De piste : het verslag ! (deel 1)

Beste vrienden Palingrijders, beste blogvrienden,

Vorige vrijdag was het zover : onze langverwachte uitstap naar de piste van het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx.  Dankzij Bart Blondeel leerden we de piste kennen. Bart gaat ‘s winters trainen op die piste en hij raadde ons die uitstap dan ook aan. Eerst zijn een paar die-hards, samen met Bart, de piste in het voorjaar gaan verkennen : Bettini natuurlijk en Steven.  Het was zo goed meegevallen dat deze drie Palingrijders de rest van onze groep heeft warm gemaakt voor een avondje pisterijden.  En vorige vrijdag was het dan zover.

Er wordt eerst verzamelen geblazen aan ons lokaal. Maar liefst 24 deelnemers drummen op het terras  tesamen. Er zijn ook een tiental supporters op post. Nadat Stong Gedong alle deelnemers heeft afgepunt op zijn lijstje wordt er vaart gezet naar het Wielercentrum Eddy Merckx. Een ganse kolonne auto’s verlaat de Schonenberg.

Verzamelen aan De Paling

 

Jonas en Patrick, die volgend seizoen groep 3 zal vervoegen

 

 

Het was drummen aan het lokaal !

 

 

Stong Gedong neemt de leiding en loodst ons via de R4 naar het wielercentrum. De tassen worden snel uit de auto genomen om zo rap mogelijk te beginnen aan het pistewerk. De kleedkamer is snel gevonden. Ondertussen ga ik al even de piste opzoeken via het middenplein. Het is overweldigend voor mij. Ik ben zelf nog nooit naar een piste geweest, laat staan een zesdaagse bezocht. Ik sta direct aan de mete en dat gaat verdomd steil omhoog. “Moeten daar ons mannen op?”, vraag ik me direct af. “Amaai, zo een hoogte !!!“

Zo rap mogelijk aankleden !

 

De Mete recht naar den hemel !!!

 

 

Ik kijk nog even rond en probeer me de sfeer van een zesdaagse voor te stellen. Ik hoor de renners voorbijzoeven, ruik de ingesmeerde benen, zie de massa supporters op het middplein hun helden toeschreeuwen, kijk naar de aflossingskoers, …….. ik krijg kippevel. Wat kan wielrennen mooi zijn.
Ik open de ogen en keer terug naar de werkelijkheid ……. het is nog stillekes op de piste. “Straks vliegen onze mannen hier voorbij, mijmer ik nog na.“

Eenmaal terug aan de kleedkamers zie ik al een paar mannen klaarstaan. De Steven, de Peet, Stong Gedong en Vino kijken me lachend aan. Ik zie ze denken : “Kamiel loopt er weeral met zijn kodaksken “. natuurlijk neem ik een foto voor den blog. We gaan dan maar naar de fietsenstalling. Daar worden we verwelkomd door Eddy Wandels. Een sympathieke man die ons pedalen op de splinternieuwe Eddy Merckxfietsen gaat monteren en die ons straks gaat wegwijs maken in het pisterijden. Bettini is er als de kippen bij en hij laat als eerste zijn pedalen op een pistefiets monteren. Eddy monstert onze Bettini aan en hij pikt er direct een fiets op maat van onzen Bettini uit. Eddy heeft een goed geoefend oog blijkbaar !

De honger naar de piste is groot !

 

Bettini is er als de kippen bij !!!

 

Onze mecanicien : Eddy Wandels !

 

 

Na Bettini volgt dus de rest. Eddy Wandels ziet steeds direct welke maat van fiets hij nemen moet. Ondertussen is het drummen in de gang voor de fietsenstalling. natuurlijk wil iedereen zo rap mogelijk zijn fiets, maar den Eddy kan niet toveren. Hij doet het dan ook rustig aan en minitieus bevestigt hij de pedlen aan de prachtige pistefietsen. Ondertussen neem ik van iedere Palingrijder een foto voor het nageslacht en sla ik een babbelke met Eddy. Zo vertelt hij dat hij onze blog al bezocht heeft. Ik schrik even. “Wijs!”, denk ik. Dat doet plezier zo een gezonde nieuwschierigheid. Eddy bevestigt dat hij steeds op internet gaat kijken of de bezoekende club een site heeft en zo ja, wat ze zoal uitspoken.  Hij vertelt ook dat hij vroeger aan de crossen meedeed aan De Paling. Hij heeft er zelfs een aantal wedstrijden gewonnen! We mijmeren dan ook over die vervlogen tijd, hoe mooie het parcours daar was, over de toenmalige voorzitter Luc Berckenbosch die veel te rap is heengegaan, ….. Ja, deze periode ligt weeral lang achter ons. Eddy rijdt trouwens nog steeds in de mountainbike crossen. Dat merk je trouwens aan zijn afgetrainde lichaam. Ondertussen gaat het goed vooruit. De bende wachtenden is al flink geslonken. Peter De Winter en Lucas Vervenne staan ongeduldig te kijken. Ook Patrick en Timothy Van Den Bossche willen op die piste.

Splinternieuwe Eddy Merckxfietsen AUB !!

 

Drummen in de gang !!

 

 

 Dirk en Lucas wachten hun beurt af

 

 

 

Patrick kiekt zijn zoon Timothy

 

 

 

Na een uurke is iedereen klaar.  Een aantal is al bezig met fietsen op de piste. De mevrouw die eddy Wandels bijstaat maakt zich wat ongerust. “Zouden ze niet beter wachten eer ze op de piste beginnen?” , vraagt ze zich luidop af. Maar ik ben er gerust in. Ons mannen weten wat ze doen ! Eddy wandels neemt snel zijn pistefiets en vertrekt naar de piste. Inderdaad, een aantal van onze Palingrijders zijn al bezig met rondjes draaien. Toch wijze gasten he !!
Eddy roept niettemin de manschappen bij elkaar. Hij geeft daarbij de technische uitleg en laat ze dan maar starten. Hij ziet ook wel dat ze de piste willen bestormen

De mannen van de eerste groep vliegen als eerste de baan op. Gevolgd door de mindere Goden en de jeugd. Jawel de jeugd! Ze zijn weeral goed vertegenwoordigd : Stijn, Vino, Kwinten, Jonas, Lucas en Timothy zien het goed zitten ! Net als onze twee oudsten  : Drékes en André. Ook zij zijn natuurlijk van de partij. “Dat gaat wat worden deze avond!” , denk ik. En ik neem mijn fototoestelleke om de Palingrijders op de piste te vereeuwigen………

Andre Versteels paraat !

 

Kwinten gaf er een lap op !

 

 

 

Eddy Wandels geeft uitleg over de piste

 

 

…… einde deel 1

 

Deel 2 : volgt komende zaterdag : Hoe verliep het op de piste?, waren er slachtoffers? , wat is er gebeurd met Gruute Plateau? , Hoe dikwijls werd Stong Gedong gedubbeld door Vino? ; de durf van Timothy, ……………. Overmorgen dus meer ! Ook over de nachtelijke uitspatting later die avond (nacht) ….

Vele wielergroeten,

Kamiel Vélo