Gepost door: bartoli | 24 maart, 2014

Betekent dit het einde van onze A groep?


beste palingvrienden,

slecht nieuws voor onze A groep want kijk wat ik zonet lees op sporza.be

“Vanaf volgende week mag er op landbouwwegen en kleinere paden waar het verkeersbord F99 staat niet sneller dan 30 kilometer per uur worden gereden. Wielrenners, voor wie kleinere paden vaak een ideaal oefenterrein zijn, voelen zich geviseerd. “Dit belemmert ons fietsplezier”, zegt Sven Nys. “Dit is juist voor jullie veiligheid”, zegt de politiek.”

meer info vind je op volgende link http://www.sporza.be/cm/sporza/wielrennen/140324_Vandergunst_30_km_uur

sportieve groeten,
Michele

Advertenties
Gepost door: bartoli | 11 maart, 2014

De voorjaarspronostiek – Wie is de grootste wielerkenner?


Beste palingrijders,

Met de voorjaarsklassiekers in zicht willen we jullie opnieuw uitnodigen voor een sportieve pronostiek.

Exclusief voor palingrijders!

Wie volgt Joris Bernagie op als grootste strategische wielerkenner?

 

De formule leent zich uitstekend om strategische keuzes te maken. Bepaal uw strategie om tot het beste resultaat te komen.

Laat eens zien hoe groot jullie wielerkennis is.

Stuur jullie volledige pronostiek via een kerende email terug naar Noël, uiterlijk zondag 16 maart  (een week voor Milaan – San Remo).

De inleg bedraagt 5 euro, eveneens te betalen tegen dezelfde datum.

De prijs is niet min: de volledige pot gaat naar de winnaar !!

Is iets niet duidelijk, aarzel niet om het te vragen.

Mvg,

Noël

Gepost door: bartoli | 12 januari, 2014

Nieuwjaarsreceptie 2014.


beste palingvrienden,

naar jaarlijkse gewoonte organiseren we een nieuwjaarsreceptie eind januari om de “goesting” bij elkaar wat aan te wakkeren, om de kalender te weten zodat we onze zomervakantie kunnen boeken ifv de geplande ritten en vooral omdat iedereen iedereen nog eens terug ziet na een periode van fietsstilte(winter kunnen we het moeilijk noemen hé :-).

image002

Hopend jullie daar talrijk te mogen begroeten, groet ik jullie,

met sportieve groeten,
Michele

 

Gepost door: WTC De Palingrijders | 26 november, 2013

VTT tocht te Zottegem komende zondag


beste palingvrienden,

komende zondag organiseren onze collega’s van wtc De Hert een VTT tocht te Zottegem.
Meer info vind je op deze link http://wtcdehert.weebly.com/praktische-info.html

Allen(de mountainbikers toch) daarheen zou ik zo zeggen!!

image001sportieve groeten,
michele

 

Gepost door: WTC De Palingrijders | 2 november, 2013

Artikel in “De beiaard” over onze kampioenenviering.


beste palingvrienden,

ziehier het artikel dat verschenen is in de beiaard van deze week m.b.t. onze kampioenenviering met dank aan Jan Van Eetvelde.

palingrijders[1]

 

sportieve groeten,
Michele Bartoli

Gepost door: bartoli | 20 augustus, 2013

Mont Ventoux dag 3 & 4


De grootste uitdaging in dit leven is niet om het beter te doen dan anderen. Om te winnen. Het leven is geen wedstrijd. Er is maar een tegenstander, en dat ben je zelf.

Dag 3 was gepland als de dag dat we de reus voor de tweede keer gingen beklimmen maar deze keer vanuit Malaucène. De zenuwen waren aanwezig want zo hadden sommige onder ons gelezen was deze kant niet minder zwaar dan via Bedoin, integendeel zelfs omdat er hier steilere stukken inzaten en bovendien moesten we al meer kilometers en hoogtemeters afleggen alvorens aan de voet te staan.

Vertrekken deden we achter het hotel door naast het hotel een klein maar steil straatje te nemen, een straatje dat net daarvoor ook genomen was door een traktor geladen met lavendel met als gevolg dat we gans het klimmetje achter een traktor zaten die ons gratis een lavendel aroma therapie bezorgde. Vandaar ging het op een rustig tempo via rustige golvende baantjes richting Malaucène.

DSC02583 [640x480]

Na een mooi maar lastige aanloop en iets meer dan 50km op de teller kwamen we aan in Malaucène en de stress sloeg duidelijk toe bij sommige, de ene trok zijn kabeltje van zijn versnellingen over, de andere vertrok al bergop zonder te stoppen en nog iemand anders(een onbekende voor ons) vond dat onze reis wat meer animo mocht hebben en reed met haar auto tegen een geparkeerde auto vlak onder onze neus. Als dit alles opgelost was en iedereen wat gegeten en gedronken had konden we eraan beginnen.

Eerst mijlpaal die we tegen kwamen stond op “sommet  à 21 km” en we wisten waar we aan begonnen.

DSC02654 [640x480] DSC02653 [640x480]

 

 

 

 

 

In pure cijfers is er quasi geen verschil met de klim van hieruit dan vanuit Bédoin maar hier heb je tussendoor stukken die minder steil zijn en je dus de kans geven om even je hartslag te laten zakken. Maar de keerzijde van de medaille is dan wel dat de klim onregelmatiger is wat zeker geen voordeel is.
Een ander aspect was de warmte, het was zaterdag enorm warm op de flanken van de Mont Ventoux, ondergetekende heeft daar veel last van gehad. Heeft er zelfs een ware klop van gehad.
Maar na veel afzien, veel zwoegen, veel naar je kader kijken, enz…bereikte we allen toch opnieuw in eerste fase onze bevoorradingswagen inclusief Gert en in tweede fase de top van deze verschrikkelijke berg.

samen op de top

ons bendeke op dag 2

 

 

 

 

 

 

Voor de thuisblijvers wil ik even meegeven en ik spreek hier enkel uit persoonlijke ervaring dat deze berg beklimmen iets doet met een mens
Ik kan niet voor andere praten en ga jullie niet vervelen met mijn persoonlijke ervaringen/gedachten die door mijn hoofd zijn gegaan tijdens het beklimmen(lees afzien) van de mont ventoux maar wat ik wel wil delen met jullie is dat dit voor mij een unieke ervaring was die ik nooit in de tijd die mij nog rest op deze aardbol zal vergeten en daarvoor bedank ik bij deze nogmaals iedereen die dit mede heeft mogelijk gemaakt.
Bedankt beste palingvrienden en andere!!!

saluti
Michele

P.s. op zondag (dag 4) stond na het ontbijt de rit terug naar huis op het schema en ook dat hebben we allen goed gedaan, we zijn allen veilig thuis gekomen wat de reis alleen nog maar completer maakt.

Gepost door: bartoli | 19 augustus, 2013

Mont Ventoux dag 2


Door internet problemen ter plaatse waren wij niet meer in de mogelijkheid om jullie op de hoogte te houden maar de verslagen per dag volgen bij deze.

I had a dream!!

Dag 2 van onze uitstap naar de Mont Ventoux en de eerste dag dat we de reus gingen beklimmen. Noël wist een mooie route richting Bedoin vanwaar we de beklimming van de reus gingen aanvatten, en mooi was het zeker en vast.
Na een kleine maar leuke afdaling ging het richting La gorge de la Nesque,  de schoonheid van deze natuur kan ik niet in woorden omschrijven. Buitengewoon mooi(zie foto hieronder).
steve op La gorge

Na het nemen van enkele foto’s en het bewonderen van de prachtige natuur lag er een(meetrap) afdaling op ons te wachten van een goede 2O km lang die ons tot aan de voet van de reus bracht.

En daar stond het bord(foto hieronder), Mont Ventoux  0 km.
km 0

Vanaf hier was het 22,4 km klimmen met de eerste 4 à 5 km een gemiddelde stijgingspercentage van 5%. Maar dan kwamen we aan het bewuste bos en ging het percentage plots fors de hoogte in, het kwam de eerste 10 km niet meer onder de 9% en geloof het of niet maar ondergetekende had het daar zeer lastig. Achteraf heb ik gehoord dat ik niet de enige was.
Een kleine twijfel om toch even op adem te komen aan de kant van de baan is me even overvallen maar achteraf bekeken ben ik blij dat ik doorgereden ben.
Onze begeleider Gert die we trouwens hierbij nog eens extra danken voor zijn aanwezigheid had zich halverwege het bos gezet om iedereen nog eens te bevoorraden en dat was dan ook voor vele onder ons een referentiepunt om naar uit te kijken. Maar bij constant +/- 10% stijgingspercentage blijft dat referentiepunt lang weg en hoop je na elke bocht dat je die grijze Vito bus ziet staan.

Gert voorzag ons van drank, repen, enz…maar ook van aanmoedigingen en tijdsverschillen die je op dat moment best wel kunt gebruiken(merci Gert). Terug op je pedalen gaan staan aan de bevoorrading betekende ook nog 5 km in het verdoemde bos en het volgende referentiepunt was dan ook de chalet Reynard. We wisten dat het vandaar “maar” 6 km niet meer was en vooral minder stijl(gemiddelde van 7%).

Ik kan enkel uit persoonlijke ervaring spreken als ik zeg dat het me deugd deed constant andere palingvrienden voor mij te zien rijden want dit betekende dat ook al zag ik enorm af en had ik het gevoel niet vooruit te gaan dat het bij mijn mede clubleden niet anders was.

Tussen de chalet en de top komt het ondanks de mindere hellingsgraad voor een groot stuk neer op karakter, vooral de laatste km gaat terug naar 11% en geloof me als ik zeg dat je dat voelt(ik voel het nu nog als ik het artikel schrijf). Maar dan hoor je je makkers van op de top roepen(bedankt Steve) en dat werkt als een red bull, je krijgt letterlijk vleugels.
Eens boven is het een kwestie van je te beschermen tegen de iets koudere temperaturen want laten we eerlijk zijn en zeggen dat we veel geluk hebben gehad met het weer.

Heel bewust schrijf ik niets over prestaties, tijden, wie de hoeveelste was, enz…want laten we eerlijk zijn en zeggen dat iedereen vandaag een beetje kampioen was. Iedereen heeft volgens zijn eigen kunnen, capaciteiten, trainingsuren, talenten, enz… de top bereikt.

peter boven

steve boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat volgde was een prachtige afdaling richting Sault die we in groep hebben genomen met Eddy als onze chauffeur van de bus.

Aangekomen aan ons hotel hebben we ons getrakteerd op een welverdiende verfrissing wat ons de gelegenheid bood om wat na te praten over een memorabele dag.

Saluti
Michele

Gepost door: bartoli | 15 augustus, 2013

Mont ventoux dag 1


PAS OP!!! Niet voor gevoelige(lees jaloerse) lezers.

Gisteren woensdag rond 17u vertrokken volgens plan bij ons Patricia en na een goede 700 km net iets voor 24 uur veilig aangekomen op ons eerste slaapplaats. Het probleem was dan “hoe geraken we hier binnen”.
IMG_5180

Vanmorgen om 06u30 stond iedereen of toch bijna iedereen volgens afspraak op de parking en konden we onze reis verder zetten met als gevolg dat we om 11u20 reeds veilig en wel aangekomen zijn aan ons hotel te Aurel. Hier had onze organisator van dienst Noël ervoor gezorgd dat we een spaghetti als middagmaal geserveerd kregen.
Niet veel later zaten we allen op onze fiets voor ons eerste verkenningsritje, een “ritje” van 73km inclusief 3 colletjes.

Buiten het feit dat het hier heel warm is, dat het hier nooit echt vlak is, dat we allen nog moe waren van de reis en dat we ons allen nog moesten aanpassen aan de hoogte verliep de rit voor iedereen vrij goed. Na een helling van 3 km met een gemiddelde stijgingspercentage van 4% namen we een afslag naar rechts alwaar we een helling voorgeschoteld kregen van een 4 km met een gemiddelde stijgingspercentage van 8%. Dit was een mooi voorproefje voor morgen kregen we te horen als excuus om ons zo hard te laten afzien.

Maar na een klim komt een afdaling en dit was dan ons dessertje in de vorm van een zeer lange, geleidelijke en ongevaarlijke afdaling die we dan in groep namen aan een tempo van om en bij de 50 km/u. Op de terugweg naar het hotel besloten we in groep om in Sault nog een terrasje te gaan doen, de cola’s en ice tea’s verkoop in de regio maken een piek mee in hun verkoopcijfers :-).

Eens terug in het hotel konden we genieten van voor sommige het mooie zicht vanop hun terras(zie foto hieronder), voor andere een rustgevende jacuzzi(zie foto hieronder) met aansluitend een uitgebreid diner. Een verrassingssalade, parelhoen als hoofdgerecht, een kaasschotel en een keuze uit verschillende desserten(zie foto’s hieronder).
IMG_5189

IMG_5193

IMG_5208

IMG_5206  Het gespreksonderwerp aan tafel was uiteraard onze uitdaging die we morgen aangaan en dat is voor de eerste keer DE Mont Ventoux beklimmen, geloof me als ik zeg dat de zenuwen bij vele onder ons hoog gespannen staan. Verslag van deze memorabele rit krijgen jullie morgenavond als de verslaggever van dienst nog rechtop kan zitten in zijn bed.

Zonnige groeten vanuit la douce france.
Michele

Gepost door: bartoli | 28 juli, 2013

Vallen en opblazen!!


zondag 28 juli 2013 : a ride to remember.

na wat er vandaag allemaal gebeurd is kan ondergetekende niet anders dan hier een verslag van maken zodat iedereen(ook diegene die mee waren!!) op de hoogte is van de gebeurtenissen van deze zeer uitzonderlijke rit.
Opnieuw stonden we met vele(zie aantal en deelnemers op klassementspagina site) vanmorgen bij Patricia, het goede weer zal hier zeker mee te maken hebben maar ook onze toekomstige uitstap naar de Mont Ventoux. De grote afwezige was zeker mijn buurman Dirk maar naar ik vernomen heb zou hij wel volgende week zaterdag present zijn voor onze uitstap naar de “Sean Kelly”.
Het eerste feit van de dag waren twee fietsende heren in een truitje van de palingrijders die me aanspraken op weg naar Patricia, na het wegblazen van het stof op hun helm en fiets zag ik dat het ging over de huidige(Danny) en ex kampioen(de plakker) van onze fel geteisterde C groep.
Gekozen werd er voor de kastelentocht van Idegem te rijden. Nog voor we Steenhuize bereikte hadden we al te maken met pech, Filip De Durpel met nieuwe Trek fiets onder de poep had vooraan een lekke band.
De eerste platte band van onze “ride to remember”. 

Eens dit opgelost ging het richting Onkerzele met de Onkerzelestraat als eerste helling de naam waardig.
Vanaf dan hebben we veel mooie kronkelende baantjes genomen die ons in Deux Acren brachtte, die mooie kronkelende baantjes hadden wel geleden onder het onweer van zaterdagavond en dit in de vorm van mini tsunami’s die de baantjes voorzien hadden van een tapijt aarde en steentjes afkomstig van de velden met de nodige risico’s vandien.
Van daar ging het richting Silly door nog meer kronkelende baantjes met onderweg een platte band(ook vooraan) voor Mario.
De tweede platte band van onze “ride to remember”.

Tijdens het wachten kregen we te horen dat er een nieuw product te koop is op de markt waardoor je niet meer kunt plat rijden en er zou daarover een filmpje bestaan op de internet alwaar ze nagels in een band steken en die band gaat niet plat. Voor de geïnteresseerde ziehier de link van het bewuste filmpje http://www.youtube.com/watch?v=4f67Ok_OcDs.
Niet veel verder draaien we een grotere weg op en ondergetekende zit met een vijftal wat achterop en op het moment dat Igor zich op kop zet van ons achtergebleven groepje om “het gat” toe te rijden horen we vooraan gekraak en geroep, zien we iemand vallen en iemand anders een imitatie doen van Sven Nijs door over die persoon te willen springen.
Laten we eerlijk zijn en zeggen dat dat springen niet zo goed lukte maar gelukkig bleef de Nijs imitator nog recht in tegenstelling tot de grote ongelukkige van de dag Noël, Noël bleef liggen op zijn buik met zijn gezicht naar het asfalt gericht. Toen hij uiteindelijk recht kwam was zijn gezicht, zijn knie en arm bebloed. Zijn bril kapot, zijn zadel afgebroken, zijn helm gebarsten en naar ik vernomen heb zag zijn stuur er ook niet meer zo katholiek uit.
De eerste valpartij van onze “ride to remember”.

noel na zijn val
Enkele onder ons bleven bij Noël terwijl hij wachtte op zijn taxi om naar huis gebracht te worden. De andere reden verder en onder die andere zat een zekere Filip De Durpel die ik niet veel later hoorde vloeken omdat hij vooraan opnieuw platte band had. Igor voorzag hem van een bandje en een bommetje en we waren weer weg.
De derde platte band van onze “ride to remember”

Diezelfde Igor vond een beetje verder dat zijn moment gekomen was om pech te hebben en ging aan de kant met ook een platte band en je raadt het nooit, jawel vooraan!!
De vierde platte band van onze “ride to remember” en alle vier vooraan!!!

Maar met dit heuvel had Wouter de “pluszoon ” van Kris Vidts geen rekening gehouden waardoor hij het achterwiel van Rudy aantikte en ook besloot om er gaan bij te liggen. Gelukkig kon die jongen zijn rit verder zetten met als extratje enkele schaafwonden aan knie, arm en pols.
De tweede valpartij van onze “ride to remember”.

We besloten om de korste weg naar huis te nemen en vooral om voorzichtig te zijn want er was al genoeg gebeurd vandaag, het was duidelijk zo een dag dat alles tegen zit.
We reden via Viaene naar Moerbeke richting gavers maar onze nieuwkomer Wouter had teveel last van zijn geschaafde knie om het tempo bij te houden en dus besloten Kris en ikzelf om op een gezapig tempo hem te (rugge)steunen naar huis.
Aangekomen aan het kruispunt van de N460 besluit Kris om van betonvak te veranderen maar had het hoogteverschil tussen de twee vakken niet opgemerkt en/of onderschat met een valpartij als gevolg.
De derde valpartij van onze “ride to remember”.

Met pijn aan de schouder en ook wat schaafwonden hebben we gelukkig toch onze weg naar huis kunnen verder zetten.

Besluit van de dag is dat er veel gevallen is en veel banden opgeblazen zijn maar het aller belangrijkste is dat :
Noël intussen op controle is geweest via spoed met als diagnose “een genaaide lip, een zwelling van het kaakbeen door de slag en vele schaafwonden”.
Wouter en Kris een palet isobetadine aangekocht hebben, zich overal een beetje stijf en stram voelen.
maar dat het voor iedereen op termijn allemaal terug goed komt en Kris zelfs ons telefoongesprek afsluit met “tot zondag Peter”.

Laten we deze rit asap vergeten ook al zal dat heel moeilijk zijn en uitkijken naar de ritten die volgen en hopen dat deze rustiger mogen verlopen.

saluti
Michele

Gepost door: bartoli | 27 juli, 2013

Zaterdag 03 augustus : Sean Kelly


beste palingvrienden,

volgende week zaterdag 03 augustus staat de prachtige Sean Kelly op onze kalender.

Vertrek aan ons lokaal met de wagens om 05u30.

De mogelijkheden zijn  90, 130 en 160 km.

Meer info vind je via de volgende link http://www.seankelly.be

Graag op tijd reageren zodat er kan afgesproken worden wie, wat, waar en wanneer moet zijn en/of rijden!!!

sportieve groeten,
michele

 

 

 

« Newer Posts - Older Posts »

Categorieën

%d bloggers liken dit: