Recepties

De nieuwjaarsmaand loopt ten einde. De volksverhuizingen naar familie en vrienden vallen stil.  De enkele bezoeken die nog dienen afgelegd, zijn vooral voor verre kennissen, voor familie waar een jaarlijks (nieuwjaars)bezoek de enige ontmoeting van het jaar is (tenzij er onverwachts toch nog een koffietafel zou zijn naar aanleiding van een overlijden) of bij buren waarbij een bezoek altijd maar uitgesteld wordt omdat er iets tussenkomt.

Maar de nieuwjaarsmaand is er ook een van de recepties…… deftige, wilde, saaie, leuke, ….je bedenkt ze zelf wel.  Maar eigenlijk wel gek dat als we het woord receptie horen, we onmiddellijk denken aan een drankgelag. Of ten minste denken we dan toch aan iets leuks. Terwijl het woord “receptie” toch verschillende verklaringen dekt. Gebeten door de leesmicrobe raadpleeg ik al vaak een woordenboek, dus heb ik de Van Dale hier ook maar eens ter hand genomen.

Receptie :

1. Officiële ontvangst  van een doorgaans groot aantal gasten.

2. Plaats in een hotel, bedrijf of instelling waar de gasten ontvangen worden.
3. Overneming van rechtsgewoontes.

We kunnen er ook nog een vierde betekenis uit het volleybal aan toevoegen zijnde :

4. De receptie of onderhandse pass : de speler vangt de bal op met de binnenkant van beide onderarmen, die hij naast elkaar gestrekt houdt. Voornamelijk gebruikt voor het opvangen van de opslag of van een aanvalssmash, wanneer de bal een hoge snelheid heeft. Best toegepast uit stand.

Het laatste punt plaats ik er volledigheidshalve bij voor Peggy, de al even sportieve ega van onze Kampioen Steve Prilmans.  Maar wat ons dus vooral interesseert vandaag, is betekenis nummer één.  De kille of soms kitscherige ontvangstruimten in bedrijven en hotels en overneming van rechtsgewoontes zullen de meeste hier niet interesseren, dan wel  die officiële ontvangst van gasten

Zo was er gisterenavond terug de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van onze wielertoeristenclub. Formidabel hoge opkomst, veel gegek en gelach, goede muziek van DJ Stino, een constant bijvullen van de schuimwijn door Stong Gedong’s Mariane en een in zijn nopjes zijnde, overgelukkige voorzitter. Voorwaar zeg nu zelf : zijn club telt 40 leden, er is een nooit geziene vriendschap onder de leden, er is een nieuwe uitrusting, de kalender bulkt van de bedrijvigheid, er zijn nieuwe leden en …. en …. voorzitter Peter en zijn vrouwke Anneleen verwachten dit jaar een eerste spruit. Hoe kan 2009 nog mooier beginnen voor die mensen. Zijn toespraak mocht er dan ook wezen, vooral de laatste zin : de voorzitter geeft eind juni een vat pils !!! Het wordt voorwaar weer een gezegend jaar met veel vaten bier.

De receptie gisteren blonk vooral ook uit door de massale opkomst van de leden. Een dertigtal Palingrijders (sommigen met vrouwke en kinderen) maakten van de receptie een eerste heuglijke gebeurtenis van het jaar. Het heeft anders geweest in het verleden.  Ik zie ons daar nog zitten in de beginjaren van de club, met een tiental wielertoeristen, allen verzameld rond de stove bij Gomar. Maar toch was dat ook plezant. Een geluk trouwens dat we daar toen mee gestart zijn en vooral dat we de traditie van de nieuwjaarsreceptie hebben doorgezet want anders was er gisteren misschien helemaal geen bijeenkomst met drank

Vroeger, ja ik sta er graag eens bij stil. Zeker bij de wielertoeristen, want in de beginjaren waren we wel met niet veel, de ambiance was er daarentegen maar al te vaak. Mannen als een Eric Van Geyt en Walter Van Droogenbroek waren de haantjes de voorste. Ook een Marc Van Den Bossche en Dreken Schrijver zaten dikwijls in de complotten verstrengeld Maar met een warm hart denk ik dan ook vaak terug aan mijn goede vader Gomar. Die recepties waren als een Godsgeschenk voor die man. Ongebreideld schuimwijn meedrinken, geen gezaag van Lucie, de talrijke grappen  en grollen die hem bijzonder bevielen. Ik zie hem daar nog zitten in zijn oud cafeetje aan de stoof, samen met de wielertoeristen. Gezellig kletsend met in de ene hand een schuimwijn en in de ander hand een limonadeglas vol met Deryck. Glunderend en gekkend met Dreken over zijn fratsen en ondertussen stilaan dronken aan het worden. Maar wat kon hem dat schelen … hij was thuis en de weg naar zijn bed was niet ver.

Jolijt onder de wielertoeristen was er dus toen ook. Als ik terugkijk op deze periode en zie wie er allemaal al gekomen is en wie gegaan, dan heb ik soms wel eens heimwee naar bepaalde dagen. Maar als ik zie hoe het er gisteren aan toeging, dan durf ik zeggen dat we terug goed bezig zijn. Iedereen is met iedereen bezig. De manier waarop de mannen die de volledige RVV voorbereiden gevolgd  en aangespoord worden, vind ik fantastisch en hartverwarmend.  En zo moet het zijn : vrienden onder elkaar !

Recepties, ze kunnen zo mooi zijn mijnheer! Vrienden, ze kunnen zo onmisbaar zijn mijnheer! Laat ons houden en koesteren wat we hebben beste Palingrijders : een toffe sportclub! Leve De Palingrijders.

Gomarken

depaling@gmail.com
http://www.youtube.com/user/blogdepaling