Gepost door: WTC De Palingrijders | 3 juli, 2010

Verslag groep drie van zondag 27 juni 2010


Een zomerse rit

 

 

Wat is het de laatste tijd toch rustig in ons clubke. Het lijkt alsof iedereen getroffen is door de verzengende hitte van de laatste dagen.  De dynamiek is er een beetje uit, er wordt al eens meer een rit overgeslaan, zelfs de blog kabbelt op een rustig tempo verder.

Misschien moet dat wel eens, als decompressie van de laatste voorbije twee jaren. Er werden toen immens veel kilometers afgelegd en de ene Palingrijder pepte de andere op.  De gratis vaten en fuifavonden waren er een mooi gevolg van.

Maar het kan niet alle jaren feest zijn. Dus valt ons clubke even wat terug in de gewone beslommeringen. Het mag best eens! Maar toch voelt het vreemd aan, na twee boeiende en drukke jaren.

Wie bij De Palingrijders desondanks goed stand houdt is de derde groep, weliswaar aangevuld met mensen uit groep A en B.  Zo ook vorige zondag : met 12 vertrokken we toen onder aanvoering van oudgediende Marc Van Droogenbroek, een nooit aflatende Palingrijder.  Waren nog van de partij : de “brothers in arms”  Mario en Dino; Voorzitter Peter, schatbewaarder Geert, Tom en Iwan Van Hende,  de wederoptredende Bart Vral, Flandrien 2008 Dre Versteels, youngster Nathan, B-rijder Jurgen VDB en ikzelf.

Parcoursbouwer van dienst was dus Marc Van Droogenbroek, die ons een zwaar tochtje voorschotelde, dit met het oog op De Flandrien van komende zondag. Komt daarbij een prominent aanwezige zon met meer dan zomerse temperaturen. Meteen de goede ingrediënten dus voor een leuke tocht.

Ditmaal werd er aan een gezapig en leuk tempo koers gezet richting Aspelare.  Het deed deugd dat er een aantal getrouwen hun wederopwachting maakten als zijnde Bart Vral (na een slopende examenperiode), Dino De Roeck (na een al even slopend voorjaar 🙂 ) en Nathan (ons jongste lid).  En het deed al evenzeer plezier dat de beginfase aan een rustig tempo verliep zodat we keuvelend richting Pollare reden. Daar wachtte ons natuurlijk Pollareberg, met een maximaalpercentage van 10 %. De reeds aanwezige zwoele temperaturen zorgden ervoor dat het een moeilijke beklimming werd. Gelukkig kon ikzelf rekenen op Dino, die me vlot naar boven duwde. Waarvoor dank 🙂

Na de Pollare berg werd er naar Onkerzele gefietst. Ook daar was het bergop geblazen. En het moet gezegd, hij is niet zo steil als Pollareberg, dan wel knap lang en daardoor even lastig! Ook hier kon ik rekenen op de nodige hulp van makker Dino! Van op de top werd dan koers gezet naar Overboelare en Zarlardinge, een zeer heuvelend en lastig parcourke. Wie vooral in het oog sprong was onze Flandrien 2008 Andre. Ondanks het weinige koersritme, beschikt hij toch over een goede conditie!

Ook youngster Nathan deed het voortreffelijk tot …… er zich juist buiten de dorpskern van Zarlardinge een klein incident voordeed. Een bus van De Lijn wiemelde zich totaal onverantwoord tussen ons in en op die manier verloor Nathan de voeling met onze groep. Een kilometer verder realiseerden we plots dat we onze jonge Palingrijder kwijt waren. Onmiddellijk keerden een aantal palingrijders op hun strepen terug op zoek naar Nathan.

Gelukkig werd hij gevonden ter hoogte van het kruispunt alwaar de Lijnbus ons deerlijk had verrast. Iedereen was dan ook opgelucht dat Nathan terug veilig in onze groep terugkeerde. Zoniet was Coureur Alleene nummer twee een feit 🙂

Intussen was er ook een stralende Mark Van Droogenbroek, want hij had duidelijk binnenpretjes bij het moeilijke parcours. Hij zag met pretoogjes hoe we allen afzagen op het sterk heuvelend parcours.  Vanuit “Zaurlenge” reden we richting Deftinge om zo via Hemeldorp naar de Gapenberg te fietsen. Aan de lichten van De Kat verliet een vermoeide Nathan ons. Zijn thuis was vlakbij. Goed gereden trouwens Nathan!

Ook op de Gapenberg was het duwwerk van den Dino meer dan welkom. Vanop  de Bergestraat in Steenhuize werd de finale op gang getrokken.  Met Iwan reed ik dan maar op het gemak verder naar het lokaal.  Naar het schijnt werd de leider in groep drie, den Tom, in de spurt  geklopt door Mario Grootjans. Nochtans had Super Mario een ganse dag in het wiel gezeten van uw reporter Kamiel Vélo en had hij zo zijn krachten gespaard om Tom af te maken in de finale.  Waar is de glorieperiode van Super Mario naartoe? Het kan verkeren!

 

Hoe dan ook, het was een boeiende, wijze, mooie, zomerse en avontuurlijke tocht.  Tot zondag in De Flandrien!

 

Van uw reporter ter plaatse,

 

 

Kamiel Vélo

 

Filmpagina De Palingrijders
Facebook Fanpagina De Palingrijders

depaling@gmail.com

Webstek van De Palingrijders


Responses

  1. Naar het schijnt zou Super Mario niet meer mee fietsen. Hij zou zich gaan specialiseren in het “scheren” (of is het vernielen) van “haagjes” .

    Zotten Twin


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: