Gepost door: WTC De Palingrijders | 23 juli, 2009

Rit 21 Ronde Van Frankrijk 1969


Donderdag 17 juli 1969, rit 21 : Libourne  –  Brive  (192,5 km)

Kwinten wrijft de moeite uit zijn ogen. Het is reeds elf uur, maar hij zou gerust nog een paar uur kunnen doorslapen. Doch zijn moeder heeft hem nodig in haar organisatie voor de komende huldiging van Eddy Merckx en de Palingrijders. Kwinten heeft al een druk verlof achter de rug. Iedere avond staat hij getrouw rond 19 uur aan het station van Zottegem alwaar hem een gans pak tourkrantjes bezorgd worden. En iedere avond bedient hij dan samen met Tom Van Hende gans Eske en Wijnhuize met het tourkrantje van Het Volk.

Dat is Kwintens lange leven : hard blazend op een gloednieuwe schuifel het goede nieuws uit de Tour bij de mensen brengen. Tegen 21 uur heeft hij geen krantje meer over. En hier en daar krijgt hij meer dan één Frank, ja sommige mensen lopen zo blij met de prestaties van Merckx en zijn ploeg dat ze er soms 20 centiemen bovenop leggen voor de Kwinten. Hij droomt ervan om later ooit de Ronde Van Vlaanderen te winnen, liefst in de trui van Belgisch kampioen. Maar dat durft hij tegen niemand te zeggen en al zeker niet tegen zijn broer Sander, want die zou er toch alleen maar om lachen.

Het is trouwens stil ten huize van Stong Gedong. Stong zelf is ploegleider van De palingrijders en Sander is de persoonlijke begeleider van Merckx in de Tour. Vandaar dat Kwinten iedere dag gerust tot de middag kan slapen. En het ronddelen van de tourkrantjes is een mooie bijverdienste. Daarmee kan hij al beginnen sparen voor een heus koersmachien waarmee hij zijn eerste overwinningen kan behalen!

In de Tour is alles rustig. Wat nu nog volgt in de Ronde heeft iets van een grote overbodigheid. De strijd is gestreden, de prijzen verdeeld. Merckx zijn rivalen zijn één voor één uitgeteld, zowel psychisch als fysisch. De totale dominantie van de kannibaal is de rode lijn doorheen de voorbije Tour. Het ziet er dan ook naar uit dat het vandaag een slenterrit zal worden. Het gros van de renners is oververmoeid en ziet uit naar de aankomst te Parijs. Maar ook hebben ze de grote afstand die nog rest tot de hoofdstad, in gedachten. Ze moeten immers nog iets meer dan 800 km overbruggen tot Parijs en zaterdag is er dan nog een rit van meer dan 300 km.

Vandaar dat de eerste wedstrijdhelft aan een traag tempo wordt afgelegd. Halfweg heeft het peloton al een half uur achterstand op het gemiddelde tijdsschema. Het is terug heel warm en de renners denken dan ook vooral aan water dan aan koersen. Op een bepaald ogenblik stopt het overgrote deel van het peloton aan een fruitboomgaard en beginnen de renners met zoveel mogelijk  perzikken te plukken. De Franse boer staat erbij en kijkt ernaar 🙂

Na 138 km is er de enige beklimming van de dag : de Cote de Rivaux. Hier beginnen dan toch de eerste schermutselingen. Maar meer dan een aantal ontsnappingspogingen zijn er niet. De loomheid blijft in het peloton hangen. Flandriarenner Eric Leman begint dus stilaan te dromen van een massaspurt en hij stuurt zijn vier overgebleven Flandriarenners naar de kop van het peloton om alles bij elkaar te houden. Maar de manschappen van Briek Schotte zijn echt moe en  kunnen niet verhinderen dat een vijftal renners het hazepad kiezen.

Hierbij Gruute Plateau die al een ganse dag attent vooraan zit. Hij wil perse de tour verlaten met een ritoverwinning. Samen met Guerra, Schutz, Dolman en Hoban is Gruute Plateau vastbesloten om er de beuk in te gooien. En zo geschiedt want ze hebben al snel vijf minuten voorsprong op een zwalpend peloton.  De winnaar zit dan ook vooraan.

Maar de finale verloopt niet zoals gepland voor Gruute Plateau. Hij springt juist onder de rode vod weg, maar hij overschat zijn krachten. De Italiaan Guerra remonteert een stilvallende Gruute Plateau en hij brengt op zijn beurt een sterk finishende Hoban mee. De Brit is beduidend koeler dan Guerra en hij wint in extremis de spurt.  Gruute plateau komt ontgoocheld als vierde over de meet. De Brit Hoban is dan ook geen kneusje!

Diezelfde avond om 19 uur staan Tom Van Hende en Kwinten getrouw te wachten aan het station van Zottegem. Jammer genoeg kunnen ze geen overwinning van Gruute Plateau meebrengen tot bij de mensen van Eske en Wijnhuize………

Vele wielergroeten van uw reporter ter plaatse,

Kamiel Vélo

http://www.youtube.com/user/blogdepaling

http://nl-nl.facebook.com/pages/Sint-Lievens-Esse-Belgium/De-Palingrijders/42488893723?ref=s

depaling@gmail.com

Advertenties

Responses

  1. Danny, met uw talent moet je toch is nadenken om iets met schrijven te gaan doen! 🙂

  2. Danny, mooi geschreven.
    Jij kent Volderke heel goed: slapen tot de noen en inderdaad hij zoekt een jobke om een frankske bij te verdienen.

  3. slapen tot de noen …… zoals zijn vader zekers? 🙂 😉

    bedankt voor compliment trouwens!

  4. Ja kamiel, als ge alle dagen(’t is van horen zeggen) tot een kot in den nacht in de whiskey hangt( waarschijnlijk de afkick van zijn reisje Schotland), dan ligt ge tot den noen in uwe nest hé!

    Frisco

  5. Ja Frisco en naar het schijnt is Mac Stong van plan om zelf te beginnen met een eigen Wiskystokerij. Waar gaat dat eindigen ????????


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: