Lekrijden aan de lopende band DEEL 2

 

EINDELIJK!! Het is weer zondagmorgen, wakker zijn vóór je wekker om te genieten van het mooie golvende landschap met je fietsende Palingvrienden. Dat je je wekelijks dinsdagavondtochtje niet kan maken wegens gebrek aan tijd (omdat je in verlof bent of omdat je naar een na-tour criterium mag gaan waarvan verslag under construction) maakt het op zondag nog allemaal een beetje leuker.

Goed op tijd op zijn én klaar zijn, betekent niet per definitie dat je op tijd aan het lokaal bent ! Daar zit nog een groot verschil tussen. Op weg naar daar bemerkten we dat we nog maar 1 minuut over hadden om op tijd te zijn en dus moesten we al een spurtje plaatsen nog voor we goed en wel vertrokken waren.

Bij aankomst waren we dan ook zeer tevreden dat de aanwezigen nog niet vertrokken waren en dat hadden we te danken aan onze voorzitter Peter en Drekes : Drekes had Peter’s wagen incl. fiets zien staan @home en dus werd er gelukkig voor ons gewacht op onze voorzitter.

Door mijn laattijdig aankomen had ik nog niet de kans gehad om vast te stellen wie wel en niet aanwezig was vandaag. Groot was dan ook mijn verbazing te moeten vaststellen dat bij de afwezige onze derde in het klassement, Etienne Versteels, behoorde. Dat bij de andere afwezigen Lucas, Timothy en Patrick behoorden is spijtig genoeg geen verrassing meer.

De andere aanwezige C’s zijn zoals de rest van het seizoen bijna te voorspellen met als uitschieters uiteraard André Versteels en André De Schrijver. De steeds op post zijnde Kwinten (ongeacht zijn uitstappen op zaterdag), de goed rijdende Jonas, Danny, Dirk De Winter en Peter Vervoort en de steeds net op tijd komende (behalve vandaag) Peter Van Goethem.

Naar wekelijkse gewoonte wordt onze toffe bende vergezeld door enkele B rijders zijnde Geert Wattez, Marc Van Droogenbroek, Peter Vidts en Stijn Diependaele. De groep werd vervolledigd met Tim Herman en Jurgen Van Den Bossche uit de A groep.

Onze gps van de dag Drékes nam ons op sleeptouw, voor achteraf bekeken een prachtige tocht. Op weg naar Erwetegem werd er om nog duistere reden een zelfs voor onze groep laag tempo aangehouden : zou dit zijn om de uitzonderlijke aanwezige A-rijders uit hun kot te lokken en ze van in het begin kopwerk te laten doen? Eens St.-Maria-Oudenhove bereikt, reden we richting Brakel om aldaar het topje van de Ten Bosse nog op te rijden. Toen was het duidelijk dat Geert Wattez er alles ging aan doen om het tempo strak te houden, of wou hij een vermelding in het verslag en ditmaal zonder haakjes? Sowieso heeft hij het meeste kopwerk voor zijn rekening genomen waarvoor dank Geert!!!!

een mooi groepje van 14 moedigen in de Vlaamse Ardennen

 

Via Everbeek reden we richting Vloesberg met volgens onze leider Drékes de Houppe als laatste beklimming. Eens daarboven gekomen kruistne we de baan Brakel-Ronse om alzo richting Zegelsem te duiken. Gelukkig lieten we de Steenbeek letterlijk en figuurlijk links liggen om uiteindelijk uit te komen aan de gekende uitkijktoren te Brakel.

De eerste helft van de groep ging daar richting Valkenberg maar dat was niet de bedoeling van Drékes en dus moesten sommige onder ons een achtervolging inzetten richting Zwalm. Groot was onze verbazing toen we plots vergezeld werden door onze vriend Carlos (Sastre) die zich trouwens direct goed thuis voelde in de groep en de rest van de rit heeft meegereden.

Sastre reed mee !!

 

Sastre reed mee op kop!!

Drékes nam ons nog mee naar de prachtige omgeving van de gekende Molenberg en daar vond Jonas het moment aangebroken om zijn huzarenstukje van enkele weken geleden (zie verslag 25 mei ‘08) nog eens over te doen.

Een eerste keer lek ! Marc liet ditmaal het werk over aan Tim en Drékes en weg waren we. Niet voor lang dus want Jonas zou Jonas niet zijn als hij niet veel verder nogmaals iedereen doet opspringen uit zijn zadel met een luide knal en tweede lekke band als gevolg.

Uit ervaring weten we dan dat we bij Jonas best zijn buitenbandje eens controleren en ja hoor, zijn buitenband vertoonde zoals voorheen een scheurtje met de gekende gevolgen. Een stukje karton (op aanraden van Marc), een helpende Tim en we konden weer verder. Maar zonder de twee André’s want die konden niet wachten op hun collega’s en waren reeds vertrokken richting lokaal.

Dank aan Tim Herman voor de pechverhelping !!!

 

Ramptoeristen aanschouwen een lekke band !!

Gezien het reeds relatief late uur werd er gekozen voor de kortste weg naar ons Patricia met als gevolg dat de finale kon ingezet worden op de Pijpketel. Wie de finale naar zijn hand heeft gezet kan ik niet zeggen want Dirk De Winter en ikzelf zijn vanaf de Pijpketel bij Danny gebleven.

Het was (weer) een mooie rit met dank aan André De Schrijver, 60 km op de teller en ondanks het lage tempo in de beginfase hadden we toch nog 26 km/u gemiddeld.

Saluti
Michele Bartoli

 

PS : Dat is toch wel de moeite van Patricia haar zitmaaier !!!! Wat is daar in Godsnaam aan de hand??? Het was het gespreksonderwerp in groep 3 vandaag !!!