Nederland is ‘wilde’ Vlaamse wielertoerist beu

Eric Franco van de West-Vlaamse fietsvereniging de Groene Trappers doet de Nederlanders een tegenvoorstel voor hun snelheidsbeperking: ‘Overtreders treffen waar het echt pijn doet: in hun portemonnee. Onlangs zette de Nederlandse politie dertig Vlamingen op de bon omdat ze niet op het fietspad reden.’

Getrouwd met..

een wielertoerist gaat samen met vrouw naar de therapeut…

Ze zijn 23 jaar getrouwd.
De sleur en de ‘mot’ zitten erin en ze gaan te langen leste naar een
relatietherapeut…….

Als de therapeut vraagt wat het probleem is, steekt de vrouw een tirade af:
ze somt alle mogelijke problemen en ergernissen op die zich in al die jaren
huwelijk hebben opgestapeld. En ze ratelt maar door en door… !!

Plots staat de therapeut op, zonder iets te zeggen……..
Hij loopt om zijn bureau heen, rukt de dame de kleren van het lijf, slaat
zijn armen om haar heen en bedrijft passioneel de liefde met haar !

De vrouw – haar mond eindelijk gesnoerd – ligt nadien stilletjes nahijgend
in een volledig bevredigde roes op het bureau.

De therapeut draait zich dan naar de man en zegt : ‘Dát is wat uw vrouw
nodig heeft, minstens 3 keer per week… !!’

De man denkt even na, krabt zich achter z’n oor en antwoordt :

“Tja…’s maandag’s en ’s woensdags kan ik haar wel brengen, … maar op
dinsdag, donderdag en vrijdag moet ik gaan fietsen…! ” dat zijn de echte
!!”

Trainen voor het nieuwe wielerseizoen

Beste Palingrijders,

Hierbij een interessante link de voorbereiding van het nieuwe fietsseizoen:

http://www.cjsm.vlaanderen.be/gezondsporten/training/trainen/nieuwseizoen.htm

Sportieve groeten,

Tommeke

De eerste fiets

Mijn geheugen is soms een echte zeef aan het worden. Misschien zit mijn hoofd te vol met allerlei beslommeringen en gaat  alle aandacht daar  naartoe. Of misschien zit alles wel goed opgeslagen in mijn hoofd, maar ligt er een dikke stoflaag op. Of nog misschien zit alles zo diep weggestopt dat herinneringen ophalen helemaal geen evidentie is.

Desondanks zijn er ook herinneringen die bij de minste impuls naar boven komen. Zo ook onlangs toen ik op weg naar het werk een oude fiets tegen een lantaarnpaal zag staan met een bordje erop : “te koop”.  Mijn “harde schijf” begon spontaan oude herinneringen naar boven te spuien. Een zeker weemoed maakte zich meester van mij ….

Het moet zomer geweest zijn, want mijn vader kwam met zijn platte kruiwagen de hof opgereden. Geladen met twee volle melkkannen, een “zije”, een melkemmer, een melkstoel en ….. een kader van een oude meisjesfiets.  Met een gerolde sigaret in de mond zie ik hem nog de kruiwagen midden op de hof neerploffen. Hij haalde er mijn moeder onmiddellijk bij en verontwaardigd toonde hij de ‘buit” op zijn kruiwagen. “Gevonden in het straatje! Nen kader van een wijvenvéloken Godver…… (ik bespaar u zijn litanie beste lezer) !!!  Da lag daar aan de kant onder de bladeren en het gras gesmeten. De mensen hebben geen respect nie meer. Straks maken ze van dat baantje ook al een stort. Maar ik weet van wie het is en ik zal ‘t hem ne keer zeggen!!“, aldus een opgedraaide Gomar.  Mijn tussenkomt met de vraag van wie dat véloken dan wel was, werd direct geparreerd met een ” ‘t zijn au zauken nie kleinen!“.

Maar mijn vader dacht ook al verder : dat kaderke zou mijn eerste fiets worden En zo kwam het dat de eerstvolgende zaterdag het bekraste kadertje van die meisjesfiets op het aanhangwagentje van fietsenmaker Juleken Van Snick gelegd werd. Juleken had  naast zijn  fietsenzaak ook  een handel in gasflessen. Iedere zaterdag reed hij dan rond met een aanhangwagen vol gaskannen. Hij had steevast ook plaats voor fietsen die hij moest repareren of die gerepareerd waren.  En ditmaal stond mijn vader klaar met de oude bekraste en op sommige plaatsen beroeste meisjeskader.  Juleken moet blij geweest zijn want er was veel werk aan natuurlijk.

Die daaropvolgende week duurde een eeuwigheid voor mij. De dagen kropen voort, er kwam maar geen eind aan…… die fiets beet in mijn been. Weldra zou ik voor het allereerst een fiets hebben. Het kon me hoegenaamd niet schelen dat het een meisjesfiets was.  Ook met zo een exemplaar zou ik wel kunnen meerijden in de Ronde van Frankrijk In mijn dromen zag ik me al naast Eddy Merckx rijden

Tot de zaterdag aanbrak. Al van ’s morgens vroeg ging ik de straat gaan verkennen in de hoop dat Juleken vandaag misschien vroeger zou komen. Mijn ongeduld was immens. Natuurlijk kwam de fietsenmaker op zijn vast uur, wat mijn zenuwen alleen maar op de proef hadden gesteld.  Ik was dan ook zo fier als een gieter met “mijnen eerste vélo” :  een opgeknapte meisjesfiets ! Ook Gomar was fier, want dankzij hem had ik dan toch “nen vélo”
Buurman Andre leerde me de daaropvolgende dagen fietsen. Ik was dan ook zo fier als een gieter dat ik helemaal alleen kon fietsen en vooral : dat ik een fiets had. Ik wist evenwel nog steeds niet wie die fiets gedumpt had als oud ijzer in het baantje achter mijn vaders boerderij……. tot op de dag dat ik D. tegenkwam in dat bewuste baantje. Hoongelach viel me te beurt, want ik reed met D. zijn afdankertje.  Maar zijn getreiter trok ik me niet aan, want ik kon nu gaan vertellen aan mijn vader van wie die fiets was

Die fiets heeft nog jaren dienst gedaan. En jawel, ik heb er de Ronde van Frankrijk mee gereden, althans in gedachten. Zo reed ik na iedere rit van de Ronde ook mijn rit op de Schonenberg.  Fred De Bruyne imiterend als reporter, won ik bijna iedere rit, simuleerde ik valpartijen en beklom ik de hoogste bergen. Ja er is daar wat afgewonnen in mijn straat
Ik was gelukkig met dat véloken.  Er was helemaal nog geen sprake van computers en internet, geen gamebays en andere playstations . Een fiets was toen voor mij het beste wat me kon overkomen. En het gelach van D. (en de schaamte van zijn vader K.), wel dat kon me niet raken. Het was voortaan “mijnen vélo”

Wat er met dat véloken later gebeurd is, is voer voor een ander Gomarken………..

Tot een volgende,

Gomarken

Kalender ritten 2010

Beste Palingrijder,

Het toeristenseizoen 2009 zit er op.  Het was een druk bezette kalender, met heel wat mooie ritten.
In de maand december wordt traditioneel de nieuwe kalender opgesteld voor het komende jaar.
We willen jullie dan ook vragen om eventuele voorkeuren (of afkeuringen, of opmerkingen) kenbaar te maken, zodat we er in de mate van het mogelijke rekening kunnen mee houden.

Heb je hierover ideeën, stuur ze dan voor eind november door aan ondergetekende.

Met sportieve groeten,

Noël

De vijfde kuit is van

Dirk De Winter

Met z’n elven naar Heusden !!

Na de overvloedige regen van de voorbije dagen waren de weergoden ons vandaag gunstiger gezind. Enigszins een frisse wind, maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door een overal aanwezig herfstzonnetje en goed berijdbare wegen!

De gunstige fietsomstandigheden waren dan ook voor maar liefst 10 (!) Palingrijders het sein om erop uit te trekken : Gruute Plateau, Bartoli, Stong Gedong, Marc Van Droogenbroek, Lars Boom, GPS’ken, De Plakker, Marc VDB, Kamiel Vélo en Polidor stonden allen om 9h30 paraat aan het lokaal. Inderdaad een half uurtje later dan normaal, maar dat was te wijten aan onze vriend Polidor ….. die eerst nog wat verjaardagswensen moest gaan overbrengen. Enkel De Plakker en Marc VDB hadden er al zin in om vanaf 9h al een klein tourke te doen. Doch toen ik om half tien Marc VDB en de Plakker uit het cafe moest halen …. kiepten ze nog snel een goede jenever achter hun kiezen! Kwestie van de goede opwarming !

De twee spitsbroeders zaten 's morgens al aan de jenever !

11 palingrijders op weg naar Heusden

Er was echter nog een opmerkelijke verschijning : NATHAN Vervoort was ook paraat! De zoon van Bartoli had er dus zin in en had met alle gemak de bedstee kunnen verlaten, dit in tegenstelling tot Lucas! Jawel, de Lucas kon blijkbaar geen afscheid nemen van zijn warme nest en had besloten om zijn ijzeren ros op stal te laten ! Zou hij schrik gehad hebben om mee te fietsen? Idem dito voor ons Volderken. Volgens betrouwbare bronnen lag ook hij nog rustig te maffen terwijl wij verzamelden aan het lokaal. Volgende keer beter mannen!

Nathan reed een voortreffelijke rit !

We besloten de witte pijlen van de rally van Heusden te volgen. In het begin een paar hellingen, maar daarna een relatief vlak parcours. Ideaal dus voor een herfstrit. Kamiel nam samen met Stong Gedong de leiding en aan een gezapig tempo van een 24km/uur werd zowel de Herzeleberg en wat later de Borsbekeberg overwonnen. Intussen won de herfstzon wat aan krachten en werd het duidelijk dat we goed weer zouden hebben.

Op de markt van Sint-Lievens-Houtem heerste er al een drukte van jewelste. De voorbereidingen voor “Jaarmarkt Houtem” zijn volop aan de gang. Maar veel tijd om er naar te kijken hadden we evenwel niet. Er moest koers gezet worden naar Heusden. Evenwel aan een onderhoudend tempo waarbij er veel gebabbeld kon worden. Opvallend was dat Nathan goed uit de verf kwam. Hij peddelde ostentatief mee in de voorste gelederen.

Samen op de baan

Peter en Joris

Voor een paar anderen was het een blij terugzien met de fiets na een pauze van een dikke maand. Zo had Stong Gedong zijn koersfiets terug van stal gehaald en hij vertrouwde me toe dat het aangehouden tempo voor hem ruim voldoende was. Ook den Bartoli deelde die mening. Vooraan hadden onze lange Lars Boom en Gruute Plateau het commando overgenomen. Hierbij schoot het tempo wat de hoogte in, wat leidde tot gemor bij Marc Van Droogenbroek en Marc VDB. Desondanks reden ze toch vlot mee.

Achteraan zat onze Plakker weeral te lachen met de mindere goden. Het is duidelijk dat hij nog steeds in vorm zit …… hij vroeg ditmaal achter een vierde man om achteraan eens te kunnen kaarten. Zo goed rijdt hij! Wie ook zijn klasse etaleerde was Polidor. Sedert dat hij een nieuwe (Flandria)fiets heeft, rijdt hij de pannen van het dak. Hij kwam zelfs Kamiel Vélo af en toe een duwtje in de rug geven! Wat zijn de tijden veranderd!!!!

Iwan oftewel de fotograaf zelf gekiekt

De eerste rit voor Noël na het seizoen

Even voor Heusden werd besloten om linksaf te draaien richting Gontrode. Iedereen wou toch nog tijdig in het lokaal raken om alsnog een pintje te kunnen drinken. Tot ongeveer vóór Balegem bleef de groep compact. Maar eenmaal we gepasseerd waren aan restaurant “De Soete Koeke” reden de beteren vooruit. Bij de mindere goden onder andere Kamiel, GPS’ke en … Nathan. Alleszins zeer verdienstelijk van deze jonge kerel. Maar de afstand had zijn tol geëist en hij moest af en toe een gat laten. Iwan, Stong Gedong en Bartoli zorgden evenwel om beurten dat Nathan aansluiting kon houden met de achtervolgende groep. Intussen waren Gruute Plateau, Lars Boom en De Plakker al geruime tijd uit beeld. Ze wilden hun goede benen toch even tonen!

Peter was sterk bezig !

Gruute Plateau trekt hem op gang

We kozen de kortste weg naar huis en via de Pardassenhoek reden we naar het lokaal. Een overgelukkige Nathan reed aldus zijn eerste rit op een prachtige manier uit! Proficiat Nathan !! Voor het overige was het een aangename rit met de vrienden Palingrijders. Een 51 km aan gemiddeld 24 km/h. De koffie, de soepkes en de frisdrank smaakten dan ook meer dan voortreffelijk. Een afsluitend Orvalleken en Leffeken was dan ook de kers op de taart. Zoals het goede Palingrijders betaamt , vertrok iedereen op uur naar huis. Dit ondanks het tegenstrubbelen van GPS’ken………

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse ,

Kamiel Vélo