Gepost door: WTC De Palingrijders | 20 mei, 2009

Peter Van Petegem Classic


Een pracht van een Classic !!!

Met maar liefst zestien Palingrijders waren we aanwezig op de Peter Van Petegem Classic. Plaats van afspraak was aan de gebouwen van de Qubus (evenementenhal aan de Lindestraat te Oudenaarde). Een massa volk drong daar bij elkaar. Gelukkig konden we onze wagen kwijt op de ruime parking van Cortina.

Onderweg naar Oudenaarde waren we de mannen van groep één al tegen gekomen. Ter hoogte van de Hundelgemsesteenweg zagen we de Elite- Palingrijders goed doorgeven. Even ervoor was ik ze al ter hoogte van de Pijpketel tegengekomen. Er zat vaart in de bende.

Iwan porde me aan om vanuit de wagen een aantal foto’s te maken van de helden. Als we goed rekenden, zouden ze vandaag een 200 km afleggen. Exact de helft minder kilometers zouden wij met groep drie de dag volmaken, wat voor ons groepke meer dan voldoende was.
Toen ik het foto-apparaat in aanslag nam en Steven in het vizier kreeg, riep hij me toe dat hij reeds een platte band op zijn konto had. Met de RVV in gedachten, moest ik denken dat de pech dit jaar de Steven in zijn macht had. Hopelijk zou het zijn laatste platte band van de dag worden.

Het was vroeg verzamelen geblazen aan het lokaal voor de Van Petegem-Classic !
Het was vroeg verzamelen geblazen aan het lokaal voor de Van Petegem-Classic !

Steven op weg naar de startplaats !
Steven op weg naar de startplaats !

Na de fotosessie gaf Iwan gas richting Oudenaarde. We volgden de leading-man van het moment : Stong Gedong!  Hij leidde een karavaan van wel vier wagens richting startplaats. De Palingrijders waren op komst Van Petegem!!!

Aan de startplaats was het dus een drukte van jewelste. Achteraf  zou ik te weten komen dat er niet minder dan 4.400 deelnemers waren aan dit event!! We vonden als snel een plaatsje op de parking van schoenenfabriek Cortina. Daar werden de fietsen uit de camionette van Marc Van Den Bossche gehaald. Dankzij Marc kon groep drie immers starten! De avond ervoor had ik hem schoon gevraagd of hij de fietsen van de mannen van groep drie wou opvoeren naar de startplaats. Zonder zin medewerking zou onze deelname zeer twijfelachtig geweest zijn! Maar voor Marc was dat dus geen probleem en ter plaatse zorgde hij dat alle fietsen op een ordentelijke en haast professionele manier klaar stonden voor de Palingrijders. Ondertussen kwamen de mannen van groep één ons gezelschap vervoegen.

Dankzij Marc kon groep drie meedoen!
Dankzij Marc kon groep drie meedoen!

Snel wat lucht gepompt in alle bandjes, her en der een plasje, mekaar nog wat gejend en hop, weg waren we naar De Qubus om ons in te schrijven.


Het was wel wat frisjes, maar daar trokken we ons niets van aan. Met niet minder dan zestien Palingrijders stonden we daar aan de inschrijvingstafel.

Nog snel een plasbeurt ...
Nog snel een plasbeurt …

Na het lange aanschuiven poseerden we vóór de start samen voor een groepsfoto.  Alleen maar lachende gezichten.



Den Iwan wou dan nog snel enige foto’s van ons derde groepke en daarna waren we de piste in.

16 deelnemers aan de Van Petegem Classic
16 deelnemers aan de Van Petegem Classic

groep drie klaar om er in te vliegen !!
groep drie klaar om er in te vliegen !!

Via de Lindestraat en de broekstraat ging het naar het jaagpad langsheen de Schelde. Iwan en ikzelf posteerden ons vooraan om de jeugdige kerels wat in het gelid te laten rijden. De wag was immers nog lang en vooral zwaar. Maar Timothy en Lucas vonden toen al dat het te traag ging en ze kwamen zelf aan de kop sleuren. Het teken voor Jonas en Tom om te volgen. De oudjes bleven dan maar achteraan, samen met Drekes. Het tempo werd serieus opgedreven want de jeugd wou ons groepje bij een voorrijdende grotere groep loodsen. En het lukte ze ook. Aan een goede dertig reden we de kloof toe. Mijn adem zat al snel in het rood 🙂

Afzien verdomme !
Afzien verdomme !

Via de schoolstraat verlieten we het jaagpad om zo naar Gavere te fietsen. Nu begon onze calvarietocht! De eerste helling van de dag was ROTSE, een kleine maar neidige helling. Ik trapte daar al direct op mijn adem. Als een echte diesel kroop ik naar ademhappend naar boven. Zou dat verdomd zo een ganse voormiddag zijn? Ik hoopte van niet. Als laatste kwam ik boven. Even voor mij Drekes en nog wat verder Iwan. De jeugd was al lang boven aan het surplassen toen de oudjes puffend bovenkwamen. Maar eenmaal deze kaap genomen werd er snel vaart gezet naar de volgende helling van de dag : MAKKEGEM (na 24 km).

Maar alvorens deze helling te nemen, reden we aan een hels tempo richting Zwalm. Drekes en ik zaten te blazen. “Gaat dat hiet godverdome nog lang zo duren?”, dacht ik in mijn binnenste.  Ik kneep de remmen dicht en besloot mijn eigen tempo te rijden. Een goede 25 per uur was al goed voor mij.  Drekes maakte dankbaar gebruik van het minder hoge tempo en Iwan begreep ook al snel dat we te rap bezig waren. We besloten met ons drieën verder te rijden en vroegen aan de welpen om boven op iedere helling op ons te wachten. Zo konden ze onderling een koers rijden en zich bewijzen wie de beste bergop was 🙂 🙂 😉

Ziede mijne pa afzien hierboven :) :) ;)
Ziede mijne pa afzien hierboven 🙂 🙂 😉

Via Meilegem en Maria-Latem kwamen we aan op de sportlaan in Munkzwalm. Niet ver meer af van Makkegem.  Maar dat was geen al te zware helling. Wat er nu aan kwam ging meer in de benen hangen : De POTTENBERG. Maar ook niet te onderschatten was het heel gemene vals plat als aanloop naar de Pottenberg.

De Franskouter, waar een veneinige zijwind zat te beuken, en de marlboroughstraat hadden ook al een goed stijgingspercentage. Het ging zelfs zo omhoog dat Iwan dacht dat dat daar de Pottenberg was 🙂 Maar niets was minder waar, want iets verderop  na de Armekleie en Bosseveld dook de zware Pottenberg op. Ik vervloekte Sint-Blasius-Boekel, zeker nu 🙂  De Pottelberg dan, na 30 km, een kuitenbijter. Maar het begon steeds beter te gaan. Mijn dieselmotor kwam op gang 🙂 Boven de Pottelberg stonden de welpen ons op te wachten. Het sein om snel een hap te eten en wat te  drinken.  Daar kwam Drékes me vragen of het werkelijk waar was dat De Plakker op zijn eentje bezig was aan de tocht van 145 km. Marc Van Den Bossche had drekes immers op weg naar Oudenaarde wijsgemaakt dat De plakker bsoluut kampioen wou worden en aldus vandaag zou starten in de rit van 145 km. Drekes was er dus niet gerust in. Wist Drekes dus niet beter dan dat de Plakker die morgen al aan het werken was en dat Drekes dus gefopt werd 🙂 🙂

Op de top van de Pottenberg werd even verpoosd!
Op de top van de Pottenberg werd even verpoosd!

Lucas was diep geweest op de Pottenberg.
Lucas was diep geweest op de Pottenberg.

Onmiddellijk na de Pottenberg volgde de vierde helling van de dag : de DORREBEEKSTRAAT. Maar dat was slechts een opwarmertje naar de vijfde en veel lastiger helling van de dag : de vervaarlijk grommende BERENDRIES !!!

Eenmaal aangekomen aan de voet van deze smerige berg (hij ligt me werkelijk niet!) schakelde ik naar mijnen “38-28”.  Samen met Drekes begon ik als laatste van de groep. Maar zoals ik al zei, mijn diesel was op gang gekomen en rechtstaande op de trappers overwon ik deze reus. Met de mond wijd open en vollen bak lucht happend reed ik zelfs een Dreken voorbij. Dreken was immers boven het eerste stuk afgestapt en dat gaf me moed om door te zetten. Gelukkig stond Timothuy dat tafereel te filmen. Had de top nog iets verder gelegen, had ik den Iwan nog ingehaald. Boven de Berendries werd er even halt gehouden. Jonas maakte daar van de gelegenheid gebruik om zijn drinkbus te gaan opvullen bij zijn oma op het Kapittel.

Eenmaal Jonas zijn drankpulle was opgevuld ging het richting ELVERENBERG, de zesde helling van de dag. Deze berg werd door iedereen met gemak overwonnen. Misschien was het de bevoorrading die wenkte. Want onmiddellijk erna konden we stoppen aan de Top Bronnen. Daar werden we uitgebreid getracteerd op peperkoek, suikerwafels en water. Na deze korte pauze zetten we vaart richting Maarkedal.

Op weg naar de Varent was er echter nog een zware kuitenbijter in het verschiet. Ik zag het aankomen want om op de Twaalfbunderstraat te komen moet je normaal de Valkenberg op. Het werd VELDEMAN, een zijhelling van de gevreesde Valkenberg. Ik moest alle energie uit mijn korte benen persen om de laatste vijftig meter te overbruggen. Zo steil was dat!!
Intussen was Drekes aan het bekomen. Ook zijn diesel was aan het aanslaan!!

Dreken kwam er stilaan door!
Dreken kwam er stilaan door!

Via Foreest gingen we naar de Varent. De weg tussen Veldeman en de Varent was constant bergop, bergaf. Een formidabel mooi landschap viel ons te beurt. Maar het was verdorie afzien geblazen. In de laatste honderden meters kwam Iwan me nog even interviewen. Ik zag het wel zitten. Iwan is wel altijd te vinden voor een grapje! Wijze kerel is dat!

En dan ja, de zevende helling van de dag : de VARENT.

Hier ben ik door de hel gegaan. Ik wist begot niet dat de Varent zo zwaar was. Ik zag echt af en sleurde me naar boven. De kilometers en het zware parcours vooral begonnen te wegen. Maar ik kreeg moed toen ik Drekes halfweg zag afstappen. Dat nooit, dacht ik, en ik sleepte me met al mijn krachten naarboven. En ja het lukte!! Gelukkig was er een stop voorzien in de brouwerij Roman, net voorbij de Varent!!!

Op de mooie binnenkoer van de Brouwerij Roman werd er dankbaar gebruik gemaakt van sinaasappelen en water en peperkoek …. Tevens was het de plaats waar we het fameus filmke opnamen betreffende De Plakker die daar op ongeoorloofde manier zou zijn gepasseerd om zijn kaart van de 145 km te knippen. We vonden in de twee kaartjesknippers ter plaatse twee bondgenoten in onze snode plannen. Iwan had dat weeral goed gezien en ik had dan ook maar één woord nodig om op de kar te springen 🙂

Lekkere sinaasappelen
Lekkere sinaasappelen

Samenzwering van vader en zoon op de binnenkoer van de brouwerij
Samenzwering van vader en zoon op de binnenkoer van de brouwerij

Twee toffe vrijwilligers aan de brouwerij Roman!
Twee toffe vrijwilligers aan de brouwerij Roman!

Na onze fameuze stop aan de brouwerij reden we richting MOLENBERG, de laatste helling.

De welpen bleven bij ons in aanloop naar de Molenberg. Timothy maakte verdorie een sterke indruk, net al Jonas en Lucas. Den Tom was iets minder blijkbaar. Ik hield me rustig. De Molenberg, ja daar was ik nie bang voor, want hij ligt me wonderwel. En zo geschiede. Ik ken de aanloop en schakelde direct goed. Ik vlamde hem op met Dreken in mijn wiel. Eerste slachtoffer was de Jonas : voet aan de grong! Wat verder den Tom en Timothy!! Ik kwam als tweede boven na een sterke Lucas.  Drekes zat te sterven in mijn wiel. Formidabel toch!!! 🙂 🙂 😉

En ja daarna zt er de rit op. We zijn in groep dan naar Oudenaarde gereden en eenmaal ter plaatse werden er door Iwan en mezelf nog een paar interviews afgenomen. Iedereen gelukkig want de rit was gereden. De Van Petegem Classic was overwonnen. Groep drie had het gehaald verdorie. Een prachtige rit, mooi en adembenemend landschap, wijs parcours en veel lol gehad onder de baan. Geen minuut geklaagd, geen seconde gezaagd (zelfs drekes nie !!!).


Een wijze Iwan zorgde voor de foto’s en de opnames. Een Danny overtrof zichzelf, Drekes zaagde niet en de welpen waren moegestreden. Wat een formidabel mooie dag!!!

Timothy was de bergkoning !!!
Timothy was de bergkoning !!!

De oude knarren deden het goed met de welpen!
De oude knarren deden het goed met de welpen!

Iwan en Tom vertrokken met de wagen huiswaarts, maar de rest reed met de fiets naar het lokaal. Het werd voor de drie jonge gasten een geseling. De zware tocht had zijn tol gevraagd en Dreken en ikzelf trokken onze jonge Palingrijders richting De Paling. Leeggereden waren die jonge leeuwen, maar ze hadden het beste van zichzelf gegeven op de talrijke hellingen. Wat heb ik een plezier beleefd aan hun strapatsen en hun aanvallen. Wijze jonge kerels zijn het.

Voor de statistieken : 105 km aan 25 km/h gemiddeld! Wijze tocht !!!

http://www.gps-sport.net/routes/Parcours-Van-Peteghem-Classic-75-km_24314

http://www.sport.be/cyclingtour/petervanpetegemclassic/2009/nl/

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse,

Kamiel Velo

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

http://nl-nl.facebook.com/pages/Sint-Lievens-Esse-Belgium/De-Palingrijders/42488893723?ref=s

depaling@gmail.com



Responses

  1. Prachtig verslag mannen! Mooi geschreven en mooie filmpjes. Jullie doen prachtig werk!! Kamiel, hopelijk ben je niet lang meer out!! We hebben je gemist op de blog en op de uitstappen!!!

    Roger


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: