Gepost door: WTC De Palingrijders | 13 april, 2009

Verslag RVV groep 1 !


Bartoli’s  RVV  2009 – verhaal !!

Vrijdagavond op tijd gaan slapen !” was de boodschap maar eerst hadden we afgesproken om de fietsen naar het lokaal te brengen zodat deze al in de bestelwagen van Jurgen konden geplaatst worden.
Bijna iedere aanwezige RVV Boy voelde wel ergens iets of had wel een kwaaltje waarvan ze de laatste maanden geen last hadden gehad.

Ondergetekende was al gans de week loom,  had doorlopend zware benen en tijdens een controle bij de dokter bleek dit te maken te hebben met een te lage bloeddruk. Zou dit alles met stress te maken kunnen hebben?
Maar goed, rond 21.30u zoek ik mijn bed op wetende dat slapen me niet gaat lukken, maar beter dit dan rond te lopen en/of tv te kijken.

Weinig nachtrust voor een door zenuwen geteisterde Bartoli

Weinig nachtrust voor een door zenuwen geteisterde Bartoli

Na een 4 tal uurtjes slapen loopt mijn wekker af en is het zover, de dag van de waarheid, de dag waar we zoveel voor getraind hebben, de dag waar we zo naar uitkeken, de dag van de waarheid !
Me rustig klaar maken is de boodschap want het is onze gouden Danny die ons komt oppikken en die zal zeker en vast wel iets later zijn dan afgesproken!!! Enkele boterhammen, twee eitjes (met veel zout) en wat drop (goed voor mijn bloeddruk) en we kunnen vertrekken. Voor de rest staat alles al klaar van de avond voordien, eten, drinken, kleren, drukpomp, etc…

Iets na 5 uur denk ik een auto te horen en tot mijn grote verbazing is Danny al aangekomen! Inladen en op weg naar het lokaal. Daar is de spanning te snijden, Wim en Jurgen roken nog snel een sigaretje en weg zijn we.

Aangekomen in Brugge is het insmeren, klaar maken en verder stressen geblazen. OK, iedereen klaar en weg zijn we. Ver kunnen we niet rijden want het is aanschuiven om het podium op te gaan, tot grote ergernis van vele laat de organisatie hier te wensen over en is niet iedere deelnemer even sportief als het op aanschuiven op aankomt. Door gewoon te kijken naar wat sommige meenemen als mondvoorraad wordt aanschuiven zelfs een ontspanning, dit gaat van een spie kaas tot een gigantische voorraad energierepen van den Aldi (en dit allemaal dezelfde smaak). Maar goed, eens op dat podium vergeet je dit alles en neem je achteraf bekeken te weinig tijd om van dit moment te genieten.

Eerst moeten we door het prachtige centrum van Brugge om vandaar de grote baan te nemen richting Torhout. Nog niet ver weg is er al iemand die het nodig vind bij het nemen van een rond punt om er gaan bij te liggen, het wordt ons heel snel duidelijk dat geconcentreerd zijn en blijven van groot belang is.
De eerste kilometers verlopen vlot maar zenuwachtig en ook al hebben we nog niet veel km’s gedaan bij het weerzien van onze volgers (Danny, Lucas en Tim), het deed ons allen deugd ze weer te zien en te beseffen dat ze er gans de dag gaan zijn voor ons.  Merci gasten!! 😉

Zoek de Palingrijders :)

Zoek de Palingrijders 🙂

Aansluiten bij groepen met de juiste snelheid tot aan de heuvelzone is nu de boodschap. Bij het opdraaien van de eerste controlepost staan er een pak toeristen aan te schuiven maar dit verloopt zeer vlot en we kunnen redelijk snel onze weg verder zetten. Eens Gavere bereikt, worden we zoals nogal veel gebeurde die dag gehinderd door het verkeer dat op zijn beurt hinder had van de vele toeristen en omgekeerd. Hierdoor moet ik mijn kompanen wat laten rijden en dit heeft zo zijn gevolg bij het verlaten van Gavere want daar lag de eerste helling van de dag. Geen helling die op de lijst van de 16 staat maar die wel moet beklommen worden, niet stijl maar lang. Gezien het feit dat ik de minste klimmer van de bende ben en ik al start met enkele meters achter neem ik de helling op mijn eigen tempo, uiteindelijk volgen er nog een aantal hellingen die ik op moet.

De Peet wachtte op Bartoli tijdens de eerste nijdige klim van de dag!

De Peet wachtte op Bartoli tijdens de eerste nijdige klim van de dag!

Peter Hermé heeft dit in het snuitje en laat zich spontaan uitzakken om te polsen of alles ok is met mij, en rijdt samen met mij tot bij de collega’s. Waarvoor dank Peter!!! In Merelbeke staan onze trouwe volgers ons op te wachten en ze hebben al gezelschap gekregen van Dino, Mario en Stijn. Merci gasten voor de steun!!! Vandaar rijden we richting Herzele alwaar we onze Pat de kop laten nemen zodat zijn supporters hem goed kunnen herkennen en aanmoedigen. Dan recht naar Zottegem waar de Lippenhovestraat en de Paddestraat op ons liggen te wachten. Marc Uytterhove zei ooit : “ Met kasseien kun je twee zaken doen : je oprit aanleggen of er over vliegen“. En dit tweede poogde ik dan ook te doen met als gevolg dat we heel veel tragere fietsers gepasseerd zijn waardoor het gevaarlijk werd. En dat we gedreven door de adrenaline niet gestopt zijn op het plein van Velzeke alwaar onze volgers zich hadden geparkeerd.

Tweede stopplaats was te Merelbeke.

Tweede stopplaats was te Merelbeke.

Tegen Danny's wagen staan de fietsen uiteraard veilig :)

Tegen Danny's wagen staan de fietsen uiteraard veilig 🙂

Voorbij de paddestraat werd er gewacht op iedereen en daar vond Peter Hermé het moment gekomen om zijn bandendruk wat te laten zakken voor de resterende kassei stroken. Maar zijn fingerspitzengefühl was blijkbaar aangetast door de kasseien van de paddestraat want hij had er teveel uitgelaten. Gelukkig horen we plots een wagen claxonneren en komt Danny aangereden, ditmaal zonder Lucas die met zijn brommer op weg is maar intussen is mijn zoon Nathan bij hem.
Iedereen duikt de wagen in op zoek naar eten, drinken, etc…tot we plots een bandje al zijn druk horen verliezen. De achterband van Steven begeeft het terwijl hij stil tegen de wagen van Danny staat, dus deze nog snel vervangen en we kunnen terug op weg, op weg naar de eerste helling op papier.

Onze Pozzato filmde er op los.

Onze Pozzato filmde er op los.

Ook Steven werd niet gespaard van materiaalpech!

Ook Steven werd niet gespaard van materiaalpech!

Met een lach en een zwans om de zenuwen te onderdrukken nemen we de laatste honderden meters alvorens rechts af te slaan richting Molenberg en ook daar staan onze supporters ons aan te moedigen.
Vanaf hier volgen de kasseistroken en hellingen zich zeer kort op met als zwaarste stuk, het deel tussen oude kwaremont en het cafe Trap op te Horebeke.
Op de bekendste hellingen worden we oa aangemoedigd door supporters van de andere 19000 deelnemers en dit zijn de momenten waarop je geen last hebt van vermoeidheid, van een opkomende kramp in je linkerkuit of wat dan ook. Het enigste dat je bezig houdt op dat moment is “welke is de volgende helling en hoeveel komen er nog?“.

Van aan cafe Trap Op worden we met de fiets bijgestaan door Bettini, die komt ons nog wat opmonteren onderweg en ons wat uit de wind zetten. Niet dat uit de wind zetten op de Haaghoek mogelijk is maar ja, er komen nog veel andere stukken waar het wel kan. Plots zie ik Peter Hermé aan de kant staan want zijn drinkbushouder is losgekomen op de kasseien van de Haaghoek. Alles los gemaakt (met dank aan handige harry Dino) en we konden weer verder.

Den Bettini vergezelde de Palingrijders in de finale : symphatiek  !

Den Bettini vergezelde de Palingrijders in de finale : sympathiek !

Dino snelt de Peet ter hulp. WIJS !

Dino snelt de Peet ter hulp. WIJS !

Leberg en berendries volgen elkaar snel op maar die worden genomen zonder veel problemen.
In Brakel is de laatste controle- en bevoorradingspost en hier worden we extra in de watten gelegd met peperkoek en energierepen omdat we van De Paling zijn!!! De mevrouw die ons zo in de watten legt, zegt nadrukkelijk dat we dit zeker moeten melden aan Danny wat bij dan ook met plezier gebeurt is. Later blijkt dat het Nancy is, een trouwe klant van ons lokaal !

Nancy verzorgde de Palingrijders extra tijdens de laatste controle! Waarvoor Dank.

Nancy verzorgde de Palingrijders extra tijdens de laatste controle! Waarvoor Dank.

Vanaf nu begin je te beseffen dat je zonder materiaalpech het einde kan halen maar ondanks die gedachte rij je toch de valkenberg nog op met enige reserve, Ten Bosse is niet de moeilijkste en het stuk vandaar naar St-Martens-Lierde ligt me wel : lekker lang en rechtdoor. Hier trekken we onder leiding van Bettini dan ook nog eens het tempo op naar boven de 40 km/uur. Bij het afslaan aan fietsen d’Hose denk ik aan de woorden van Bettini tijdens één van onze zaterdagse trainingsritten, hij maakte me daar dan ook attent op.

Boven op de Eikenmolen stonden er mobiele toiletten en hier wou ons Tommeke gebruik van maken maar afstappen van je fiets zonder je voeten uit je pedalen te doen komt overeen met gaan liggen. En zo geschiedde, daar lag hij met zijn prachtige nieuwe pina.

Een domme valpartij met lichte schade aan de Pinarellofiets van Wim!

Een domme valpartij met lichte schade aan de Pinarellofiets van Wim!

Vandaar ging het richting Geraardsbergen en jawel hoor, bij het opdraaien van de kasseien zie je die vele supporters staan en besef je dat je als eenvoudig toeristje de dag voor de grote profs de Ronde gewoonweg gaat uitrijden. Bij de aanmoedigingen van onze eigen supporters roept een mens dan zonder nadenken : “We zijn er bijna! “.
Boven stoppen we even en doen we een korte babbel met mijn buurman Dirk die verrast is over het gemiddelde dat op onze teller staat op dat moment : Net geen 28/uur !!

Afzien op de muur ...

Afzien op de muur ...

Ook Gruute Plateau begon op de muur de kilometers te voelen.

Ook Gruute Plateau begon op de muur de kilometers te voelen.

Op weg naar de laatste helling van de dag kruis ik de baan Geraardsbergen-Edingen als eerste en na mij worden de andere palingen opgehouden door de politie.
Ik roep ze nog toe dat ik rustig door rij want we hadden al afgesproken dat we boven op de bosberg even halt houden omdat de ouders en de kinderen van Peter Hermé daar staan.
Op de Bosberg zelf rij ik zoals alle hellingen ervoor mijn eigen tempo en tot mijn grote verbazing passeer ik nogal veel andere toeristen, bijna boven staan onze volgers van het eerste uur ons op te wachten en alsof ik dacht dat ze niet wisten dat dit de laatste helling was maakte ik ze er toch nog even attent op.

De Pat Van Ezel reed een ganse dag beresterk en was de fotograag dikwijls te vlug af !!!

De Pat Van Ezel reed een ganse dag beresterk en was de fotograag dikwijls te vlug af !!!

Vanaf de bosberg gaat het in een hoog tempo richting Meerbeke en op de baan richting Ninove kiezen we mede door de aanwezigheid van de plaatselijke politie voor het fietspad totdat onze reporter op de moto ons passeert op de baan en de meeste kiezen om in zijn spoor mee te glippen.
Ondergetekende zat vast op het fietspad en beslist mede daardoor om op een rustig tempo te genieten van de laatste 2 km en de overwinning op mezelf.

De snelheid waarmee ik onder het spandoek reed is van ondergeschikt belang want op dat moment waren er andere zaken die ervoor zorgde dat ik enkele meters voorbij de meet volledig sprakeloos was.
Na een glaasje champagne aangeboden door Steven zijn lieftallige Peggy en enkele foto’s genomen te hebben, kiezen we ervoor om met de fiets nog naar huis te rijden en spreken we ’s avonds in het lokaal af om nog wat na te genieten en na te praten.

Op de vraag of ik volgend jaar terug mee rij heb ik heel snel, heel duidelijk en gemeend “ja” geantwoord. Dit is voor herhaling vatbaar, spijtig genoeg moet je ook die voorbereiding opnieuw doen.

Ik wil iedereen maar dan ook iedereen bedanken voor de steun in welke vorm dan ook!!!!! Jullie hebben alle een bijdrage aan een dag “om nooit te vergeten” voor mij.
Saluti

Michele

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

depaling@gmail.com

Advertenties

Responses

  1. Mooi verslag Peter! Het was een eer om tesamen met jullie de RVV te mogen rijden! Op naar de volgende uitdagingen mannen!
    Over die valpartij: inderdaad spijtig, maar het is dan een aandenken aan “mijn” Ronde van Vlaanderen hee! Enne, was er geen 2de luik aan die valpartij 😉 …iemand bij wie ik tekort in het wiel hing 😉

    Merci mannen!

    Tommeke

  2. Gewoon voor de statistieken (dus zeker niet om de macho uit te hangen 😉 ) We hebben van podium tot meet 254 km afgelegd aan een gemiddelde van 28,4 km/u om precies te zijn! Ook voor de volledigheid: iedereen is achteraf nog van Ninove met de fiets naar huis gereden! Prachtig gereden mannen!

    Tommeke

  3. Mooi verslag Bartoli.
    Proficiat mannen, maar het is toch de moeite waard hé… al die opofferingen .
    ‘ k ben benieuwd wie het volgend jaar aandurft ?

    Bettini.

  4. Zonder meer een unieke beleving, ook mede dankzij het goede gezelschap, de aanmoedigingen van de supporters onderweg, de transporteurs richting Brugge, de goede zorgen van Danny en co, en de leveranciers van het godendrankje aan de finish uiteraard. waarvoor dank.
    En Bartoli, het was inderdaad niet vanzelfsprekend om elkaar niet uit het oog te verliezen in die chaos van de ronde, maar samen hebben we ze toch overwonnen.
    Misschien overweeg ik het volgend jaar ook nog eens, anders, als de omstandigheden wat meezitten.
    bye the way, ge hebt er uw werk van gemaakt Bartoli! Prachtig!

    Grtz
    de Peet

  5. Dit is de kers op de taart.Een mooi verslag van een groots evenement dat in groepsverband tot een goed einde werd gebracht.Nogmaals felicitaties aan de helden van de dag.De basis voor het slagen van jullie RVV werd wel gelegd in de winter,PROFICIAT voor de opgebrachte wilskracht!!!

  6. Ja mannen het is inderdaad een mooi verslag. Maar het was bovenal een mooie dag en een unieke prestatie. Proficiat aan alle zes de RVV-Boys !!!

    Kamiel

  7. Mooi verslag van een mooie dag.
    Bedankt aan iedereen voor dit mogelijk te maken.

  8. We zullen der nog enen op drinken Steven ;-))


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: