Prachtige Rally WTC Heusden

 

Bultjestocht van WTC Heusden

Een prachtige zondagmorgen diende zich aan. Geen wolkje aan de lucht, een stralende zon, tropische temperaturen …. Kortom een ideaal weertje om te gaan fietsen. Het zou vandaag echter een speciale rit worden. Onze vrienden van WTC Heusden organiseerde (zoals ieder jaar) een rally vanuit ons lokaal De Paling.

Voor het eerst op een zondag zodat we met onze groep drie konden meerijden. Tot verleden jaar was de rally van WTC Heusden steeds op een zaterdag en aangezien deze rally nooit op onze kalender stond, waren we dus nooit van de party (jammer !!!). Dit jaar was het bestuur echter alerter en was de bedoeling om deze rally toch op de kalender te plaatsen, ook al was het op een zaterdag !  Maar het feit dat deze nu toch doorging op een zondag was dat best meegenomen.

Feit is dat de mensen van Heusden plaats moesten ruimen voor de Flandrientocht van zondag 5 juli en daarom moesten ze uitwijken naar een zondag. Terug het zoveelste bewijs dat hardwerkende clubs steeds plaats moeten ruimen voor grote events waar we ons steeds moeten blauw betalen aan inschrijvingsgeld en waar er zo veel deelnemers zijn dat het niet meer plezant is. Het feit dat de mensen van Heusden reeds jarenlang rally’s inrichten speelt hier hoegenaamd niet mee. Alles moet wijken voor grote events. Moest onze Plakker meewillen komende zondag, dan zou onze groep drie niet eens meedoen aan die Flandrientocht !!!

De rit dan.  Slechts met vier moedigen aan de start : Etienne VDB, Marc VDB, de Plakker en Danny. De rest van onze groep was of geblesseerd (Iwan), of nodig thuis (Joris moest bij zijn ziek dochtertje blijven) of reeds om 7h30 vertrokken (Coureur Alleene, Marc T., Tom en Drekes). Wij dus met z’n vieren op weg naar Heusden. Een verrassing van formaat was dus de aanwezigheid van Etienne. Na lange tijd van afwezigheid was “the old chap” nog eens paraat.

We waren nog maar de Herzeleberg boven toen ons een eerste verrassing wachtte ….. de ega van onze Marc T. lag daar uitgestrekt in de gracht met een fotoapparaat in de aanslag. Voor we het wisten waren we vereeuwigd op de plaat. Hilariteit alom, toen het bleek om Leen te gaan . Maar het resultaat mocht gezien worden :

van links naar rechts : Marc, Danny, Etienne en De plakker

 

Eenmaal Herzele door zetten we koers richting Borsbeke. Daar moesten we nog een forse beklimming doen en passeerden we het stulpje van onze Burgemeester. Via Sint-Lievens-Houten en Balegem kwamen we te Gijzenzele. Daar hadden we prijs : lekke band voor de Plakker. En dat was niet te wijten aan de immer slechte stuurkunst van Dirk , want een minuutje later was er al een volgende wielertoeriste (van de club van Lierde) die op dezelfde plek lek reed. De Plakker glunderde : het was dus de fout van het slechte wegdek. Maar al snel verging hem het lachen, want hij kreeg de nieuwe binnenband maar niet in orde. Een hele tijd stond De Plakker te klooien om zijn band te vervangen. Dit tot hilariteit van de rest. Na een tiental minuten zaten we toch weer op de fiets. Doch het leed was nog niet geleden. Integendeel …. Een dikke kilometer verder had De Plakker weeral pech. Ditmaal kwam Danny tussenbeide en na vijf minuten was de klus geklaard.

Ter hoogte van Gijzenzele moesten we dan een kasseistrook overwinnen om dan de brug over de E40 te nemen. Wat verder bereikten we  Melle en Heusden………. Tot Etienne dan lek reed. Voor de derde maal al !!! De Goden waren ons niet gezind vandaag. Ook hier een zee van tijd nodig om de pech te verhelpen. En net als we gedaan hadden en op vertrekken stonden, passeerde PAMPLINA ons. Pamplina, ofte Eric Couvreurke flitste ons met zijn twee maten voorbij . Ik zie de glimlach van mijn collega nog voor mij. Maar dat konden we niet laten gebeuren en we schakelden een tandje bij. Al snel liepen we de groep van Eric in, maar al even snel waren we aan de controlepost.

Aan het lokaal van Heusden lieten we onze kaart afstempelen en tracteerde Etienne ons op een Cola light. Geen bier voor ons!!! Na een korte rustpauze vertrokken we richting Gontrode. Mijn collega en zijn makkers zaten toen nog op het terras. En toen , wel ja toen was het moment gekomen van Etienne. Een paar kilometer verder haakte hij ostentatief af. De Plakker zag het met lede ogen aan en wou niet aan 18 km/h naar het lokaal terug. We vertrouwden hem dan ook toe om alleen koers te zetten richting lokaal, want ondertussen wisten we dat onze voorzitter Peter en Lars Boom op een tiental minuten van ons koersten en er alles zouden aan doen om ons in te halen. Het sein van onze Plakker om ‘bozze” te geven en deze mannen zeker niet te laten terugkeren in de spits.

Marc en ik beslisten om ons te laten uitzakken en Etienne op te wachten. Maar hoe meer we zelf de remmen dichtknepen, des te meer Etienne de zijne dichtkneep. Toen we nog maar een gemiddelde van 15 per uur haalden én we voorbijgestoken werden door mijn collega en zijn makkers (waaronder een beresterke garagist Cnijfken) , laaide het vuur weer in ons op om de gashendel  open te draaien. We hadden geen zin om aan 15 per uur naar huis te komen en we verhoogden ons tempo gevoelig. Na enkele kilometers sloten we weer aan bij een onthutste De Plakker. Pamplina en zijn makkers waren ondertussen ook bij De Plakker gekomen. Een select groepje dus, waar ook nog twee andere hardrijders het commando voerden. Ikzelf moest mij dan nog even laten uitzakken om mijn goede collega-vriend bij de groep te loodsen, want hij hing op een twintig meter. Ik liet dan ook mijn goed hart spreken en sleurde den Eric er bij.

In Oosterzele was er dan een kleine maar nijdige helling en daar lieten we mijn makker Eric en zijn maats achter. We waren de piste in. Tot in Scheldewindeke bleven we samen, maar op een helling aldaar moesten Marc en ik de rol lossen. De Plakker koos het hazepad en wij besloten om wat vaart te minderen. De hitte werd ondertussen ook wat hardnekkiger en woog op ons. Via Balegem en Elene zetten Marc en ik dan koers naar het lokaal. Van Peter Van Goethelm en Lars Boom geen spoor. Ook mijn beste collega Eric en zijn makkers kwamen niet terug. Zo bereikten we het einddoel : De Paling. Daar kwamen we tot de vaststelling dat De plakker maar twee minuten voor ons was gearriveerd. Dus zo slecht hadden Marc en ik niet gereden.

Een vijf minuten later arriveerden onze voorzitter en Lars Boom. Nog later Pamplina en zijn makkers. Mijn dag was geslaagd. Ik bestelde ditmaal geen Godendrank (Orval) maar dan wel een simpel en koud pilske. Wat smaakte dat. Ja de overwinning op Pamplina en op de voorzitter en Lars Boom smaakte nog meer. Mijn fysiek begint terug te komen. De Plakker is gewaarschuwd : de finale zal niet meer vanzelfsprekend zijn voor hem !!!!

Nog later kwamen de mannen van groep 1 en groep 2 aan. Groep twee met de Jonas bij!! Sterk gereden makker, ik ben fier op jou!!! En als laatste kwamen Marc T. en Tom eraan. Marc, ascetisch als altijd, Tom zo leeg als iets. Maar Tom, proficiat met je 110 km!!! Je wordt een echte en het zal geen twee jaar duren voor je in groep twee het mooie weer gaat maken!!! Een glansprestatie van jou!

En ja, beste vrienden. Het goede weer en de smaak van de overwinning zorgde ervoor dat ik bleef plakken. Rond drie uur verlieten de laatste palingrijders dan ook het terras, waaronder ondergetekende. Het was mooi geweest : na een drukke week wat stoom aflaten …… het was alweer een toffe uitstap geweest. De Palingrijders zijn een toffe bende!! Ook veel dank aan de mensen van WTC Heusden. Niet alleen omwille van het voortreffelijk parcours, maar ook omdat zij nu al jaren aan een stuk ons lokaal frequenteren. Bedankt voor jullie gulle inzet !!!

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse,

Kamiel Vélo

PS : Vele groeten aan Pamplina, Cnijfken en hun makker. Het was tof om samen te rijden!!! Veel lol gemaakt!!! Wijze gasten !!!!!!