter. Hij zal me morgen wel vertellen hou het is afgelopen!! Als zijn hoofd niet te veel pijn doet tenminste. Zo lieve mensen,dit was hoe ik mijn MEGA party heb mogen ervaren !!!
Ik wil dan ook iedereen bedanken, zeker Patricia en Lucie voor de unieke locatie; Ann en Carine voor de bevoorrading, de collega’s en vrienden voor alle cadeautjes en de ongelooflijk gezellige avond.

Bedankt !!!
Maite & haar foute party

PS : Om halfvijf is het licht ook bij de laatste die-hards uitgegaan en hebben ze letterlijk de fiets aan de haak gehangen.

Beste Palingrijders en familie, beste blogsupporters,

Ziehier de uitnodiging van onze Steven voor zijn spetterende verjaardagsfuif in ons lokaal op 12 juli 2008. Laat er ons terug een onvergetelijke avond en nacht van maken zoals verleden week op Maite’s feest. Lucie, steek maar terug uw oordoppen in, ‘t zal vandoen zijn !!!!! En ja, iedereen mag “fout gekleed” naar de fuif komen, maar dat is bijlange geen verplichting !! Naar verluid zou onze Johny Jumper van de blog ook komen en zou hij zeer fout gekleed komen  ……….

Tot zaterdag 12 juli mannen !!!!!

Groeten Kamiel Vélo

Beste vrienden palingrijders, beste blogvrienden,

Zoals u al wel gemerkt zal hebben, ben ik door de wielermicrobe gebeten. Het is als een vis water nodig heeft, dat ik de wielersport nodig heb. Het is een passie, een hobby …. kortom ik heb mijn hart verpand aan de wielrennerij. En één van mijn idolen is nog steeds de Freddy Maertens. Als kind keek ik op naar deze held en tot op vandaag heb ik nog steeds een groot respect voor deze man. Daarom even als tussendoortje een gedicht over de Freddy.

Zomaar, gewoon, eventjes, terzijde ……….

Freddy Maertens

Uit Lombardsijde kwam hij,
gehard door het mateloos gevecht
met duinzand en polderklei.
De longen vol lucht, de dijen
machtig als de branding, de spieren
op springtij.

Hoe hij de kracht in zijn vleugels spande
en met stevige lendenrukken de zeewind bedwong.
Feestelijk gooide hij de champagnefles
tegen de voorsteven aan. Om op machtige
kruissnelheid door te gaan. En telkens weer
te zegevieren met zeven knopen voorsprong.

(Patrick Cornillie)
Het Perfecte Verzet, feb 2006

vele wielergroeten,

Kamiel Vélo

VERSLAAFD

Verslaafd : volgens Van Dale betekent dit  “lichamelijk of geestelijk afhankelijk van een bepaald middel door gewenning”.  Wie waar aan verslaafd is, kan ik niet zeggen maar dat iedereen op zijn manier erop reageert wel : de ene ziet beestjes op zijn neus zitten, de andere ziet kangoeroes langs de baan.

Ondergetekende dacht zaterdagavond nog er goed aan te doen om eens wat langer te slapen maar dit was buiten zijn “groep C” verslaving gerekend. En zo geschiedde, zondagmorgen stond de top 10 alweer paraat aan ons Patricia (ook aanwezig om ons uit te wuiven). Onze B vrienden stuurden zoals gewoonlijk enkel spionnen, ditmaal Marc VD en Kenny. Dat onze beide André’s en Etienne er zijn, is geen verrassing. Zij verdedigen dan ook hun top drie plaatsen.

De op de loer liggende vierde was de grote afwezige : Kwinten zijn enkel lag in het gips en van fietsen kwam er dus niet veel in huis. De nummers 5 en 6 (Peter en Lucas) konden daarvan profiteren om een plaatske op te schuiven terwijl de nrs 7,8,9 en 10 (Peter Van Goethem, Dirk De Winter, Jonas en Danny) hun kans zagen om wat terrein terug te nemen. Maar goed, iedereen wenst Kwinten een spoedig herstel en we hopen in groep dat we heel snel terug mogen begroeten.

Na de mislukte poging van vorige week gingen we nu toch zeker wel eens die drie pijlen volgen die ons naar Heusden zouden leiden. En zo geschiedde, de tocht ging via Herzele richting Wetteren alwaar een kasseistrook in de buurt van Mariagaard een reden bleek te zijn om het tempo eens deftig op te trekken. Na een oponthoud door een manegewandeling (inclusief mooie paarden) kwamen we aan te Heusden. Niet veel later zijn we door omstandigheden buiten onze wil om de pijlen kwijt geraakt.

En/of dit te maken had met het aanschouwen van de mooie paarden laat ik in het midden maar een feit was dat we de rest van onze route zelf moesten bepalen en uitstippelen.

Na wat draaien en keren en een gevaarlijk manoeuvre bij het oprijden van een rond punt van ondergetekende (waarvoor mijn excuses) kwamen we terug in Wetteren aan.  Gelukkig voor ons hadden we onze private gps mee maar wij noemen hem gewoon Dréke en niet Dréke Dréke J.

Dit was het moment waar iedereen zat op te wachten : André Versteels vond het moment rijp om kopwerk te doen met verbaasde gezichten alom als gevolg. Of dit de reden was dat Jonas het kort nadien lastig kreeg lijkt me onwaarschijnlijk, maar dat hij het lastig kreeg is een feit. Onze Jonas was moe en dus ontfermde ik mij over onze jongste aanwezige van de dag. Dat  hij de finale miste had niets te maken met zijn mindere dag maar alles met de hevigheid van andere……

Zij waren zo gefocust op het rijden van een goede finale dat ze geen onderscheid meer konden maken tussen een groen en een rood licht. Of zagen ook zij beestjes ipv een verkeerslicht?

Met als gevolg dat er een aantal waaronder mezelf, Dirk De Winter, onze twee André’s, Lucas en Jonas niet in de mogelijkheid waren zich te moeien in de finale.

Naar verluidt heeft Danny de finale doen ontploffen maar verdere details zijn niet tot bij mij geraakt. Zou hij die ene niet voorziene Orval op zijn overwinning gedronken hebben?

Bij het nadenken of ik alles in mijn verslag gezet heb kom ik tot de spijtige vaststelling dat ik nog niets geschreven heb over onze afwezigen, zijnde Timothy, Patrick, Kevin en Jochen.

Wat doen zij op zondagmorgen? Waarom doen ze het? Met wie doen ze het? Waarom doen ze het niet meer met ons? Wat is er leuker dan een fietstocht op zondagmorgen met een leuke bende fietsfanaten, zegt een fietser met een “groep C” verslaving.

A domenica amici bicicletti

Saluti

Michele Bartoli

Beste Palingrijders,

Om alle misverstanden mbt het toekennen van kilometers te vermijden:

- Zondag 6 juni wordt in Herzele “Word Flandrien” gereden.

 
  De kilometers die in groep worden gereden, gelden als het maximum aantal kilometers dat iemand van die groep kan bekomen ( = de regeling die altijd geldt voor groepsritten op zondag).

Bijvoorbeeld: indien groep 3 een tocht maakt van 60 km, maar enkelingen uit groep 3 rijden 110 km, dan krijgen deze enkelingen 60 km in het klassement.

- Luik-Bastenaken-Luik op 9 augustus, de Criquelion op 30 augustus, de RVV op 5 april, Tilff-Bastogne-Tilff op 11 mei, zijn geklasseerde tochten die niet in normaal groepsverband worden gereden,   omdat ze op zaterdag vallen of omdat er op zondag tegelijk een normale tocht wordt gereden bij Patricia.
  Bij deze tochten worden de effectief gereden km verrekend, volgens de officiele roadbooks van de organisatoren (deze beslissing is in het begin van het seizoen genomen).

De toegekende km’s voor Hamoir zijn dan ook in die zin bijgestuurd.
 

Sportieve groeten,
Noël

En na de fuif werd er gereden…

De opkomst was een beetje sober bij ons clublokaal, maar voor minder werd er al eens meer gereden hoor.

Dus de aanwezige DIE HARDS waren weeral van de partij.

Yvan,Tommy,Tom Boonen,Steven,Sander,Stong Gedong,Gruute plateau,Geert en Ikke.

De anderen zullen van de vrijdag nog moeten bekomen want anders ben je paraat. 

Dus vertrokken we voor een ritje richting Doornik(wind tegen).

Maar al gauw beslisten onze B-rijders om alleen een rustiger tempo te rijden dan met de A’s.

In Schorisse scheiden onze wegen,en werd er weer eens goed doorgetrokken richting Ronse.

Ge weet wel dieeeee heeeel lange klim omhoog waar Yvan de verschrikkelijke het tempo goed strak hield.

Ik ken hem wel als ze vanachter zitten te praten gaat het te goed, dus er werd niet veel gezegd op de klim want we reden op de steile stukken aan 30 per uur omhoog.

Onzen Tommy gidste ons naar een mooie streek waar we eens goe konden doortrekken.

Van in Ronse ,Russeignies,Mont de lEncluse,Celles,Molenbaix,Pecq,Kain,en Doornik.

Het punt waar we beslisten om toch maar huiswaarts te keren, we hadden toen al 65 km achter de kiezen.

Waar ik toch van verschoten ben, is Tommeken Boonen amaai die was nog goed zeg.

 Ik dacht dat hij een inzinking ging krijgen maar niks is minder waar.

Hij staat scherper dan ooit, ge ziet als ge een doel hebt wil je dat bereiken en ik hoop dat hij er in slaagt.

Na zijn ziekte voor de RVV zint hij op wraak en wie laatst lacht … ge weet wel hé.

Maar nu verder de fiets op na een korte sanitaire stop.

Ik had al gezegd tegen de gasten om geen te steile stukken bergop te nemen want mijn ketting glijd over mijn cassette,en dat was heel ambetant dus ik heb weer kosten .

Hoe meer ge rijd hoe meer slijtage na zo’n zwaar seizoen!!!

We reden dan maar huiswaarts richting Frasnes met de wind gedeeltelijk in de rug.

Bij mij raakte mijn batterijken op, diene vrijdag hangt er nog in zeker maar ik moet toegeven ik was de mindere en bij Steven was ook het goede er af.

Aan een strak tempo reden we naar Parike zo naar Lierde en zo naar Steenhuize om al de nieuwe aangelegde baan naar de Vossenhoek te rijden en weer te eindigen waar we begonnen waren.

Er werd zo’n 125 km gereden aan een gemiddelde van 33,5.

Ik denk dat we fier mogen zijn na een zware fuif, al zat er een dag tussen!

Bettini

Beste palingrijders, beste vrienden van de blog,

Zoals beloofd het vervolg van onze formidabele piste-uitstap van vrijdag 20 juni te Gent in het al even formidabele Eddy Merckx-wielercentrum………. Het zag er evenwel naar uit dat er vandaag geen verslag zou komen. Gisterenavond was het immers een gratis vat in het lokaal (we vierden de geboorte van Maite) en het was heavy. Hoewel uw reporter eerst niet zou gaan (wegens te moe) zegevierde dan toch het gezond verstand en begaf ik mij naar The Place To Be !  Hoewel het vaste voornemen, om tijdig huiswaarts te keren, was het toch weeral 2 uur in de nacht en voorwaar uw reporter was zeker niet de laatste die daar het nachtelijk vertier verlaten heeft.  Wat daar allemaal gebeurd is, vraagt U? Wel dat kan ik eigenlijk niet zeggen, want de afwezigen hadden ongelijk !!  Maar het was daar heeeeeeeeeeeeeel plezant, om niet te zeggen schandalig plezant. En onze twee DJ’s? O ja die hebben dat heel goed gedaan, daar viel niets op aan te merken! Ze hebben er het vuur ingebracht en hoe !! DJ Vino en DJ Stino hebben dat formidabel goed gedaan. Wat vraagt U nog? Of er veel gedronken is?  Dat kan ik niet zeggen, want u moest daar zelf maar komen kijken zijn. Er is wel veel gedanst en de Johny Jumpers waren ook van de partij ja. Zelfs onze Johny jumper van de blog was er, incognito natuurlijk ! Of er geen baldadigheden waren? Maar nee, natuurlijk niet, want wij zijn een vriendenclub avant la lettre! Alleen maar plezier hebben we gemaakt, mevrouw en mijnheer de curieuzen neus ! Of uw reporter een verslag gaat maken? Ja misschien wel, nu U het vraagt. En of er pikante foto’s gemaakt zijn? VEEL ja, maar of we dat op de blog gaan slijten, dat weet ik niet hoor.  Te gevoelig , alhoewel er dan toch heel misschien een paar foto’s kunnen getoond worden om uw afwezigheid te illustreren en u het water in de mond te doen krijgen :)  Wel kijk, uw reporter zal er eens over nadenken wat er op de blog zal komen.  Gewoon om dus aan uw nieuwschierigheid tegemoet te komen en vooral om u dan op onze volgende “Gratis-vat- avond “   te mogen verwelkomen. Jawel heerschap, onze volgende want  op zaterdag 12 juli geeft onze Steve Prilmans zijn gratis vat. De Steve wordt 35 en dat gaat hij uitgebreid vieren met een gratis vat in het lokaal. Dus ja, ik zal maar best een verslagske schrijven in de loop van volgende week …….. maar eu …… een proper verslagske he met proper fotokes. En om te besluiten over onze uitspattingen van gisteren : de WTC De Palingrijders heeft er een nieuw lid bij. Een formidabel charmante verschijning ! Hij had zelfs zijn fiets mee ! Wie vraagt U? Tja, u moest er maar bijgeweest zijn hoor. Maar eu … zou hij er ook niet zijn op 12 juli? Ik zal het hem eens vragen. Wie weet …….

Over nu tot de orde van de dag. Deel twee van onze piste-uitstap !  Waar waren we gebleven? Juist ja, de fietspedalen zijn ondertussen allemaal gemonteerd op de pistefetsen en het spektakel kan beginnen. Ik verlaat samen met Eddy Wandels en zijn bevallige assistente de fietsenstalling en wie staat daar nog zijn fiets te inspecteren? Patrick Van Den Bossche verdorie! Onze oud-renner kan het niet laten : alles moet in orde zijn met de fiets en hij staat te prutsen aan het zadel. “Verdomme stomme zaule !”, hoor ik Patrick tussen zijn tanden sissen. Ik kan een glimlach niet onderdrukken …. dit is nog steeds de Patick van jaren geleden als hij nog koerste. Wat heb ik toen vaak voor hem gesupporterd als hij er de zweep oplegde en de koers zwaar maakte door op kop te trekken en te sleuren. Maar later meer daarover in een nieuwe toekomstige rubriek op onze blog. Ik laat Patrick nu achter, hij zal straks wel opdagen  op de piste.

Die Zauele staut nie goe verdomme

 Als ik op het binnenplein van de piste kom, zie ik iedereen geschaard rond Eddy Wandels. Na een korte technische uitleg wordt het startsein gegeven. Eindelijk !! De manschappen van groep 1 hadden eigenlijk weinig boodschap aan de technische uitleg van hoe op een piste te rijden. Ze vliegen dan ook meteen de piste op en in een mum van tijd zijn ze al goed gas aan het geven. Eigenlijk maken ze indruk. Met zes, zeven, acht man rijden ze op één lint op het midden van de piste. Zeker aan veertig km/uur malen ze de rondjes af terwijl de mindere goden twijfelachtig de piste proberen naaromhoog te rijden. Maar dat zonder de mannen van groep 1 en 2( met Vino en Stijn) te belemmeren in hun bijzonder snelle rondjes. Ik besluit wat foto’s te nemen, maar dat fotoapparaatje kan ons mannen niet op tijd vastleggen op de gevoelige plaat. Zo rap wordt er gekoerst. Ik probeer toch maar foto’s te nemen, we zien dan wel later. Ondertussen zie ik dat naast onze routiniers van groep 1 en 2, er toch een aantal van de groep3-renners zijn die de piste nu al wat hoger beginnen te verkennen. Andreken, Patrick Vanbael en Jonas blijven echter nog aan de voet van de piste zelf rijden. Maar Andre Versteels, Kwinten, Lucas en Dirk  doen hun eerste schuchtere pogingen om hogerop te fietsen en dat begint , jawel, aardig te lukken.  
Er zijn ook een tiental supporters meegekomen. Mariane, die haren Noël en haar twee zonen komt aanmoedigen, Peggy die Steven komt spotten, Els en Petra die hun mannen regelmatig aanvuren en Tanja en Nancy die zitten te genieten van de fratsen van Patrick Vanbael. Ook de kinderen zijn mogen meekomen en kijken hun ogen uit op het geweld in de piste. Toch tof dat er supporters meegekomen zijn !!

Opgepast mensen : Daar komen ons mannen !

Er werd gevlamd aan meer dan 40 km/h !!

 En de supporters waren ook op post !!

Alléé vooruit Papa Tommy!!

Peggy, Petra en Els vuurden hun mannen aan !

Ik besluit dan maar om een aantal foto’s van gans boven te nemen. Ik verlaat het binnenplein en ga de trappen op naar de nok van de piste. Wow ! Hier zie je ze nog beter en hier pas zie je hoe snel ons mannen rijden. Ik neem snel wat foto’s tot ik plots opgeschrikt wordt door een vliegende Palingrijder die bijna mijn hoofd van mijn romp rijdt. Het is die dekselse Tommy die gans bovenaan als een pijl passert. Wat kan die man toch een stukske fietsen zeg! Van boven zie ik ze dus beter. Daar zie ik dat de kerels van de eerste en de tweede groep als één blok fietsen. Als een echte rups fietsen ze in een lijn, de één mooi in het wiel van de ander. De Peet voert daar het mooie weer met Bettini en Bart Blondeel in zijn wiel. Er wordt niet gepraat. Integendeel, ze zitten zo gefocust op hun voorligger en er moet zo gestampt worden dat er geen tijd en zin is voor een babbel. Daarvoor zijn ze niet naar de Gentse piste gekomen. Ik zie ook dat Dréken zijn eerste pogingen doet om de piste op te rijden. Het begint hem te lukken. Ook de Jonas schept meer en meer moed. Alleen Patrick Van Bael maalt op zijn gemak de rondjes aan de voet van de piste. Zal hij vanavond echt niet durven de piste oprijden. Hij ziet er wel komiek uit in zijn kanariegeel pakje! Toch goed van hem dat hij het aandurft mee te fietsen. Hij heeft trouwens nog nooit op een koersfiets gereden !!
Wie nu ook al goed bezig zijn, zijn Andre Versteels, Kwinten en Dirk De Winter. Ook zij rijden al goed die piste op. En dan is er Timothy : hij heeft duidelijk de smaak te pakken, want hij riskeert hem hoger en hoger. Hij doet het verdorie straks beter dan zijn vader Patrick.

Ik besluit dan maar terug naar het binnenplein te gaan. Daar staat Mariane ook druk foto’s te nemen van onze helden. De eersten stoppen nu ook al even om op adem te komen en iets te drinken. Een aantal, zoals Bart en Bettini en Eddy Goemans, ogen nog fris. Maar er zijn er ook een aantal bij die al tekenen van vermoeidheid geven. Inderdaad, het is verdorie hard labeur op de piste. Je moet daar niet temporiseren of je ligt beneden. Remmen doe je door naar boven te rijden, maar hoe moet je verdorie op dat binnenplein geraken vraag ik me af. Een kleine ingang, in de bocht, …. en probeer de kant maar eens vat te grijpen. Eddy Wandels ziet ook het probleem en hij legt uit hoe je je moet vasthouden : door de zijkant van de afsluiting met je hand achter je rug vast te grijpen. Zoniet doe je een tegenbeweging en kan je je niet goed vasthouden. Het zijn inderdaad de knepen van het vak.  De echte pisterenners moeten echte kunstenaars zijn : ik zie het al voor mij hoe ze elkaar aflossen aan een hoge snelheid, hoe ze beginnen spurten, hoe ze de piste opvliegen. Wat een natuurtalenten moeten die renners toch zijn. Dit jaar ga ik zeker naar een zesdaagse kijken. Ik moet dat eens meemaken!

Terug naar ons Palingrijders die even komen uitblazen. De mannen van groep 1 met Bettini en zijn broer Eddy, Bart en Yvan : ze zien er content uit. Je ziet zo dat de adrenaline door hun bloed stroomt. Wat verder zie ik Gruute Plateau. Hij ziet er niet uit zeg. Zijn gezicht vertoont tekenen van vermoeidheid. Zo ken ik hem niet. Alsof hij einde krachten is. Wat scheelt er hem toch? Ik vraag het hem en ja, zoals ik vermoed is hij niet voor de 100% in orde. Een kwalijke bronchtis speelt hem parten en hij heeft moeite om te ademen. Toch goed en moedig van hem om paraat te zijn en die piste te bedwingen. Maar het gaat hem niet van harte. Gruute Plateau ziet af !! Wat verder zit den Dino. Awel vraag ik hem, wat scheelt er man ? Hij ziet het niet zitten : “Die piste is niks voor mij man!”, zegt hij met een beteuterd gezicht. Ik schrik. Den Dino die het niet heeft op een piste. Blijkbaar wil hij niet meer meefietsen en blijft hij hangen op het middenplein. Jammer !

Een zieke maar moedige Gruute Plateau

Den Dino heeft geen zin in de piste !

Bart en Bettini nemen even rust !!

Eddy Goemans is diep geweest

Groten dorst na een zware inspanning !!

Ik ga terug naar de tribunes. Onderweg zie ik Marjan terug die nog steeds foto’s neemt. Ze glundert en heeft  ook plezier in de kunsten van ons mannen. Vanop de tribune zie ik echter een curieus iets. Onze Vino rijdt zich de ziel uit het lichaam. Het trekt mijn aandacht. Waarom doet hij dat? Mijn eurocent valt al snel : met een grote snelheid zie ik hem Stong Gedong voorbijrazen. Terwijl hij zijn pa voorbijsnelt , zie ik hem sluiks naar zijn pa zien. Hij schept er genoegen in hem te dubbelen. Ik blijf hem volgen en zie hem telkens maar op Stong Gedong naderen tot hij hem weer op een grootse manier achterlaat. Ik moet er om lachen. Een mooi spektakel en toch tof hoe ze met elkaar omgaan.
Intussen verstrijkt de tijd. Onze pisterenners zoeken meer en meer de rust op op de binnenplaats van de piste.  Het inspannend fietsen eist zijn tol. Eddy Wandels ziet het allemaal gebeuren met de glimlach. Hoe vaak ziet hij dat dan ook niet he. Hij is trouwens zelf een geoefend renner die maar al te goed weet hoe zwaar het is om te fietsen op een piste. Tanja is de serveerster van dienst. ettelijke malen gaat ze achter een blikje cola voor onze manschappen.
Plots zie ik Tornado Tom de piste verlaten. ook hij heeft er al ettelijke rondjes opzitten. Je ziet het hem ook aan dat hij diep geweest is. Mar wat wil je: als je de toppers bezig ziet is het alsof ze zich de ziel uit het lijf rijden. Zo snel zijn ze bezig. Het kan niet anders dat je dan ook eens moet rusten om te bekomen. Tornado Tom zijn voorbeeld wordt gevolgd door Stijn van ‘t magazijn en door Kwinten. Ook zij gaan de stoelen opzoeken voor een welverdiende rustpauze.

Marjan was er overal als de kippen bij

Tornado Tom was in topvorm !

Vino had het op Stong Gedong gemunt

Stijn heeft zijn rust verdiend !

De tijd vliegt voorbij. Het is al prachtig geweest. De “rups”  van groep 1 en 2, Drékes die de piste eindelijk onder de knie heeft, een gelukkige Andre Versteels die zich goed geamuseerd heeft, Dirk die ook geen vrees meer heeft , de makkers van Peter Hermé die eerst aarzelend begonnen zijn (eentje heeft wel geluk gehad dat hij niet viel bij een lekke band !!), Stong Gedong die bloosde als een tomaat na de inspanningen, Kwinten en Lucas en Jonas die zich in de zevende hemel waanden na hun prestaties, ….. En dan is er nog Timothy. Plots zie ik hem opduiken, gans bovenaan de piste. Wat een durf heeft hij!!! Eddy Wandels ziet echter het gevaar en maant Timothy aan ” wat meer snelheid te nemen of dat hij anders rap beneden zal liggen. En dan zal je vol houtsplinters zitten !”, aldus den Eddy. Timothy is zich echter van geen kwaad bewust en rijdt zo verder. Toch nen straffen kerel. Hij zal het van niet ver hebben hé Patrick
Intussen is het 22 uur en is de kous af. Iedereen voldaan en ik gelukkig dat er niemand gevallen is. Het plein loopt vlug leeg want iedereen wil de douche onder. Maar eerst de fiets naar de stalling en de pedalen terug mee naar huis!

Drékes en De Peet doen er zelf de pedalen af !

Straffe mannen : Yvan en Steve !

Het zit erop !!!!

En ja, nadat iedereen uit de douches was en nadat Patrick en Timothy eindelijk hun pedalen terughadden werd er koers gezet naar het lokaal. Patricia had evenwel gesloten, maar geen nood want ik had ook een sleutel. Groot was echter mijn verbazing dat het café al open was bij aankomst aan het lokaal. Maar wie had dan de café geopend, Patricia lag immers in bed?! Lepe Steve verdorie. Tot op vandaag weet uw reporter nog niet hoe hij dat gefikst heeft die snoodaard !!! Wat moet ik daar nu van denken?

En ja, hoe is de avond geeïndigd wilt U weten? God ja, we hebben nog wat gedronken en gelachen en gezeverd. Geen baldadigheden, alleen wat pikuurkes gezet (FIGUURLIJK) en er is niet gesnoven! Als afsluiter werd er op kosten van de kas nog een Duvel  “verteird” en om drie uur kreeg ik eindelijk de laatste plakkers buiten. Geen namen !  Als afsluiter nog wat foto’s van in ons lokaal.

Dino hield er het plezier in !

Nu al aan den toog gespot !!

Steve aan den drank natuurlijk …..

Maar zijn Peggy liet haar ook niet onbetuigd !

En Patrick verklaarde dan maar zijn liefde aan zijn vrouwke

Als afsluiter was er nen goeien Duvel !! Op de schatbewaarder zijn kosten !!

Er zijn bewust geen foto’s opgenomen in dit verslag van de laatsten die om 3 uur vertrokken zijn. Dit in het belang van de mannen zelf en in het belang van de club! Kwestie van een goed figuur te blijven slaan. Wie die mannen waren, vraagt U?  U mag niet zo vrij en vrank zijn geachte. U hoeft nu ook niet alles te weten he ! Feit was dat het een mooie uitstap geweest is! Met dank aan Bart Blondeel voor de gouden tip, aan Stong Gedong voor de praktische organisatie en aan Eddy Wandels en zijn bevallige assistente voor het onthaal en de begeleiding.

Vele wielergroeten,

Kamiel Vélo

Beste vrienden Palingrijders, beste blogvrienden,

Vorige vrijdag was het zover : onze langverwachte uitstap naar de piste van het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx.  Dankzij Bart Blondeel leerden we de piste kennen. Bart gaat ’s winters trainen op die piste en hij raadde ons die uitstap dan ook aan. Eerst zijn een paar die-hards, samen met Bart, de piste in het voorjaar gaan verkennen : Bettini natuurlijk en Steven.  Het was zo goed meegevallen dat deze drie Palingrijders de rest van onze groep heeft warm gemaakt voor een avondje pisterijden.  En vorige vrijdag was het dan zover.

Er wordt eerst verzamelen geblazen aan ons lokaal. Maar liefst 24 deelnemers drummen op het terras  tesamen. Er zijn ook een tiental supporters op post. Nadat Stong Gedong alle deelnemers heeft afgepunt op zijn lijstje wordt er vaart gezet naar het Wielercentrum Eddy Merckx. Een ganse kolonne auto’s verlaat de Schonenberg.

Verzamelen aan De Paling

Jonas en Patrick, die volgend seizoen groep 3 zal vervoegen

Het was drummen aan het lokaal !

Stong Gedong neemt de leiding en loodst ons via de R4 naar het wielercentrum. De tassen worden snel uit de auto genomen om zo rap mogelijk te beginnen aan het pistewerk. De kleedkamer is snel gevonden. Ondertussen ga ik al even de piste opzoeken via het middenplein. Het is overweldigend voor mij. Ik ben zelf nog nooit naar een piste geweest, laat staan een zesdaagse bezocht. Ik sta direct aan de mete en dat gaat verdomd steil omhoog. “Moeten daar ons mannen op?”, vraag ik me direct af. “Amaai, zo een hoogte !!!“

Zo rap mogelijk aankleden !

De Mete recht naar den hemel !!!

Ik kijk nog even rond en probeer me de sfeer van een zesdaagse voor te stellen. Ik hoor de renners voorbijzoeven, ruik de ingesmeerde benen, zie de massa supporters op het middplein hun helden toeschreeuwen, kijk naar de aflossingskoers, …….. ik krijg kippevel. Wat kan wielrennen mooi zijn.
Ik open de ogen en keer terug naar de werkelijkheid ……. het is nog stillekes op de piste. “Straks vliegen onze mannen hier voorbij, mijmer ik nog na.“

Eenmaal terug aan de kleedkamers zie ik al een paar mannen klaarstaan. De Steven, de Peet, Stong Gedong en Vino kijken me lachend aan. Ik zie ze denken : “Kamiel loopt er weeral met zijn kodaksken “. natuurlijk neem ik een foto voor den blog. We gaan dan maar naar de fietsenstalling. Daar worden we verwelkomd door Eddy Wandels. Een sympathieke man die ons pedalen op de splinternieuwe Eddy Merckxfietsen gaat monteren en die ons straks gaat wegwijs maken in het pisterijden. Bettini is er als de kippen bij en hij laat als eerste zijn pedalen op een pistefiets monteren. Eddy monstert onze Bettini aan en hij pikt er direct een fiets op maat van onzen Bettini uit. Eddy heeft een goed geoefend oog blijkbaar !

De honger naar de piste is groot !

Bettini is er als de kippen bij !!!

Onze mecanicien : Eddy Wandels !

Na Bettini volgt dus de rest. Eddy Wandels ziet steeds direct welke maat van fiets hij nemen moet. Ondertussen is het drummen in de gang voor de fietsenstalling. natuurlijk wil iedereen zo rap mogelijk zijn fiets, maar den Eddy kan niet toveren. Hij doet het dan ook rustig aan en minitieus bevestigt hij de pedlen aan de prachtige pistefietsen. Ondertussen neem ik van iedere Palingrijder een foto voor het nageslacht en sla ik een babbelke met Eddy. Zo vertelt hij dat hij onze blog al bezocht heeft. Ik schrik even. “Wijs!”, denk ik. Dat doet plezier zo een gezonde nieuwschierigheid. Eddy bevestigt dat hij steeds op internet gaat kijken of de bezoekende club een site heeft en zo ja, wat ze zoal uitspoken.  Hij vertelt ook dat hij vroeger aan de crossen meedeed aan De Paling. Hij heeft er zelfs een aantal wedstrijden gewonnen! We mijmeren dan ook over die vervlogen tijd, hoe mooie het parcours daar was, over de toenmalige voorzitter Luc Berckenbosch die veel te rap is heengegaan, ….. Ja, deze periode ligt weeral lang achter ons. Eddy rijdt trouwens nog steeds in de mountainbike crossen. Dat merk je trouwens aan zijn afgetrainde lichaam. Ondertussen gaat het goed vooruit. De bende wachtenden is al flink geslonken. Peter De Winter en Lucas Vervenne staan ongeduldig te kijken. Ook Patrick en Timothy Van Den Bossche willen op die piste.

Splinternieuwe Eddy Merckxfietsen AUB !!

Drummen in de gang !!

 Dirk en Lucas wachten hun beurt af

Patrick kiekt zijn zoon Timothy

Na een uurke is iedereen klaar.  Een aantal is al bezig met fietsen op de piste. De mevrouw die eddy Wandels bijstaat maakt zich wat ongerust. “Zouden ze niet beter wachten eer ze op de piste beginnen?” , vraagt ze zich luidop af. Maar ik ben er gerust in. Ons mannen weten wat ze doen ! Eddy wandels neemt snel zijn pistefiets en vertrekt naar de piste. Inderdaad, een aantal van onze Palingrijders zijn al bezig met rondjes draaien. Toch wijze gasten he !!
Eddy roept niettemin de manschappen bij elkaar. Hij geeft daarbij de technische uitleg en laat ze dan maar starten. Hij ziet ook wel dat ze de piste willen bestormen

De mannen van de eerste groep vliegen als eerste de baan op. Gevolgd door de mindere Goden en de jeugd. Jawel de jeugd! Ze zijn weeral goed vertegenwoordigd : Stijn, Vino, Kwinten, Jonas, Lucas en Timothy zien het goed zitten ! Net als onze twee oudsten  : Drékes en André. Ook zij zijn natuurlijk van de partij. “Dat gaat wat worden deze avond!” , denk ik. En ik neem mijn fototoestelleke om de Palingrijders op de piste te vereeuwigen………

Andre Versteels paraat !

Kwinten gaf er een lap op !

Eddy Wandels geeft uitleg over de piste

…… einde deel 1

Deel 2 : volgt komende zaterdag : Hoe verliep het op de piste?, waren er slachtoffers? , wat is er gebeurd met Gruute Plateau? , Hoe dikwijls werd Stong Gedong gedubbeld door Vino? ; de durf van Timothy, ……………. Overmorgen dus meer ! Ook over de nachtelijke uitspatting later die avond (nacht) ….

Vele wielergroeten,

Kamiel Vélo