Gepost door: WTC De Palingrijders | 22 december, 2012

Kerstgesprek met Stefaan Broekaert


Op kerstvisite bij Stefaan Broekaert

 

Het is op een natte en kille donderdagavond dat ik de Klokfonteinstraat indraai. Op weg naar de tweede gast voor een kerstinterview. Ik word met open armen ontvangen bij Stefaan en zijn gezin, waarbij twee lieve kleine meisjes, Milla en Nona,  de  kern van het huisgezin zijn. De woonkamer baadt in een leuke en warme kerstsfeer.  Daar zwaait de jeugd de plak met mama Evy en papa Stefaan als aandachtige en gelukkige  ouders. We besluiten een ietwat rustiger plekje op te zoeken in de keuken, net naast het gezellig houtvuur.  Een lekkere Orval en een witte Chabliswijn maken de sfeer nog wat gezelliger 🙂

Stefaan

Kerstinterview met Stefaan

Ik begin het gesprek met hem te feliciteren voor zijn goede conditie, want het is bijlange niet evident om met ene Tommy VDP , Yvan & Jan Moreel  en Joris Van Eetvelde  in die eerste groep mee te draaien. Daarvoor moet je al uit het goed hout gesneden zijn om een zondagvoormiddag samen met deze elitecoureurs op de fiets door te brengen 🙂

Het ziet er bij nader inzien niet zo evident uit voor een buitenstaander om Stefaan te zien meerijden met die kerels.  In 1999 kocht hij  zich een mountainbike. Niet dat hij daarmee de aanzet gaf tot de fietsmicrobe die hij nu te pakken heeft. Integendeel, Stefaan reed er maar één jaar mee rond  : ” Ik heb maar één jaar gefietst met die mountainbike. Daarna ruim tien jaar die fiets laten staan. Tot ons tweede dochtertje Milla werd geboren. Toen ik mezelf dan op de familiefoto’s terug zag werd ik geconfronteerd met het feit dat er best heel wat kilo’s af mochten. Zo begon ik met ‘Start To Run’ en nam  ik de mountainbike weer ter hand ” .

Bij de geboorte van Milla.

Bij de geboorte van Milla.

Stefaan vertelt verder hij hij met zijn broer Philip en een makker  een tocht van 25 km fietste.  Van enige fysiek was geen sprake, want de laatste vijf km moeten zijn broer en zijn maat hem om beurten verder duwen. Dat moet zowat het moment geweest zijn waarbij Stefaan besloot om resoluut verder te fietsen.  En hij voegde de daad bij het woord  : “Met Kerstmis 2009 kocht ik me een Eddy Merckx koersfiets. Mijn eerste echte afspraak was de Ronde Van Vlaanderen 2010. Samen met mijn broer Filip vertrok ik in Ninove voor een tocht van een 80 km.  Ik wilde mijn nieuwe Eddy Merckx-fiets echter niet van stal halen. Ik was bang dat ik hem zou stukrijden of  -vallen op één van de vele kasseistroken in het parcours. Daarom nam ik mijn mountainbike!”.

Stefaans eerste koersfiets : nen Eddy Merckx

Stefaans eerste koersfiets : nen Eddy Merckx

Na de beklimming van de Berendries stopten Stefaan en broer Philip even.  Ze reden naar Philip’s huis, op een boogscheut van de Berendries. Bedoeling was dat Stefaan daar zou stoppen maar op vraag van zijn broer reed hij verder. En zo gebeurde het dat Stefaan maar liefst 170 km fietste en een groot deel van de RVV op zijn mountainbike uitreed : “Ik zat wel stikkapot. Maar ik had de volledige bergzone en finale van de RVV gefietst op mijn mountainbike.”  Van dan af  kwam alles in een stroomversnelling. Stefaan sloot zich aan bij ‘WTC Oud en Jong’ te Sint-Maria-Oudenhove en schreef zich in bij de C-groep. Al snel werd dat de B-groep en naarmate het seizoen vorderde draaide hij al mee met de A’s 🙂 Van ‘grenzen verleggen‘  gesproken !

In 2010 leerde ik Yvan Moreel kennen op het werk.  Het klikte meteen tussen ons en er werd veel over de fiets gepraat. Tijdens de pauzes kijken we vaak in gespecialiseerde fietstijdschriften en een willekeurig gekozen artikel  is vaak de basis voor een leuk gesprek over de fiets……. en De Palingrijders. “, aldus Stefaan.  “Yvans vraag om bij De Palingrijders te komen fietsen was dan ook een logisch gevolg van onze vele gesprekken over het fietsen. Maar het was wel een veel hoger niveau bij De Palingrijders dan bij WTC ‘Oud en Jong’. Ik moet opkijken naar mannen als Tommy, Yvan, Jan en Joris. Hoe die mannen er de beuk ingooien, dat is niet gewoon!“, vervolgt Stefaan.

In 2011 besloot Stefaan dan op zijn eentje de Ronde Van Vlaanderen te rijden. Hij vertrok de dag voor de Ronde op de markt  te Brugge. Doordat er nog geen uitpeiling was, reed hij de eerste kilometers verloren en was het zoeken naar het juiste traject. Maar op een gegeven ogenblik zag hij dat de organisatoren van de RVV de pijltjes ophingen en zo was hij vertrokken voor een rit van in totaal 285 km.

Stefaan in zijn eerste RVV!

Stefaan in zijn eerste RVV!

Het is pas in de tweede helft van 2011 dat hij zich aansloot bij onze club. Op mijn vraag waarom er zo weinig Palingrijders in de A-groep zitten, is Stefaan eerder diplomatisch : ” De bedoeling van een rit bij de A’s is dat men bij aankomst aan het lokaal kan zeggen dat men de inspanning gevoeld heeft. Zo een rit is dan ook automatisch een training voor de Ardennenklassiekers en dan in het bijzonder voor de Criquilion. En ja ik geef ook wel toe dat enig haantjesgedrag ook wel aanwezig is.  Feit is wel dat er meer Palingrijders bij onze groep moeten komen. We zijn met wat weinig, zeker nu Jan wegvalt🙂 “, aldus een eerlijke Stefaan.

Hij vindt de sfeer bij De Palingrijders wel heel goed. Alleen heeft Stefaan spijt dat de meerdaagse naar De Vogezen niet is doorgegaan : ” Ook al waren we maar met twee of drie, we moesten gegaan zijn. Ik ben er zeker van dat het een plezante uitstap zou geweest zijn.

En ja, de ambitie van Stefaan en bij uitbreiding de andere A-Palingrijders is hierboven reeds uitgesproken : de Criquillion met als vertrekbasis La Roche. In 2012 waren de verwachtingen van de A’s zeer hoog : Tommy wou op het podium staan, Yvan wou ook een podiumstek en Stefaan wou binnen de top 100 eindigen….. : ” Tommy vertrok bij de niet-bevoorrechte en moest een immense inspanning leveren om bij de top aan te sluiten. Zeker als je al weet dat er na het vertrek direct een helling van dik 4 km geprogrammeerd staat. Maar Tommy is toen als een bezetene die helling opgevlogen en eenmaal boven voelde Yvan al een tikje op zijn schouder : Tommy had de aansluiting al bewerkstelligd. Wat een formidabele inspanning van die man! ” , aldus een verwonderde Stefaan.

Stefaan bij zijn trofeeën als visserskampioen!

Stefaan bij zijn trofeeën als visserskampioen!

Tommy zou die dag op de vierde plaats eindigen, net buiten de podiumplaatsen. Yvan eindigde rond de 200ste plaats, omwille van  materiaalpech en Stefaan eindigde 120ste : “Ik had toch nog een gemiddelde van 32km/h. Het was een echte koers op een bijzonder moeilijk parcours. Op het einde sukkelde ik met krampen. Dat kwam doordat ik de hellingen met klein verzet opvloog en daarna de afdalingen op de grote molen afwerkte. Die plotse overgangen waren op de duur een gesel voor mijn lichaam. Vandaar die krampen. Maar De Criquillion is dan ook een echte afvallingskoers waar alleen de besten overblijven.” , aldus Stefaan.

En zo was het al snel half elf. Er werd natuurlijk over veel meer gepraat dan De Palingrijders. Dat Stefaan in een vorig leven een verwoed visser was, die twee keer clubkampioen werd, kwam ook ter sprake. En de sportieve dochter Nona die het mooie weer maakt bij de plaatselijke turnclub : ‘Eikels worden bomen‘.  En over de mooie oorbellen van Nona. En de cadeaujes van de Sint voor dochtertje Milla. En o ja Milla die dacht dat ik de dokter was 🙂

Je voelde daar die kerstsfeer ten huize van Stefaan en Evy en de kinderen : ”  Kerst betekent voor mij gezellig samen zijn met de familie maar ook het moment om eens te denken aan de mensen die er niet meer kunnen bij zijn. Ik herinner mij goed dat het traditioneel aftellen op oudejaarsavond toch altijd veel emoties bij mij oproept. De laatste jaren geniet ik nog meer van eens lekker te tafelen want in het jaar door moet ik steeds opletten wat ik eet. Dus dat smaakt dubbel lekker. Het voorlezen van de nieuwjaarsbrieven van de kinderen is ook altijd zo speciaal.” , aldus Stefaan over zijn kerstgevoel.

Ik reed dan ook met enorm veel schrijfmateriaal naar huis. Wat mensen op een drietal uur allemaal kunnen bespreken. Ik zou daar nog gerust een paar avonden kunnen zitten om over De Palingrijders en het fietsen te praten. En over zoveel meer, want Stefaan spreekt over veel meer dan fietsen alleen. En er was natuurlijk ook die lekkere chabliswijn …. alleen daarvoor zou ik nog wel eens een avond willen uittrekken …… 😉 🙂

Kamiel Vélo

Advertenties

Responses

  1. een prachig verhaal van een prachtige mens met dank aan de prachtige reporter van dienst.

    sportieve groeten,
    Michele

  2. Stefaan uw prestaties en ook deze bij de A rijders zijn bewonderenswaardig.Herinnert u nog onze eerste ontmoeting bij de palingrijders,waar ik via ons Marie-Jeanne te weten kwam dat u de broer was van Johan.Daarom voelde ik mij direct een beetje betrokken en verwittigde u dat de A categorie geen gewone wielertoeristen waren,maar snelheidsduivels.Mijn vrees was dat u na een paar weken zou afhaken en dat wij u niet meer zouden zien en dat zou ik spijtig gevonden hebben.Het tegendeel is bewezen en het stemt mij blij. PROFICIAT goed bezig!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: