Mijn fiets en ik (5)

 

Vorige week woensdag, ondanks de ijzel, toch vertrokken voor de broodnodige kilometers en training. Na enkele slippers, wat druk uit de bandjes gelaten (om zo meer grip te krijgen), maar tevergeefs. Onverantwoord fietsgedrag!  Na een volgende schuiver, besluit ik huiswaarts te keren, via het jaagpad aan de gavers, om zo min mogelijk met het verkeer te worden geconfronteerd. En daar slaat het noodlot toe, voor ik het wist lagen mijn fiets en ik tegen de grond (ik eerst natuurlijk). Niks ergs op het eerste zicht, maar daags erna was het al heel wat minder. Lichte verrekking en stijfheid. Daarom donderdag en vrijdag (ook omwille van het barre weer), op de zo verafschuuwde rollenbank gefietst om alles los te fietsen, met resultaat. 

Voor ‘s zondags zagen de weersvoorspellingen er allesbehalve goed uit, dus slaap ik uit. Geen regen voor mij, dank U. Tot ik opsta, geen spatje regen te bespeuren!!! Damned! Weer een gemiste kans. In de namiddag zie ik toch nog een kans om een 2uur durende training af te werken, en dat doe ik dan ook. 2uur jaagpad op de grote plateau, tegen een stevig tempo, laverend tussen de romantische zielen , en natuurlijk ook met het nodige hemelvocht.  De weergoden zijn mij niet echt gunstig gezind.
Vandaag, woensdag de 18e, een 6-tal weken voor die beruchte RVV, een mooie gelegenheid om nog eens uit te pakken met een duurtraining. Pas om 9u30 vertrekken, dus het zou wel eens laat kunnen worden. Door lichte griepverschijnselen, vertrek ik met flanellen benen en weinig moed. Maar fietsen werkt blijkbaar helend, want na een half uurtje geen spoor meer van de opkomende ziektesymptonen. Via Gavere fiets ik richting Deinze en Aalter (hoofdzakelijk steenweg), waarna ik het kanaalpad richting Brugge affiets. Brugge, 80km tot dusver. Gauw een foto, en mijn training vervolgen.

Op bezoek aan de startplaats van de RVV

Vanaf nu verkies ik mijn vaderland te verkennen, en fiets er maar op los. Zuidwaarts. Bij ongekend terrein vergeet je sneller het aantal km dat je aan het afmalen bent, een afleidingsmaneuver als het ware:). Bij mij werkt het allesinds! Wingene, Tielt, Meulebeke (hier passeer ik een wielerliefhebber met een koersfiets met een enkelarmige achterbrug, nooit gezien, en spijtig genoeg fototoestel niet in de aanslag:)  ), Ooigem (waar ik tevergeefs de QuickStepfabriek een paar keer passeer om indruk te maken:)  ), en vandaar af neem ik opnieuw een lang stuk kanaalfietsen voor mijn rekening. Het Kanaal richting Gent. Gelukkig staat er hier bewegwijzering middenin de splitings van de vaargeul, of ik was zonder twijfel Frankrijk binnengesukkeld. Ongelooflijk hoeveel fietsers hier hun hobby beoefenen. Zeker 100 wielerliefhebbers tegengekomen op een 10-tal km. Groepstrainingen, oudjes die al fietsend hun koffieklets houden, triatleten die specifieke trainingen afwerken,…spijtig genoeg bijna allemaal in tegenovergestelde richting .  Buiten een triatleet die me gebruikt als doelwit.  Eenmaal in zijn wiel, liet hij zich weer uitzakken, om na een 10-tal minuten, tegen hoge trapfrequentie weer naar me toe te stormen.  Ik dacht dan eens in het wiel te kunnen zitten! Tot in Olsene, en dan sla ik af richting Kruishoutem (waar ik mijn rijsttaartje verorber aan ‘Het Hof van Cleve’ )

, Nokere, Wortegem en Oudenaarde. Hier besluit ik wat beruchte vlaamse ardennen hellingen mee te graaien, om zodoende de training nog wat extra zwaar te maken. Eikenberg, Varent, Leberg en Berendries zorgen voor het nodige sloopwerk, en leiden/lijden me huiswaarts. Met 193km solo heb ik weer mijn portie lichamelijke uitsloverij gehad, ik heb er ook meer gedaan dan vooropgesteld, maar beter zo dan ter plaatse staan te trappelen. ‘So far so good’ zou ik zeggen.
Aangename, wederom frisse fietsdag, al maakte het door de wolken priemende zonnetje heel wat goed. Met een licht veranderlijke wind was het ook gissen van waar de wind kwam, maar één ding wist  ik toen zeker : ‘Oost West, thuis best’. Ik ben er ‘bijna’ klaar voor, denk ik toch.
Met dank aan ‘Rammstein’   en ‘ACDC’ om me naar boven te brullen op de hellingen!

Bij leven en welzijn
Tot de volgende keer
Mijn fiets en ik
De Peet