Gepost door: WTC De Palingrijders | 7 juli, 2009

De Flandrien 2009


Verslag van zondagrit groep 3 dd 5 juli 2009

Vroeg opstaan geblazen vorige zondag !!! De mannen van groep 3 hadden immers verzamelen geblazen tegen 7h30 bij Patricia om er eens goed in te vliegen. Doel : (nog) beter Flandrien worden.

Met zes (Drekes, Iwan, De Plakker, Danny DS,Kwinten en Marc T) vertrokken we richting Herzele om ons in te schrijven voor de tocht van 80 km, die als “vernieuwd” stond aangeschreven in de regionale pers.

Twee eenzame solo-rijders kruisten onze weg. Etienne Vdb en Chris B waren immers nog vroeger vertrokken om eenzaam en alleen de zware (wat ze toen nog niet wisten 🙂 😉 ) rit af te haspelen.

Het lot (en ook het organisatiecomité van Herzele) had beslist om vanuit Herzele te rijden naar ons aller Sint Lievens Esse zodat we na een half uurtje ons lokaal alweer passeerden, alwaar nog enkele palingrijders van groep één op het startschot stonden te wachten.

Het mag gezegd: de organisatie was goed ; vele straten in Herzele waren afgesloten voor tegenliggend verkeer en op vele kruispunten waren seingevers en/of politiemensen geposteerd om de meute fietsers voorrang te verlenen.

De Caudenberg in Lierde was de eerste noemenswaardige helling van de dag die in een vlot tempo kon worden opgereden, zodat we de Eikenmolen( bekend uit de RVV) deze keer eens mochten afdalen. Wat verder volgde “den Toep” in Brakel waardoor we Ten Bosse langs de zijkant opreden. We hadden al vlug door dat de organisatoren er alles aan gedaan hadden om zo weinig mogelijk hellingen links te laten liggen. Van de Kanakkendries ging het naar de Steenbeekberg.Met volle concentratie en beide handen aan de rem, daalden we de (zo gevreesde) Steenbeekdries af . Borden langs de weg maakten ons attent op de gevaarlijke afdaling.

Bij de splitsing(80 – 110) werd er (bijna eenparig) besloten om ons toch maar te houden aan de vooropgestelde afstand van 80 km. Iwan was reeds de richting van de 110 km ingeslagen, waarmee hij de rest wou duidelijk maken dat zijn achillespees aan de beterhand was. Gelukkig maar!! Ook Danny moest enigszins tot de orde geroepen worden wanneer hij er even (maar dan ook heel, heel even) aan dacht om de 110 km aan te snijden.

Mooie, rustige, door de velden kronkelende wegen leidden ons naar enkele minder bekende kuitenbijters. Had er al iemand gehoord van helling”Den Daele”?? Proefondervindelijk hebben we kennis gemaakt met deze zeer nijdige, weliswaar korte bergop. Leve onze trippel!! De Kapelleberg lag vorige week (Heusden) ook op het parcours van de 110 km. Gelukkig moesten we die niet tot gans boven oprijden. Halfweg mochten we immers links afslaan. Maar o wee. Te vroeg victorie gekraaid. Want we werden onmiddellik de Kokerelle opgestuurd om alzo de top van de Eikenberg te bereiken. A grande vitesse werd de Edelare afgestoomd om in Oudenaardde aan het centrum van RVV een verkwikkend natje en droogje te krijgen.

Ons “mini groep 3 peletonnetje” werd hier uitgebreid met twee verse (nou ja?!) krachten. Peter S en Peter V waren blijkbaar al een tijdje in achtervolging op ons. Met 8 werd de tocht verder aangesneden. De kasseitjes van de Enameberg deden menigeen pijn. Danny D S kon gelukkig rekenen op zijn P V “hulpmotor”. De reportages op de moto van Kamiel werden bij gebrek aan “asem” alsmaar korter en er werd alsmaar vlugger overgeschakeld naar de studio. De Plakker en Peter S hadden blijkbaar hun tweede adem gevonden want we hebben die vanaf hier niet meer gezien tot op het terras van Patricia.

Nog nooit gehoord van “Abeelstraat” in Mater, maar dat ze stevig bergop gaat , dat weten we nu ook. Af en toe een leuk (?) kasseistrookje ter afwisseling. T’is tenslotte de Flandrien. Dit ten koste van Drekes zijn achterwiel : spaak afgebroken. Weer kosten! Dokkerend over de kasseien van de Haagstraat naar de Leberg, deze keer beklommen langs de zijkant. Via de Armekleie, de laatste serieuze helling van de dag,(’t werd eens tijd zeker),ging het richting Paddestraat, die we slechts gedeeltelijk moesten afrijden.De Lippenhovenstraat daarentegen moest er van de eerste tot de laatste steen aan geloven, zodat de laatste restjes kracht uit onze atletisch gebouwde coureurslijven werden geperst.

Net voor de eindsprint probeerde Marc T. om Iwan nog te verschalken met een splijtende demarrage.Het mocht niet zijn. Iwan wist hem nog te remonteren en kwam als eerste aan het lokaal, waarvoor proficiat van ondergetekende. Wacht maar tot in de Alpen!. Ook nen dikke bravo voor onze youngser Kwinten!! 🙂 😉

Het was een zeer mooi, maar lastig parcours. We hebben er van genoten!!

Van uw reporter ter plaatse,

Marc T.

PS: Onze gereden route

http://www.gps-sport.net/routes/Word-Flandrien-2009-Wielertoeristentocht-80km_31019

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

http://nl-nl.facebook.com/pages/Sint-Lievens-Esse-Belgium/De-Palingrijders/42488893723?ref=s

depaling@gmail.com



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: