Gepost door: WTC De Palingrijders | 13 juni, 2011

Verslag L-B-L 2011


La Doyenne

 

 

Zondag 20 maart, tijdens de rit naar Kluisbergen is door een misverstand de groep eventjes in tweeën gevallen. Bij het wachten probeerde Steven mij ervan te overtuigen om 2 weken later de 145km van de RVV te rijden. Zonder hierover na te denken lachte ik dit gewoon weg. Ik had gewoon geen zin om méér dan 100 km te fietsen. Tijdens de week bleef die gedachte toch maar steeds opnieuw door m’n hoofd spoken om alles nog eens te herbeleven, de sfeer op de hellingen het gekrijs van mensen die à bloc zitten op de voor hen ongekende hellingen, het genieten van de toch zo prachtige streek, en het rijden van de Rvv heeft altijd wel iets speciaals.

Na het rijden van de Ronde had ik al es stiekem naar de kalender gekeken op onze site en al gauw was ik gewonnen voor enkele ritten die ik nog nooit had gereden. Hierbij kwam voor het eerst de gedachte van Luik. Eigenlijk wou ik die al lang eens rijden, gezien ik graag in de bergen vertoef. Het zou er nu op aan komen om zoveel mogelijk kilometers in de benen te krijgen.

Dankzij de vele en mooie ritten die voorzien waren op zaterdag en de wekelijkse ritten op zondag zou het moeten lukken om veel kilometers in de benen te krijgen. Ik plande nu welke ritten ik zou rijden, en welke extra trainingen in moest inplannen om de conditie zo goed mogelijk te krijgen.

De La Chouffe in Houffalize, een mooie maar lastige rit was de laatste zware voorbereiding. Met de barbecue als “rustweekend” was ik er klaar voor.

 

Nu weten we het ! Het is Maité die Dino zijn fiets wekelijks kuist 🙂

 

 

Zondag, 12 juni, 4h20 : de wekker heeft nauwelijks tijd om aan te slaan of ik wip al uit de veren.

De nacht was niet zo lang geweest, maar ‘k had toch goed geslapen. Op zaterdag was alles al ingepakt, zodat we op amper 20 minuutjes al in de wagen zaten. Omdat niemand anders van de club meewas had Saskia beloofd mee te gaan. Zij stond mij dan op te wachten op vooraf afgesproken plaatsen.

Angleur was de plaats van afspraak. Het weer was er uitstekend! Droog, zo’n 19 graden en niet te gek veel wind. Snel inschrijven dus en rap weg. Het vertrek was direct een pittige afdaling, met daarna een passage over smal bruggetje en zo kwam je bij de officiële startstreep. De 10 volgende kilometers verliepen vrij vlak, dit was dan ook het enige vlakke stuk van het hele traject.

De rit telt acht officiële hellingen maar is verder geen meter vlak. Met de Chambrelles als eerste helling op amper dertig km is de tred direct gezet. Lengte 3.400 m, Max. 20%, gem10%.

Na deze helling volgt bijna geen afdaling want we fietsen nu naar het hoger gelegen plateau van Baraque Fraiture. Langs kronkelende vrij brede wegen gaat het door Houffalize. Tijd voor de tweede beklimming.

 

Begeleidster Saskia volgde de ganse LBL om haar Dino bij te staan! Hier nam ze een prachtige foto van onze eenzame en bovenal moedige Palingrijder!

 

 

Er wordt nu richting gezet naar het verste punt, het “doel” zeg maar BASTOGNE. We hebben nu ongeveer 100 km gefietst. Saskia wacht me hier op aan de 2e bevoorrading. Snel eten en drinken, een kus en weg!.

 

Snel eten en drinken, een kus en weg 🙂

 

Wat nu komt is een lastig stuk, open grote wegen door glooiende velden, met de wind in vrij spel. Het wachten op een groep acht ik niet nodig en trek er alleen op uit. Zo’n veertig kilometer lang rijd ik alleen met hier en daar iemand die ik tergend langzaam bijhaal. Na anderhalf uur beland ik in zo’n dip van dat alleen rijden. Ik moet me optrekken dat ik net over de helft zit, maar bedenk dan dat de tweede helft veel zwaarder is.

Het harde leven van de eenzame fietser !

 

Bij het verlaten van de volgende “ravitaillement” krijg ik het gezelschap van iemand met het zelfde tempo. We wisselen goed af en er sluit zich ook een derde helper aan. Samen fietsen we naar de zone van de waarheid :

De Wanne: lengte 3600m, Max21% gem 8,6 % is de echte opener.

Vanaf nu is het ieder voor zich. We rijden door de Ardeense bossen. De hellingen volgen mekaar snel op, de afdalingen zijn steil en bochtig. Soms zelfs wat gevaarlijk want iedereen wil graag profiteren van de snelheid en het gemak om de benen wat rust te geven.

Op Côte d’Amermont hebben de mooie dames van Red Bull post gevat. Zij stoppen ons met de glimlach de vleugeldrank toe.

Veel enthousiaste mensen peppen ons op na Col du Rosier. Helaas, ik raak wat in paniek na het opmerken van 2 lege bidons. Na een telefoontje blijkt dat ik mijn personal assistent ben ontglipt 50 km terug! Maar geen nood, zij zet alle zeilen bij en staat me al gauw op te wachten in Stoumont. Hier gaat het snel, het is een lange brede weg die langzaam op en af loopt. De ene grote groep na de andere. Met snelheden van boven de 40 km/h vlammen we naar de laatste helling. Blijkt dat deze goed meevalt,lengte 1900 m. Na 240.5 km bereiken we de officiële aankomst. Hier wordt het laatste gaatje geknipt, een foto geschoten onder de aankomstballon. De boordcomputer wijst aan 8h25 gereden.

 

De Red Bull gaf Dino vleugels!

 

De steile afdaling van bij het vertrek moet nu eerst overwonnen worden eer je bij de vertrekhal aankomt. Nog eens dik 3 kilometer klimmen is zwaar, maar met het gevoel van “yes,het is gelukt!” rijden we deze genietend naar boven.

Met 246,3 km op de teller zijn we moegestreden maar gelukkig!

 

Het was een aparte ervaring om zo’n rit te kunnen rijden samen met 6.200 deelnemers. Ik bedank Saskia om mij te volgen en om het agenda aan te passen zodat ik veel heb kunnen trainen.

 

Met 246,3 km op de teller zijn we moegestreden maar gelukkig!

 

 

Sportieve groeten

 

Dino

 

Webstek van De Palingrijders
Filmpagina De Palingrijders
Facebook Fanpagina De Palingrijders

depaling@gmail.com

 

 

Advertenties

Responses

  1. Wat een mooie prestatie Dino! Schitterend man !

  2. Prachtig verslag na een prachtige prestatie.Chapeau en dit ook voor Saskia, en niet te vergeten Maite voor de propere fiets 🙂

  3. Prachtige prestatie dino als je dan nadien nog zo een mooi verslag kan schrijven was je wel goed voorbereid.

    de plakker

  4. Proficiat Dino, sterke prestatie en dan nog helemaal alleen… .Maar ’t is bij deze ook nog eens bewezen eh… achter elke sterke coureur staat een lekkere vrouw. Bij deze dus ook thumbs up voor Saskia d(>w<)b

    • Oepsssss… da moest zijn sterke vrouw (waar zat ik weer mee mijn gedachten) 😉

  5. Prachtig Dino, en dat alleen! Niet te onderschatten hé. Draag Saskia maar op handen want dat zullen er haar weinig nadoen!!!

  6. Proficiat Dino,een puike prestatie! Eveneens een dikke proficiat voor Saskia om met de wagen tussen zo een hekse-ketel haar weg te vinden.

  7. Volgens mij heeft hij gewoon die zwarte lijn gepakt jong… Ik ken hem al een beetjen 😉

    Zwotten Twin

  8. Schuun verslagsken en een sterke prestatie,proficiat!!!Maite mag myn kot ier uk ies komen afwassen aze tyd e!!!

  9. @ Danny! op dienen voorlaatste foto is dat de vrouw die het laatste gaatje knipte onder den aankomst ballon!!!! die Red Bull dames haden zo’n paksken aan ze !!! 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: