Gepost door: WTC De Palingrijders | 4 december, 2008

Het kerstverhaal (1)


Mario Grootjans terug favoriet in Gomar’s Kerstcross

De winter was eindelijk in zijn definitieve plooi gevallen. Na weken van regen en wind werd het eindelijk rustig. De zachte zuidenwind was naar het oosten gedraaid en dat was het teken voor Koning Winter om zijn intrede te doen. In feite had de natuur niet eens de kans gehad zich degelijk te herstellen van de overvloedige regenval. Zo plots was de winter komen opzetten dat de talrijke plassen op de velden en de wegeltjes hun weg niet vonden naar de ondergrond. Overal vond men ijsplekken, ook op straat waar het strooizout maar geen greep op de ijsplekken kon krijgen. Meesjes en vinken waren dan ook blij om her en der de nodige vetbollen aan te treffen in de talrijke tuintjes en perken. Mensen bleven binnen rond hun ronkende kachel.

Koning Winter was in het land !

Koning Winter was in het land !

Zo ook op de kruisweg bij Reken Dekker waar al vroeg in de morgen de eerste rookpluimen uit de schoorsteen kwamen. Reken kon de slaap niet vatten. Zijn jicht speelde hem al enige dagen danig parten. Toch gaf hij niet op en beende iedere morgen rond zes uur van zijn slaapkamerke naar zijn keuken. Reken leefde samen met zijn zoon Tienneken en hun drie honden. Hij was al vroeg weduwnaar en had steeds alleen ingestaan voor de opvoeding van Tienneken. Nooit had Reken nog naar een ander vrouwmens omgekeken, zo diep was zijn verdriet bij het verlies van zijn vrouw. Trouwens, hij zou het niet over zijn hart gekregen hebben om zijn Tienneken te confronteren met een nieuw vrouwmens. Ze waren het al nu zoveel jaren gewoon geweest en daar zou niets nog verandering in brengen.

Reken sukkelde vaak met jicht. Dan was hij niet genietbaar. Daar konden ze in het cafe Bij Gomar van meespreken. Knorrig en luid verkondigde hij dan zijn grote gelijk als het op het wielrennen en de duivensport aankwam. Nu ja, hij was nu ook geen man van de grootspraak, maar o wee als er iemand zijn grote idool Frank Van Den Broucke aanpakte. Ondanks de neergang van deze coureur was Reken steeds blijven geloven in zijn poulain, dit tot groot jolijt van zijn vele vrienden bij Gomar. In de winterperiode gingen de gesprekken vooral over de koers en in het bijzonder het veldrijden. Het duivenseizoen was voorbij en al Reken zijn duivers zaten op weduwschap. Pas met Lichtmis zou hij zijn duivers bij hun duivinneke laten. Er viel dan ook niks meer te zeggen over zijn overigens desastreuze duivenseizoen. In het veldrijden trok Bart Wellens zijn aandacht. Van Sven Nys moest hij niet veel weten, al was het maar omdat Lucie van Gomar er supporter van was. Hij had het vooral op crossers met hun hart op de tong, crossers die af en toe eens een vloek lanceerden voor de camera’s en in de micro’s. Dat waren zijn favorieten en niet een Nys bij wie alles afgemeten was. Het was dan ook dikwijls kermis in De Paling tussen Reken en Lucie over wie nu al dan niet de beste cyclo crosser was.

Nys-fan

Nys-fan

Maar Reken was ook een fervent supporter van de Palingrijders en meer bepaald van Mario Grootjans. Hij bewonderde Super Mario om zijn krachtpatserij en om zijn levenslust. Grootjans was niet alleen een hardrijder op de fiets, hij kon ook een hartig woordje meespreken als het op drinken aankwam. En ook Reken mocht je niet onderschatten als het op bierverbruik aankwam. Zijn vast biertje was de enige echte Buffalo van de plaatselijke brouwerij. Reken kon er ettelijke drinken tijdens de oeverloze discussies in het cafe. En dikwijls vond hij daarin een maat met Super Mario. De vriendschap tussen die twee werd nog hechter toen Super Mario verleden jaar de kerstcross verloor tegen Dirk Goemans. Na die fameuze kerstcross was Mario vertrokken als een dief in de nacht, als was hij heel diep teleurgesteld in zijn tweede plaats. Maar toen Mario de dag nadien met een gehandtekende foto van Laura Lynn op de proppen kwam voor Reken, kon zijn blijdschap niet op. Een handtekening van Laura Lynn begot, zijn idool van de radio en van op de Jukebox bij Gomar en Lucie.

Om negen uur trok Reken Dekker de voordeur achter zich dicht. Met de melkkan in de ene hand en een plastieken zakje in de andere hand vertrok hij richting De Paling. Voorzichtig zette hij stap na stap, want het wegdek op de kruisweg lag er spekglad bij. “Aaah Reken, ‘t es nie te geluven he vent maur die knoeiers van de gemientje zijn hier nu nog niet kommen strooien. ‘t Is Godgeklaugd!Reken snokte zijne vos om en keek recht in het gezicht van Rogerken Bakker, die zijn krant uit de bus kwam nemen. ” ‘t Is waur Roger, ’t is waur maar ja wat welde, we zijn wij maar boerkes van de Kruisweg he en die weten ze gender in Eizel niet wuunen hoor !. ” Rogerke Bakker knikte instemmend en droop weer naar binnen. Reken zette zijn weg verder naar zijn stamcafé. Iedere maandag ging hij bij Gomar zijn botermelk ophalen. Een maandag zonder botermelk zou voor hem geen echte maandag zijn. Hij zou zijn ziel verkocht hebben voor een vol kanneke “keiremelk”.
Eenmaal op de Schonenberg aangekomen zoefde plotseling een palingrijder langs hem heen. Wat een verschieten! ” Heila Reken !“, riep de vervaarlijk snel rijdende Palingrijder hem toe. Het was Andreken Schrijver begot. ” Wat komt den dienen hier al zo vroeg doen op de baune? Azu sleere en koud en dieë gast flitst hier voorbij. Stekezot ja !” , sist Reken tussen zijn tanden.

Drekes wil de Flandrien een poepke laten ruiken in de kerstcross.

Drekes wil de Flandrien een poepke laten ruiken in de kerstcross.

Het was inderdaad Schrijverken. Hij had het in zijn hoofd gehaald om te trainen voor de komende kerstcross. Zijn ambities waren natuurlijk niet zo groot, maar hij wou vooral vóór zijn rivaal Andre Versteels eindigen. Versteels was namelijk dit jaar kampioen geworden in de derde groep en daarbij nog eens verkozen als Flandrien van de palingrijders. Schrijverken zag beide trofeeën aan hem voorbij gaan door ziek uit te vallen op het einde van het seizoen. En dat lag hem zwaar op de lever. Maar dat zou hij eventjes rechtzetten door net als Andre Versteels mee te rijden in de Kerstcross van Gomar. Hij zou de Flandrien eens een poepke laten ruiken. Daarvoor moest er getraind worden in het veld en de koude en de ijzel zouden hem daarvan niet weerhouden. Schrijverken was van geen kleintje vervaard.

Groot was zijn ontgoocheling echter toen bleek dat het parcours van de kerstcross nog helemaal niet was aangelegd. Wat was er gebeurd? Gomar had toch beloofd dat er vanaf vandaag kon geoefend worden! Wat was dan het probleem? Dat zou hij eens rap gaan onderzoeken in De Paling ……

Reken sukkelde binnen in het cafe. Lucie had er geen goed oog in. “Reken toch! Hebde nu nog nie naur dokteur Verniers gebeld? Hoe is dat nau meugelijk!! ” Maar Lucie werd al snel het zwijgen opgelegd : ” Dak nie belle naar Verniers. ’t Es altijd hetzelfde mee hem : ge moet meer thuisblijven, ge meugt zoveel Buffalo nie meer drinken, ge moet au pillekes op tijd pakken ……! Nee ek moet ‘t nie meer weten. Gedaun mee de dokteurs verdomme. En daarbij heeft de melkvoerder al geweest mee de keiremelk? “. Lucie wist direct hoe laat het was. Hoofdschuddend maakte ze Reken duidelijk dat hij nog niet was langsgeweest. Aan de ronde tafel naast de bak van de bakschieters zat Jef van Rang geniepig te lachen. Hij had het tafereel van op zijn vertrouwd plaatsje gadegeslagen en Jef kon niet anders dan geamuseerd toekijken. Ook Roger Norre zat te grinkelen. Lucie had het direct in de gaten en sneerde naar hen : “Gretters zijde !!” Maar dat was alleen maar koren op de molen van die mannen.

Net als de boel op escaleren stond, stak Schrijverken de deur open. Hij had zijn mond nog niet opengedaan of Lucie gebood hem niet te zagen over het parcours. Er was nog geen tijd geweest en daarbij dat alles de fout was van Jef van Rang verdomme. Dat was er teveel aan! Jef veerde recht en hierbij stootte hij de tas koffie van Rogerke Norre om. “Eila godverdomme wa doede nau ze. Mijne kaffee !! ” , bulderde Norre. Maar daar had Jef geen boodschap aan. Hij stoof naar huis en was niet van plan vandaag nog terug te keren. Wat dacht ze nu wel he, Madam Lucie! Hij had nochtans met Eddyken afgesproken om kort na de middag het parcours uit te stippelen. Maar dat was nu wel twijfelachtig. Schrijverken besloot maar te zwijgen en een koffie te vragen.

Dreken Schrijver had nog maar goed zijn lippen aan zijn koffie gezet, of hij zag nog een palingrijder passeren. Hij was blijkbaar niet de enige die op training was. Direct zette Dreken zich recht, maar hij was te laat om de palingrijder te herkennen. Het was Super Mario die daar gepasseerd was. Ook hij was vroeg uit de veren en had het risico genomen om zijn mountainbike van stal te halen. Ondanks het gladde wegdek en de bijtende oostenwind had hij besloten om desondanks het parcours te verkennen. Groot was dan ook zijn ontgoocheling toen hij merkte dat er nog niets uitgepaald was. Het verwonderde hem eigenlijk niet helemaal, want Mario had de avond ervoor Jef en Eddyken in actie gezien. De twee spitsbroeders waren namelijk een ganse dag op hun lappen geweest en dat zou hem vandaag wel wreken. Mario besliste dan maar rechtsomkeer te maken. Evenwel met tegenzin, want hij wou zich optimaal voorbereiden. Dit jaar was het deelnemersveld immers fors uitgebreid. De wielertoeristen van De Mergelhoek en van Het Torenhof gingen ook meestrijden in Gomar’s Kerstcross. Door de grote bekendheid en het mooie parcours was Gomar bezweken onder de smeekbeden van Ignace Lauwers om het deelnemersveld uit te breiden. Lauwers woont op een vijftig meter van Gomar en was de kilometerkampioen in de WTC De Torenvrienden. Lauwers was een begenadigd renner die er echt de pees kon opleggen. Iedereen binnen WTC De Torenvrienden vreesde hem!! Maar ook een aantal renners van WTC De Mergelhoek waren te vrezen.

Het was duidelijk voor Super Mario : het zou een bikkelharde kerstcross worden. Een valpartij over de vervloekte balken kostte hem vorig jaar de bloemen. Dirk Goemans was de uiteindelijke winnaar en hij moest vrede nemen met een tweede plaats. Maar met de deelname van de wielertoeristen van Herzele zou een zege in de komende cross niet vanzelfsprekend worden. Mede door dit uitgebreid deelnemersveld waren de palingrijders al een eerste keer bij elkaar gekomen op een geheime locatie in Michelbeke. In cafe Den Hengst hadden ze al een eerste keer gepolst naar de bereidheid van iedere palingrijder om als één blok naar buiten te komen. Er werd ook een trainer aangesproken : niemand minder dan de ervaren Karsten Kroon ! Maar algauw bleek daar dat niet iedereen van plan was om voor Super Mario in de bres te springen. Dirk Goemans en Gruute Plateau wilden elk hun eigen kans gaan. Maar Karsten Kroon was daarbij tussengekomen en had geëist dat er ofwel in blok werd gereden onder zijn vakmanschap of dat er anders niet onder zijn trainerschap werd gewerkt. Iedereen stemde er uiteindelijk dan toch mee in om samen de kaart te trekken voor Super Mario. Dus de druk lag volledig op de zijn schouders.

Karsten Kroon wil met Super Mario de kerstcross winnen

Karsten Kroon wil met Super Mario de kerstcross winnen

Er zat momenteel evenwel niets anders op dan naar huis te gaan. Geen parcours, geen training, geen eerste verkenning. Het beet in Mario’s been. De motivatie was er alleszins wel. Nu maar hopen dat Jef van Rang en Eddyken er snel zouden aan beginnen! Op de terugweg naar huis doemden allerlei scenario’s in Mario’s hoofd op : zou Dirk Goemans wel achter de beslissing staan om in één blok te rijden, zou hij zijn eigen kans niet willen gaan? Kon hij voor 100% rekenen op zijn twee goede maten Steve Prilmans en Gino Roeckhout? Zou Gruute Plateau wel willen werken voor Mario? Wat met de grote namen als Tommy VDP en Yvan Morel? Het was duidelijk, hij was er niet gerust op. Desondanks smachte hij naar de overwinning, de overwinning die hem verleden jaar werd ontnomen door een stomme val. Hopelijk zou Jef van Rang het dit jaar niet in zijn hoofd krijgen om balkjes te leggen.

Volgende week in deel twee : Wanneer gaat het parcours aangelegd worden? Hoe lastig gaat jef van Rang het maken? Al een eerste kennismaking tussen enkele palingrijders met Ignace Lauwers en zijn makkers. Wat is Gomar nu weer van zin op de slotdag? Kan Karsten Kroon de palingrijders in het gareel laten lopen? Wat is de tegenstand waard bij WTC De Mergelhoek? Wat zijn de welpen van de palingrijders van zin? U leest het allemaal in deel twee van het kerstverhaal!

Kamiel Vélo

depaling@gmail.com
http://www.youtube.com/user/blogdepaling


Responses

  1. Ja de Kamiel zijn kerstverhaal is er !!!!
    Hopelijk zitten er spannende momenten in !!

    Ene wie zal de winnaar zijn?????

    Komaan en mario smeer de beentjes maar in
    hé!Laat u dit jaar niet doen hé!!!!!!
    SUPPORTERS OP POST!!!

    Aan de hand van onze reacties moet de Camiel zijn verhaal misschien toch een andere wending geven ??????????????? en is het einde voor hem toch ook niet zoals hij in gedachte heeft. HAHAHAHA(mag ook voor hem wa moeilijk zijn).

    KOMAAN REAGEREN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    tanja

  2. karsten mag er de kommende vrijdag enen op betalen hoor. zo een promotie maakt ge niet iedere dag.

    plakbozze

  3. nja hopelijk is er ook plaats voor de kanibaal uit eske (tip)

    eddy

  4. ’t Go tog wel ienen van de palingrijders zijn die goat winnen !!!
    P.s Oe zit da mee da startgeld? der es nog niks overgeschreven zenne.
    Geen geld=geen deelnemersveld!!!!!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: