Gepost door: WTC De Palingrijders | 12 augustus, 2007

Verslag rit van 12/08/07 groep 2


Verslag van rit wielertoeristen de palingrijders 12/08/07 groep 2

Hierbij een beknopt verslag van een gefrusteerd wielertoerist uit groep 2.
Nu ja, in feite is bij de palingrijders groep 2 de groep der gefrusteerden :
de ene helft (A) omdat ze niet echt mee kunnen met de elite uit groep 1; de andere helft (B) omdat ze zich wat te goed voelen om mee te rijden met de echte “toeristen” uit groep 3 . Dit terzijde.
Zondag 12/8 werd aangekondigd als één van de warmere zonnige dagen uit de zomer 2007. Maar weermannen à la Frank de Boosere kunnen er ook al eens naast zitten. Want toen ik om 8.20 klaar stond om mijn “aluminium” ros te bestijgen, ben ik toch eerst mijn mouwstukjes gaan opzoeken in de kleerkast.
Om 8.30 bij Patricia : de wekelijkse vraag : waar gaan we vandaag naartoe?
Toevallig(?) vonden we wijngaard-pijlen. Die dus maar gevolgd, waar we achteraf geen spijt van hadden, want het was één van de mooiere parcousen die uw reporter al heeft gereden.
De tocht ging richting Brakel, waar de parcoursbouwer van dienst er in geslaagd is om, mijns insziens, weinig of geen hellingen over het hoofd te zien. Daarenboven vond de helft (A)(zie hoger) het nodig om het tempo zeer strak te houden, vooral wanneer de rijweg in stijgende zin ging. De andere helft (B) moest alle hens aan dak halen om de “collega’s” enigszins te kunnen volgen. Overal moet er hierarchie zijn blijkbaar.
Het moet gezegd worden, er werd wel op “mekaar” gewacht ; t’is te zeggen deel A wachtte op deel B. Zelfs toen Peter Vidts, volgens zijn zeggen, de weg kwijt was geraakt, is Eddy hem gaan opzoeken, zodat het verloren schaap toch terug bij de kudde kwam.
Mooie landelijke wegen lans Elst, Michelbeke, en andere Scheldewindekes, kregen we voor, en onder, de wielen.
De controle in de Rijtmeers te Brakel, werd wijselijk omzeild.
De steeds sympathieke Eddy had alle moeite om de recidiverende achterblijvers terug bij zijn meute te trekken of te duwen, vnl wanneer Dino en co er eens gingen aan “sleuren”.
Zelfs de witte pothelm van Carl,en dus Carl ook, werd enkele keren uit de wielen gereden; nochtans ging Carl himself dan enkele kilometers verderop de punten voor de bergprijs wegkapen ten koste van gerenomeerde klimmers (??) zoals Marc T. De koerstaktiek van Carl wordt niet altijd door iedereen begrepen; maar dat maakt een koers tenslotte boeiend.
Gelukkig (vooral voor uw reporter van dienst) was het tweede deel van het parcours iets minder heuvelend, wat de oudjes van de groep (Marc T en Marc v D) ook goed uitkwam.
Over Merelbeke, Gontrode, Oosterzele, ging het richting Sint Lievens Esse.
Traditioneel mocht de groep niet eendelig binnenkomen, maar in de laatste kilometers mag het kaf van het koren gescheiden worden. Wees gerust, uw reporter kwam met het kaf binnen, al had hij nog tijd genoeg om enkele “potten” te pakken op het overvolle terras van De Paling.

 Fredbiziklet


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: