Gepost door: WTC De Palingrijders | 5 oktober, 2012

Gomarken(16)


De Leuvense Stove (2)

 

Komende zondag rijden onze Palingrijders hun laatste ritje van het seizoen. En tijdens deze afsluitende rit, worden er een paar volkscafeetjes bezocht waar er nog prominent een Leuvense Stove in de galagzaal staat. Met wat geluk staat ze al warmte te  geven, want met een buitentemperatuur van om en bij de  veertien graden kan een mens al wat  verwarming gebruiken.

Een aantal onder ons zal zeker goede herinneringen koesteren aan die goede ouwe Leuvense Stove. Waar er nu bijna nergens nog zo een exemplaar te vinden is, was ze vroeger in de meeste huizen prominent aanwezig. Ze was het centrum van de woonkamer, zeker in de herfst en winter en bijwijlen ook wel in de lente als maartse buien en aprilse grillen de boventoon voerden.

Zo was het niet anders in mijn ouderlijk  huis. De stove stond in de kleine huiskamer, net achter het café. In deze plaats leefden wij : onze eettafel stond er, net als een aantal stoelen, een kleine keukenkast met wat voorraad en midden in die kleine plaats stond de Leuvense Stove met ernaast de zetel van mijn vader  Gomar.

Ons Leuvense stoof bestond uit een gechromeerd onderstel, breed vanonder met vier poten en smal naar boven met een klein deurtje  erin. Op het onderstel stond een ronde pot uit gegoten metaal. Daarop rustte het kookvlak, het is te zeggen een brede platte buis die eindigde in een smaller rechthoeking rookkanaal dat in de schouw stak. Boven de pot bevond zich de platine, een afdekplaat met twee rechtopstaande handvatten.  En onder de stove bevond zich achteraan ook nog een oven. Aan de beide zijkanten  waren twee buizen bevestigd. Hieraan hingen meestal  natte kousen , schoteldoeken en  de koter- of stoofhaak.

Het was de geliefde plek van mijn vader. Tijdens een regenachtige en gure herfstdag zat hij vaak aan de stove  terwijl zijn natte floeren vest en zijn klak op de leuning van een stoel rond de kachel hingen te drogen. In het putje van de winter zat hij vanuit zijn zetel voorovergebogen met de voeten op het  onderstel ervan;  zijn handen raakten bijna  de roodgloeiende pot aan.

’s Morgens vroeg was  mijn vaders eerste werk van de dag zijn stoofken aan te steken. Met wat fijn hout en samengedrukt krantenpapier ontstak hij een eerste vuurtje en rolde  hij snel zijn eerste sigaretje.  Als er genoeg vuur  was, goot hij er  wat kolen bij.  En terwijl het zwarte goud  aan het smeulen ging, maakte hij de koffiekan proper : de koffie van de dag ervoor uit, de kaffeebozze leegschudden,  uitspoelen onder de pomp op de hof  en hop de vers gemalen koffie erin.  Als wat later de waterketel aan het fluiten ging, goot Gomar de eerste kokende geut water in de koffiebozze 🙂

De eerste caféklanten van de dag arriveerden rond half zes. Het tijdstip waarop mijn vader al een eerste tas naar binnen gewerkt had. Daarin was steevast een flinke scheut jenever bij 🙂  Tpisch aan mijn vader’s brouwsel  wasde ongelooflijk sterke koffie. In feite goot hij twee waterketels door  diezelfde pot. De eerste tassen waren dan ook bijna niet te drinken. Maar daar stoorden Gomar en zijn eerste klanten zich niet aan. Waren steevast op het appel vanaf half zes : Lange Jef, Géken Norre, Jef Van Rang, Spiete en Marcelleken.  Deze bende  klaagde nooit over de straffe koffie van Gomar. En in putje winter, in de vroege donkere ochtend,  zaten die mannen eerder rond die Leuvense Stove, dan in het café.

Daar rond die gezellige warmte werd het nieuws van de voorbije dag verteld, de kleine en grote ziektekwalen van Geken Norre besproken, de verhalen van Jef Van Rang aanhoord …. Die mannen leefden daar in dat besloten huiskamertje in hun eigen wereld, het was zo eenvoudig toen 😉

Rond Gomar’s Leuvense Stove werden ook ettelijke wielerwedstrijden gevolgd. Steevast zat er bij zo een gelegenheid meer volk in die kleine huiskamer dan in het café zelf.  In de zomer deed de stove dan meer dienst als tafel, waar ettelijke lege en volle glazen zij aan zij stonden. De coureurs werden vanuit die kleine besloten wereld naar voor geroepen of uitgescholden 🙂

Ach ja, ik mis die gezelligheid van toen. Die zagende en klagende Geken Norre, de steeds lachende Jef Van Rang, Klein Schoupken die zich in het hol van de leeuw waagde door in het Eddy Merckxkamp te komen supporteren voor Lucien Van Impe, mijn vader Gomar met zijn ‘zjatte kaffee mee nen dreppel’ , de zwijgende Lange Jef , …. met als stille getuige …… Gomar’s Leuvense Stove.

Gomarken

Advertenties

Responses

  1. ‘k Heb er ook nog mogen rondzitten, rond de leuvense stove van Gomar en Lucie. Al was het niet op dat ontieglijk uur. En de koers, dat was met Gomar zijn kleine transistorradio, gespaard met 7-up punten. Jef Van Rang leerde me daar Zemir roken.
    ’t Was inderdaad een bonte bende die daar verzamelde. Ge zoudt Marcelleken nog vergeten.
    Ja, de leuvense stoof, heet van voor maar koud vanachter …

  2. Kamiel,
    Prachtig geschreven!
    Ik voel meteen de warmte van die leuvense stove en ruik de geur van die straffe koffie.
    Ik heb ook vele uren rond de stove gezeten met mijn voeten dicht tegen de gloeiende ronde pot. En ook dikwijls te dicht tegen de stove gezeten met brandwonden als gevolg.
    Toen ik een jaar of 6 was kregen we op school met Pasen een kuikentje cadeau. We moesten het beestje warm houden van de juf…ik had het in een doos gezet in de oven van de stove…’s Morgens beestje dood!
    Spijtig dat onze jeugd dit niet meer kent, die echte boeregezelligheid.

  3. strijjk’n, de woatermuur, de woafelenbak
    kotelett’n dei werdn gebreejen op ’t gemak
    en smerges dienen opkuisj van de stove …davet mijj tegenstak

    Sjamajee Sjepapke


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: