Gepost door: WTC De Palingrijders | 30 september, 2008

Verslag krantenartikel VDB


VDB “Nu of nooit”

VDB samen met Steven D'Hulsters van fitness Dumbell

“Wie klasse heeft, mag je nooit afschrijven.

Het wordt moeilijk maar ’t is altijd mogelijk.”

Zo titelt de streekkrant ‘De Beiaard’ van vrijdag 26 september ’08 een artikel over de laatste perikelen van VDB Frank.  Ziehier een verslag van de nieuwsfeiten.

De knieperikelen blijven Frank achtervolgen.  Als gevolg van een rally ongeval sinds zijn 4e levensjaar, speelt zijn knie hem nog steeds parten.  Angstvallig verzwijgt en verbijt hij de kniepijn die vorig jaar tijdens de wintertrainingen weer opduiken.  Angst voor de vooroordelen die menig wielerliefhebber en media hem weer zullen bekritiseren of beschimpen.  In de voorbereidingswedstrijden liet hij zijn knie behandelen, maar in het linkerbeen zat nog amper leven.  Slechts 36% volgens een professor!

“Ik voelde mij geen coureur meer.”

In juni volgde een dubbele operatie.  De knieschijf werd volledig gekuist.  Maar het grootste probleem was een compartimentsyndroom in zijn linkerbovenbeen.  De linkerquadriceps werkte niet meer met als gevolg dood spierweefsel.  Ook deze spier werd volledig gekuist om die spieren te regenereren.

Na de operatie een maand zonder fiets, daarna de juiste revalidatie, en een reusachtig litteken op zijn linkerbeen.  Lieven Maesschalck zal hem de komende weken helpen bij de revalidatie en er is ook contact met psycholoog Jef Brouwers, zijn mentale coach.

In het artikel blijkt nog maar eens dat Frank nood heeft aan een goede entourage, en die heeft hij blijkbaar gevonden op de grens tussen Steenhuize en Sint-Lievens-Esse.  Hij is er woonachtig aan de voet van de Waeyenberg, waar binnen enkele weken het BK veldrijden voor aspiranten doorgaat.

Frank verblijft er bij de familie Thomas Pieters en heeft er intussen wat vrienden, zoals Steven D’Hulster van Fitness Dumbell en de Vandenberghs van café Berghof.  Stuk voor stuk mensen die het goed menen met Frank en op wie hij kan rekenen, hetgeen voor hem héél belangrijk is.  Met de streekrenners, de gebroeders Scheerlinck heeft hij de ideale trainingspartners de komende winter.  Hij mag het aan ons ook altijd vragen ze 🙂 .

“’t is de laatste keer dat ik het probeer.”

Alles hangt af van de juiste begeleiding, rust, vrienden, …maar uiteindelijk zal Frank het zelf moeten doen.

“6 maanden leven als een pater.”

(Als het maar geen Pater Lieven is 🙂  )

Frank maakt deze belofte aan zichzelf.  Hij weet dat het geen makkelijke klus zal worden.  Eerst trainen en daarna nog een ploeg zoeken.

“Iemand die klasse heeft, een kampioen, die mag nooit worden afgeschreven.”

Alles is mogelijk, niets sluit hij uit.  Het kan, al wordt het moeilijker met ouder worden.

Franks dagaktiviteiten zien er als volgt uit :

8-9u : ontbijten, daarna fitness tot 12u (misschien komen we hem nog eens tegen op de spinning 🙂 in Fitness Dumbell ) zie ook  http://www.fitnessdumbbell.be/

vanaf nu : na de middag gaan zwemmen of gaan fietsen, of op de rollen

2 aktiviteiten per dag dus.

Vanaf november-december hoopt hij nog een 3e trainingsaktiviteit te kunnen doen.

In onze streek fietst Frank het liefst over het parcour van de RVV :

“Het is een plezier om daarover te fietsen.”

“Ik denk dat ik de laatste 5km nog meer dan eens zal fietsen.”

Ondertussen is zijn boek ‘Ik ben God niet’, een bestseller, en zijn er  al ongeveer een 20.000 exemplaren van zijn biografie verkocht, waarvan een 1.000 tal gesigneerde.  De franstalige versie volgt nog.  Een vervolg op zijn eerste boek mag men dan ook verwachten binnen enkele jaren.

“Ik ben niet echt… op jacht, maar als er iemand zou komen, dan is dat goed.  Maar U moet geen schrik hebben!”

Na Sarah heeft Frank nog een korte relatie gehad van een paar maanden, maar nu is hij opnieuw vrijgezel.  Hij heeft nu ook het recht verworven om het allerbelangrijkste in zijn leven, de kinderen, opnieuw te zien.

Na zijn wielercarrière koestert Frank nog andere ambities.  Graag zou hij in sportmiddens blijven, eerder als manager, bv in het voetbal, maar ook sluit hij andere mogelijkheden niet uit.  Zo blijkt ook dat Frank fervent Anderlechtsupporter is.  Ook AC Milaan ligt hem nauw aan het hart.

Zijn reacite op de vergelijking met Pantani :

“Ik begrijp dat mensen die het goed menen met mij, een beetje schrik hebben gehad.  Maar de laatste maanden…  Ik heb de laatste keer alleen maar moeilijk gehad na de breuk met Sarah.  Sindsdien is mijn leven weer ‘op het goede pad’.  Maar het is normaal dat de mensen bezorgd zijn.”

In dit artikel wordt nog maar eens duidelijk, hoe groot zijn liefde voor de fiets nog wel is.  Zal Frank ooit nog terugkeren op het hoogste niveau ?  We kunnen het alleen maar hopen !

In naam van de Palingrijders : “VEEL SUCCES FRANK”.

De volgende informatie komt uit de streekkrant ‘De Beiaard’ van vrijdag 26 september ’08, door Frans Van Nuffel en Stefaan De Clercq.

Voor wie het ganse artikel wil lezen, neem een kijkje op de volgende link van onze buren wielertoeristen :

http://www.unitassteenhuize.be/

Of koop eens ‘De Beiaard’ bij de dagbladhandelaar, als er nog zijn natuurlijk 🙂

http://www.de-beiaard.be/

Advertenties

Responses

  1. Mooie samenvatting Peet. Hopelijk laat Frank nog iets zien volgend seizoen, maar ik vrees er een beetje voor. Maar nooit opgeven he !

    Kamiel


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: