Gepost door: WTC De Palingrijders | 22 december, 2009

Een barre wintertocht


Sneeuw met hopen


Ondanks de onheilspellende milieuvooruitzichten , kunnen we hier toch nog af en toe ” genieten ”  van een harde winter ( u weet wel,  die harde winters  uit een ver en vaag verleden).    Dus gaan we het hier hebben over een formidabel wijze sneeuwuitstap vanuit Zottegem naar Eske  en Steenhuize en terug.

Met zo een barre weersomstandigheden komt het er natuurlijk op aan om je goed in te duffelen : twee thermo-onderlijfkes, een T-shirt, een fleece en een regenvest. Dit alles aangevuld met een wintermuts, een regenbroek, dikke kousen en bergbottines. Dat kan dus niet misgaan! Natuurlijk neem ik een klein foto-apparaatje mee want het is niet alle jaren prijs dat we kunnen genieten van een wit winterlandschap.  Ik vertrek richting kerk van Godveerdegem. Daar neem ik naarstig foto’s van het landschap want tegen eind volgend jaar beginnen ze tussen de kerk en de kliniek aan de bouw van 600 wooneenheden. Weer een duizendtal auto’s bij in het zo al overvolle Zottegem, weer een verlies van ettelijke hectaren landbouwgebied en weer veel inkomsten uit de onroerende voorheffing en de personenbelasting voor  stad Zottegem. Dat een groot deel van de aan te snijden bouwgronden in moerasgebied liggen, wel ja dat geeft niet, daar zoeken ze wel een oplossing voor.

Nog snel even wat foto's nemen van een idyllisch kerkje

Hier gaat het komende jaren volgebouwd worden ...

Dus we starten onze wandeltocht in het voorlopig nog idyllische Godveerdegem 🙂  Als ik aan de kerk kom, is oud-cafebaas “Frien” al druk in de weer om zijn stoep sneeuwvrij te maken. Hij steekt spontaan de arm in de lucht als hij me (al half ondergesneeuwd) ziet passeren. Een vriendelijke armzwaai van mijnentwege doet hem blijkbaar ook plezier.  Ik vervolg mijn tocht dan via de binnenbaantjes richting Rodestraat. Op deze veldwegeltjes zak ik al snel tot juist onder de knie in de overvloedige sneeuw. Komt daarbij een ijzige wind en het wintergevoel is compleet 🙂 😉

Inderdaad, het is door die wind dat de sneeuw hier opgehoopt wordt! Ik had misschien beter gewoon via de Rodestraat gewandeld. Maar goed, ik ben er nu en zet door. In feite zijn die verharde paden tussen Godveerdegem en Erwetegem zeker de moeite waard om te verkennen : je loopt er in de wijde natuur en het uitzicht op de Pijpketel en Wijnhuize is werkelijk  mooi!

In de Korenbloemstraat ... op weg naar "de Roo"

Deze knotwilgen zorgen voor een mooi winters kunstwerk ter hoogte van De Roo

Al ploeteren raak ik uiteindelijk toch op het beton halfweg de Rodestraat. Nog iets verder en ik kom mijn stapmakkers tegen : Wim en Jurgen. Zij zijn stipt om negen uur vertrokken vanuit Sint-Lievens-Esse en zijn me tegemoet gekomen. Juist boven de Pijpketel kom ik ze tegen. Het wordt al direct hilarisch als een mountainbiker door de sneeuw komt gereden. Wim legt dat snel vast op film ( http://www.youtube.com/watch?v=QXFUQE-eh9Y ) en we moedigen de fietser aan! Je moet het maar doen. Wim stelt dat hij zot is, maar ik zeg dat hij moed heeft! We zullen straks nog een ” bekende mountainbiker” tegenkomen in het verhaal 🙂

Het moet daar koud zijn aan het begin van de Rodestraat.

Veel respect voor de eenzame fietser !

We keren dan een stukje terug via de Pijpketel. Het uitzicht is daar ongelooflijk. De helling ligt er desolaat bij, enkel bandsporen verraden dat er hier nog leven is 🙂 Tot we boven op de top komen en we …. Denise aan het werk zien. Het vrouwtje is evenwel goed ingeduffeld en  is bezig om haar “plankier schuune te veigen”. De Wim ziet echter al snel in dat dat geen werk is voor Deniseke en neemt manmoedig de borstel over. Op geen tel is alles sneeuwvrij gemaakt ! De Wim toont zijn  gouden hart !

De Pijpketel lag er desolaat bij ..

Wim steekt Denise een handje toe !

Eenmaal de werkzaamheden achter de rug zijn, zetten we onze tocht verder via de Leugenstraat. Maar net voor we naar rechts stappen zien we alweer een mens in moeilijkheden : den Eddy van het radiostation ” ON7VA” (zie http://www.on7va.be/ ). Hier is het Jurgen die hem niet kan inhouden en de onfortuinlijke Eddy gaat helpen. De man is heel blij en begint te praten over zijn radiostation.  Ik wist begot niet dat daar zo nen wijzen tiep woont  🙂 😉

Na deze daad van barmhartigheid zetten we dus onze tocht verder naar Steenhuize toe. Ook hier zien we de natuurpracht. Wat jammer dat de N42 hier op termijn gaat doorgetrokken worden. Het zal hier dan gedaan zijn met de rust. Maar ja, koning auto heeft op alles voorrang en dan wordt er niet gekeken op wat natuur.

Bij den Eddy van het radiostation ON7VA.

natuurpracht in de Leugenstraat

Eenmaal de Leugenstraat omhoog komen we aan de kapel van “Onze Lieve Vrouw van de Zeven Weeën” te Steenhuize.  De prachtige kapel staat er nu midden in een sneeuwlandschap en dat levert mooie foto’s op. Er rechtover ligt een berg suikerbieten en Jurgen kan hem niet inhouden om die “berg” te beklimmen. Wat ook mooie foto’s oplevert ! Gelukkig heeft hij zich kunnen rechthouden 🙂

Na het oponthoud aan de kapel gaan we richting dorp Steenhuize. Ook hier zijn we meer dan welgekomen …. eerst duwen we een wagen naar boven tot aan zijn garagepoort en op het dorpsplein zelf zien we al de zoveelste hulpbehoevende haar “plankierke”  sneeuwvrij maken. Nadat ik nog aan het uitpuffen ben van het duwwerk aan de wagen, besluit Wim om dat mensje te helpen. We worden als bedank getracteerd  op een goede Jupiler. Dat smaakt na zo veel titanenwerk 🙂

De mooie poort van de kapel!

De Jurgen tijdens zijn "beklimming" 🙂

Ook ik werd ingespannen om te helpen duwen 🙂

Wim helpt het oude mensje

Getracteerd op nen Jupiler

We nemen dan maar afscheid en stoppen iets verder aan het Berghof. Dat is een voorziene tussenstop. Hier gaan we even bekomen van het vele stap-, duw- en opruimwerk 🙂 😉  Jurgen wil een “Zjatte kaffee mee nen dreppel” en zo  geschiedt.  De warme koffie en de koude jenever smaken als nooit tevoren.  Wat kan dat lekker zijn. Natuurlijk komt er van enen twee en drie en vier. Het wordt daar gezellig en we krijgen als klap op de vuurpijl nog het gezelschap van Lucske Van Audenhove, Marie Claire en Patricia. Ook Antoinneken van op de Schonenberg komt zich bij ons vervoegen. Zo vertrekken we met ons zessen naar Eske Merdjië. Via de Bergestraat gaan we naar de Hekkestraat te Eske. En ja beste vrienden, hier begint het verhaal wat te stokken ….. de jenever eist bij een paar mensen zijn tol en het tempo begint wat te dalen. Het gaat zodanig traag vooruit dat Antoine ons achterlaat.

Een nogal lange stop in het Berghof 😉

mmmmmmmm Kaffee mee nen dreppel mmmmmmmmmm

Plots is onze wandelgroep verdubbeld in aantal

En ja, het wordt nog een heel gezellige wandeltocht hoor. We gaan al lachend, glijdend  en vallend richting Hekkestraat. Onderweg genieten we ook van het mooie winterlandschap dat zich voor ons in alle pracht ontvouwt en we nemen een massa foto’s. U vraagt nu natuurlijk of er gevoelige plaatjes bij zijn van vallende en glijdende wandelaars. Wel ja die zijn er zeker, maar …. niet voor publicatie. Helaas, …. maar ik wil u toch één foto tonen …… een kunstwerk na een “valpartij” …..

Een mooie sneeuwkunstwerk na een "valpartij of uitglijder"

Mooie zicht van in de Bergestraat te Steenhuize

Ergens in de Hekkestraat

In de Hekkestraat verliezen we door de capriolen van een aantal onder ons toch al snel een uur. Ik zie de zon al zakken en besef dat het waarschijnlijk donker zal zijn als ik ga thuiskomen. Er zal wat zwaaien 🙂 Onderweg maken we echter nog veel lol en ik neem een paar mooie foto’s van in de sneeuw spelende “kinderen”.

Na de Hekkestraat gaan we rechts de Steenhuizestraat omhoog en daar komen we …. B-ART tegen. De moedige Palingrijder is met de mountainbike op pad en houdt direct halt.  Ik moet denken aan de mountainbiker van deze morgen. Voor zo een kerels heb ik dan ook veel respect : je moet het maar doen om in zo een weer en zo een temperaturen te gaan trainen. B-ART is dan ook een echte Palingrijder!! Chapeau man!

Twee gezworen makkers

Mijn klakke af voor B-ART !!!

En hier scheiden dan onze wegen. Jurgen is met Patricia en Claire al  naar De Paling en ik neem afscheid van Wim ter hoogte van Tervarent. Op mijn weg naar huis heb ik nog een “verrassende” ontmoeting …… Eddy de radioman van ON7VA is nog steeds zijn stoep aan het ruimen 😉 🙂  Zijn mond valt open en hij vraagt me verbaasd of ik nog steeds aan het wandelen ben. “Natuurlijk datte!” , roep ik hem toe (Ik denk dat hij nu nog aan het schuddebollen is, want hij kon het niet geloven 🙂 ).

Ter Varent in de sneeuw

En ja beste lezer, de zon was inderdaad ondergegaan toen ik thuis arriveerde. Ik ben niet minder dan 9 uur onderweg geweest. Het onthaal is al beter geweest, dat moet ik bekennen. Excuses heb ik niet gezocht, dat brengt toch geen zoden aan de dijk. Maar desondanks heb ik genoten van de tocht en van het gezelschap van mijn vrienden. Zo moet dat zijn nietwaar!

Vriendelijke groeten,

Kamiel Vélo

Vriendelijke groeten .... van uw reporter ter plaatse

 

Advertenties

Responses

  1. Da was nu ne keer plezant zie 😉

  2. Awel Wim en Jurgen : bedankt voor het zeer toffe gezelschap. Het was zeker plezant!! Amaai 🙂

  3. Ja, vond dat ook, heb mij goe geamuseerd

  4. tzen gellek de drei keuningen op tocht
    en ouje ze miskien erkenn’n mocht
    in velsjieke weiren ze nochaltij gezocht

    Sjamajee Sjepapke

  5. Om aan te geven dat er nog zotten zijn: diene zondag zijn 12 Pruine Proeken (incl ondergetekende) om 8u stipt (dus nog in den donker) vertrokken richting glazen huis in Gent. Een tochtje van 50 km langs binnenwegen en kouterbanen in legendarische (weers)omstandigheden. Alles voor het goede doel eh 😉 We hebben ons in ieder geval ook super geamuseerd.

  6. Amaai Joris, ook dat is een prestatie die mag vermeld worden!

  7. Dinges mag er hier iets over schrijven ze, of is er een zwart gat in zijn dinges?

  8. Proficiat met de fotoreportage en het verhaal over een barre wintertocht.

    KEEP ON GOING MAN !!!

    Georges en Maken

  9. Danny
    Mooi verhaal. zal tof geweest zijn !!!
    Is het waar dat Tania je niet hoorde aanbellen en je de nacht op de stoep hebt moeten doorbrengen. ? en je je nu als jezus voelt?

    Een wees maar dankbaar dat je maar één nacht op straf stond. Wat moet dat voor Maria en Jozef geweest zijn ……

  10. Mooie tocht! 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: