Gepost door: WTC De Palingrijders | 14 juli, 2009

Rit 12 Ronde Van Frankrijk 1969


Dinsdag 08 juli 1969, rit 12 : Chamonix-Briançon (220,5 km)

Briek Schotte loopt er verweesd bij deze morgen. Er zijn diepe groeven in zijn zo al verweerde voorhoofd. De Flandrien onder aller Flandriens is al heel vroeg uit de veren en ijsbeert heen en weer in de inkomhal van het rennershotel. Briek zit met grote zorgen, want zijn Flandriaploeg draait langs geen kanten. Zowel Pol Mahieu als Noël Van Clooster kampen met ernstige blessures en het is voor die twee renners de laatste ritten al telkenmale een strijd geweest om binnen de tijdsgrens te arriveren.

Maar er is nog meer aan de hand : Briek’s poulain en toekomstige rondehoop in bange dagen, Roger De Vlaeminck, klaagt sedert gisterenavond over pijn in de schouder. De Belgische kampioen wijdt deze pijn aan zijn valpartij aan de voet van de Ballon d’ Alsace waar een motard hem te val bracht. Maar Briek weet wel beter. Hij weet dat het niet alleen de fysieke pijn is die Roger De Vlaeminck parten speelt. Het zit hem evenzeer in het” koppeke” van zijn renner. Daarvan is Schotte overtuigd.

Toen Briek zelf nog renner was .

Toen Briek zelf nog renner was .

Zo was Briek’s poulain reeds te zelfzeker geworden. De Vlaeminck dacht al aan eindwinst in de puntenstand en zag zichzelf al op het eindpodium staan met een groene trui om de lenden. Meer zelfs, hij dacht eraan om binnen de twee jaar de Tour te kunnen winnen. Briek hield niet van zo een praatjes. Een renner kon maar op één manier bewijzen dat hij de beste was en dat was antwoorden met de pedalen. Rijen, stoempen op die pedalen …. Dat moest er gebeuren. Maar geen praatjes maken en zeker niet beginnen zweven zoals Roger De Vlaeminck . De ontnuchtering was er dan ook snel als De Flandriarenner gisteren moest lossen van een uitstekende Eddy Merckx. En hier zat hem juist het probleem volgens Briek : De Vlaeminck kon door zijn harde rennerskop, door zijn koppigheid niet toegeven dat Merckx hem zo vernederd had. En juist dat speelde hem parten. Natuurlijk twijfelde Briek niet dat hij pijn had in de schouder, maar aan de mentale tik twijfelde hij al evenmin!

Wat er ook niet goed uitzag waren de weersvoorspellingen. Armand Pien had het al van de avond ervoor voorspeld : in West-Europa zou het vandaag veel regenen en dat zou gepaard gaan met een heuse zomerstorm. Jacques Goddet en Felix Lévitan zagen de koninginnenrit al in het water vallen. Ze hadden zelfs ernstige twijfels over de beklimmingen van vandaag want de Méteo voorspelde sneeuwval vanaf 2000 meter hoogte. Dat uitgerekend vandaag dan de beklimming van de Galibier geprogrammeerd staat! Met zijn hoogte van 2.646 meter zitten de renners vandaag op het dak van de Ronde. Naast de Galibier moeten er eerst nog twee andere cols overwonnen worden : de Col de la Madeleine en de Col de Télégraphe. Beiden van tweede categorie.

Gezien de lange afstand en de beklimming van de Galibier, moeten de renners vroeg uit de veren vandaag. Reeds om acht uur zijn de eerste renners al aan het vetrek om het controleblad te tekenen. Er hangt een hardnekkige mist in de vallei en de wolken worden steeds maar grijzer en dreigender. Het zal een apocalyptische dag worden !

Al na 25 km stappen de eerste renners in de volgwagen. Hier verliest de bezorgde Briek Schotte zijn eerste renner van de dag : Mahieu kapt er mee. De pijnen zijn niet meer te harden. De Palingrijders daarentegen zijn actiever dan ooit. Ook nu controleren zij de koers en als de Vlaming André Poppe ten aanval trekt, zijn er twee Palingrijders mee. Met nog en Spanjaard en een Fransman probeert Poppe voorop te blijven, maar Gruute Plateau en Tornado Tom weigeren alle verdere medewerking. Tijdens de beklimming van de Col de la Madeleine is er een hergroepering. Een beresterke Pat van Ezel en Tommy brengen de achtervolgers terug. De Col de la Madeleine is 26 km lang en heeft een hoogte van 1.195 meter. De stijgingspercentages schommelen enorm : van 9% naar plots 3% om dan weer naar 9 % te gaan. Geen ideale beklimming dus om een gelijkmatig tempo te rijden. Maar op zo een beklimming voelen de Pat van Ezel en Tommy zich als een vis in het water.

Plots begint het hard te sneeuwen en binnen de kortste keren breekt er een sneeuwstorm los op de flanken van de Madeleine! Nu is het vechten tegen de koude, tegen de berg en tegen de sluipende ontreddering! De weg kleurt wit, een wit sneeuwgordijn belemmert vele renners ernstig het zicht. De Spanjaard Gandarias komt uiteindelijk als eerste boven. Merckx en Roger Pingeon volgen op 30”. En dan begint een helse afdaling naar de voet van de col de Télégraphe. Renners halen halsbrekende toeren uit om vooraan alsnog aansluiting te vinden. Zo ontstaat een kopgroep van 25 renners met de voornaamste favorieten. Ook drie Palingrijders zijn nog aanwezig in deze selecte groep : Tommy, de Pat van Ezel en een zeer verdienstelijke Mario Grootjans.

Wie de boot gemist heeft is de Nederlander Jan Janssen. Hij is de enige van de Tourfavorieten die niet in de goede ontsnapping zit. Janssen beseft vandaag dat hij niet meer zal moeten hopen op een tweede tourzege, want de benen willen duidelijk niet mee vandaag. Wie er wel bijzit vooraan is zijn intussen beruchte tegenstander Wagtmans. Deze laatste heeft vandaag, ondanks de vele ontberingen op de cols, een bijzonder gevoel : hij zal zonder tegenslag de eerste Nederlander worden in de Tour 69.

De groep Merckx rijdt onder het commando van Tommy VDP, Mario Grootjans en de Pat van Ezel naar de voet van de Col de Télegraphe. Daar zullen ze proberen om gezamenlijk de beklimming tot aan de top vol te houden. Daarna zal een korte afdaling volgen om tenslotte de beklimming van de bevreesde Galibier aan te vatten. Dat laatste zal dan door hun kopman moeten gebeuren.

En zo geschiedt. Het is vooral de eerste luitenant van Merckx, Tommy VDP, die er een echte ravage van maakt op de Télégraphe. Onder zijn gebeuk dunt de groep uit van 25 naar 16 renners. Nog vijf Belgen zitten dan vooraan: Tommy, Merckx, Van Springel, Poppe en een aanklampende Grootjans. De Pat van Ezel heeft al een tijdje moeten lossen.

Merckx komt als eerste boven en nog een klein groepje met Gimondi, Pingeon, Van Springel en Poulidor volgt in Merckx’ spoor. Wat later zal een ontketende Rini Wagtmans nog net aansluiten, alvorens de Galibier beklommen wordt.

Net als de renners aan de beklimming beginnen, breekt de zon door. Meteen het sein om in groep verder te rijden. Het is alsof er een gewapende vrede heerst, gelijk alle resterende favorieten blij zijn dat Jan Janssen vandaag uitgeschakeld is. Maar dat is buiten Herman Van Springel gerekend. Hij plaatst een “Zoetemelk-demarrage” en op zijn kousevoeten rijdt hij meter per meter weg. De anderen laten begaan. Van Springel heeft al snel dertig seconden en gezien zijn tijdrijderskwaliteiten zullen ze hem niet vlug bij de kraag vatten.

Van Springel houdt stand en wint de koninginnenrit met maar liefst twee minuten voorsprong op de achtervolgende groep, waarvan Merckx tweede wordt. Wagtmans is derde vóór Gimondi en Poulidor. Voor Herman kan de dag echter niet meer stuk. In een interview met Marc Vijverman vertrouwt hij ons toe dat zijn vrouwtje hoogzwanger is en dat deze ruiker bloemen alvast voor haar zijn.

Herman Van Springel

Herman Van Springel

Wie een minder goede beurt maakt is Jan Janssen : hij eindigt op 20 minuten van Van Springel! Wie al helemaal niet aankomt is Roger De Vlaeminck. Als een hoopje ellende is hij net voor de top van de Galibier in de bezemwagen gestapt. Totaal ontredderd ! Briek zijn voorgevoel had hem niet verloochend ……..

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse

Kamiel Vélo


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: