Gepost door: WTC De Palingrijders | 23 februari, 2012

Terug …


Beste Palingrijders, beste blogvrienden,

De blog ontwaakt uit een diepe winterslaap. Ik weet niet goed hoe het komt, maar ik heb al betere winters achter de rug. Die donkere maanden, ze kruipen in mijn kleren. En wat ik merk is dat als een mens zelf niet buiten komt, dat er dan ook niemand is die  naar je toekomt. Misschien is dat wel eigen aan een winterperiode.

Intussen lengen de dagen, beginnen de vogels te fluiten, wordt het zonlicht helderder en geeft het zonnetje alweer wat meer warmte. Een eerste lentegevoel maakt zich stilaan meester van een mens en je begint te herleven. De eerste fietskriebels steken de kop op.

Tot vorige zaterdag Iwan aanbelt : “A Iwan, wat goed nieuws?! 🙂 “, en je haalt direct een aperitiefje boven. “Of we misschien toch niet eens gaan fietsen morgen? Een klein toerken van anderhalf uur?“, probeert een voorzichtige Iwan. En ja, zo begint het wielergevoel op te spelen. “Ja, we gaan ervoor! Morgen om half tien!“, hoor ik mezelf spontaan antwoorden.

Nog diezelfde avond een sms van De Plakker : Of ik morgen wil meefietsen? Ik glimlach en sms direct terug : om half tien bij Iwan Plakker ! 🙂

En zo staan we die zondagachtend  om half tien bij Iwan aan de poort. Dik ingeduffeld volgen we Dirk voor een vlak parcours. “We gaan een plat parcours nemen mannen!” hoor ik hem verkondigen 🙂 En zo zetten we vaart naar Steenhuize,  Schendelbeke en Idegem om via Zandbergen naar Appelterre te bollen.  We rijden aan een rustig tempo, want de eerste kilometers moet ik soms echt naar lucht happen. De fysieke conditie is al veel beter geweest.

Maar ik ben een diesel en stelselmatig begin ik beter te rijden en kan ik mijn “compagnons de route” beter volgen. Iets buiten Appelterre krijgen we plots het gezelschap van Eric en Bart, twee nieuwbakken Palingrijders die ons al bij toeval op hun weg vinden.  Met ons vijven zetten we koers naar Nederhasselt. Daar beslist De Plakker om rechtsaf te slaan richting Paul Smet. Gedaan met het vlak parcours 🙂  Ik kreun en sleep me naar boven. Mijn adem piept en schuurt. 

Op de klop toe rijd ik na de top lek!. De eerste tocht en de eerste lekke band 🙂 Eric neemt hierbij het initiatief en samen met zijn schoonzoon Bart verhelpt hij het euvel. Net op tijd klaar, want we beginnen kou te krijgen! Dan maar snel naar Heldergem om zo via Aaigem en Woubrechtegem naar het lokaal te fietsen. De eerste veertig kilometers zitten er op.

Een orvalleken of twee later zit ik alweer aan de tafel thuis : ” Het gaat weer beginnen !“, hoor ik mijn vrouwtje zuchten. Ja, het gaat weer starten met vroeger op te staan op zondag en  later aan het middageten te beginnen 🙂

 

van uw reporter ter plaatse,

 

Kamiel Vélo (wat doet dat deugd om die naam nog eens te schrijven 🙂 )

Advertenties

Responses

  1. Inderdaad,het lijkt op een winterslaap en het is goed dat er weer wat beweging komt.Het verheugt mij dat er terug aan fietsen gedacht wordt.Voor mij staat het op een heel laag pitje,maar zondag zal ik er zijn,alleen weet ik niet goed om hoe laat we van start gaan.
    Groetjes en tot ziens.

    • Andre, ik veronderstel dat we uiterlijk om negen uur aan de kerk van Eske moeten staan! En je beste pak aan want de fotograag komt he 🙂

  2. Kamiel, het heeft toch serieus deugd gedaan ze en kijk al uit naar zondag

    • Ja ik ook beste Iwan!

    • En bedankt voor dat duwke …. en voor het gezelschap!

  3. Goed bezig mannen.
    @André: 9 uur aan de kerk (kijk eens naar de email van 22 januari).


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: